start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (133)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (60)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5632):

Mensen zijn heus wel aardig

Mijn vrouw was naar Purmerend om haar zieke zuster te verzorgen, ik had dus het rijk alleen. Op de ouderwetse manier had ik een bakkie koffie gezet en ging ik in mijn fauteuil achter de geraniums zitten en naar buiten loeren. Speciaal hield ik de buurman verderop in de gaten, omdat ik hem ervan verdacht, dat hij zijn hond vlak voor mijn deur liet poepen, de schoft. Tante Jo aan de overkant had dat gezien en het mij verteld. Veel kon je tegen die vent niet beginnen, want hij was oersterk en had armen van staal. Volgens mij heeft hij veel spinazie gegeten, zoals Popeye.

Wat schrok ik: hij kwam eraan met zijn bouvier en hij bleef voor mijn huis staan. Niks kon ik tegen die vent beginnen. Toen ik veertien dagen geleden op straat liep achter mijn rollator en hem tegen kwam, keek hij woest naar me. Ik zei toen tegen hem:
''Dag buurman, ik wil je wat vragen.'' Hij keek mij gluiperig aan en zei:
''Wat mot je, ouwe lul?''
''Waarom laat u uw hond vlak mijn deur poepen. Ik ben al een keer uitgegleden en mijn broek zat vol stront. Ik heb gewoon staan kotsen.''

Begon hij keihard te lachen en zei:
''Toen jij nog werkte als marktmeester heb je mij een bekeuring gegeven, omdat ik te laat weg ging. Kostte mij vijftig euro, daar ging mijn winst.''
''Dat was mijn werk buurman, ik word ook gecontroleerd door mijn baas. Je moest vier uur van de markt verdwenen zijn, maar om vijf uur stond je nog baaien onderbroeken aan ouwe wijven te verkopen.''

Nu zag ik hem dus weer.
Ik dacht, zal ik naar hem toe gaan, want vanmorgen lag er weer een drol voor mijn deur. Ik opende de huisdeur en riep:
''Hallo buurman goedemorgen en ik wees naar de drol.
''Dat heeft mijn hond niet gedaan, misschien de hond van dat rooie wijf, ze heeft het bij mij ook geflikt, vuile sloerie dat ze is.''
''Ik geloof je buurman, wil je een bakkie koffie met iets sterks erin?''

''Graag, effen mijn hond voor je deur laten schijten, geintje.''
We werden grote vrienden en mocht ik met hem mee in zijn auto de wekelijkse boodschappen halen. Mensen moet je bespelen, ze zijn heus wel aardig.

Schrijver: kees niesse, 08-06-2015


c.niesse1931atgmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: algemeen

Deze inzending is 40 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:08-06-2015
Bericht:Dat mag dan jouw mening zijn, Kees, maar in de meeste gevallen vandaag de dag is het spelen met vuur en wachten tot de bom barst. Het barst namelijk van de korte lontjes en de onbehandelde, om niets agressief wordende geestesgestoorden. Zijn hondestrontzakjes bij jou in de buurt soms niet verplicht? Je had die opgepompte bullebak een set cadeau kunnen doen. Niet dat ik mensen met volle hondestrontzakjes elegant en menswaardig vind, maar gewoon om die gespierde macho even op zijn nummer te zetten. Grote vrienden? Uit je duim gezogen hé Kees!...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)