Alle inzendingen over muurtje

Er staat een muurtje in onze woonplaats, gewoon een muur, en dan denkt men misschien, nou ja een muur? Die staan toch overal? Maar dit is ONZE muur, een muurtje van bezinning, een muurtje van "bijpraten", een muurtje van de "dag doornemen", een muurtje van lol, van leed en van verdriet, tja een muurtje van, van wat eigenlijk niet?…

Jij laat je kans nu lopen, ik bouw er weer een muurtje omheen.…

Ze zitten op de lage betonnen muur bij het fietsenhok. Hun rugtassen leunen tegen elkaar. Hij schuift een kiezelsteen heen en weer met de neus van zijn schoen. Zij trekt een draadje los uit haar mouw en wikkelt het om haar vingertop tot die wit wordt. Achter hen slaat een bal tegen metaal. Hij kijkt opzij. Ziet de boog van haar oor, een pluk haar…

Maar aan het einde van het muurtje wordt alles weer grijs op zwart, mijn handen gaan weer wennen aan de stilte van een koude nacht… traag wervelen mijn tranen langs oude rimpels op het eenzame en verlaten pad.…

Misschien dat er iemand is die een muurtje nodig heeft en daarvoor mijn stenen wil gebruiken? Ik hoef ze niet meer. Mijn muur wordt afgebroken en de stenen leg ik naast me neer. Wie ze hebben wil mag ze komen halen.…

twee vogels roddelen op een berkentak geniepig op een muurtje in de achtertuin loert een kater of ooit een kat behalve vogels ook nog roddels vrat.…

Mijn muurtje waar ik mee bezig was, is niet zo mooi geworden, vanwege de oorspronkelijke bouwstaat, die verstopt was onder diverse lagen behang. Dapper heb ik alle behang verwijderd en het muurtje toch een kleurtje gegeven, maar helaas! Er moet iets anders gebeuren. Nu ben ik dus met laminaat bezig. Vreemd mens ben ik af en toe!…

Waarom heeft dit onze vriendschap Op zo een manier kunnen verstoren Dacht dat men op een vriend kon bouwen Dacht dat vriendschap was om te vertrouwen Begrijp nu wat ik aan je had En bouw een muurtje rond mijn hart Zal me nooit nog aan een vriendschap hechten Hoef dan nooit nog met mijn gevoelens te vechten.…

Ik durf niet meer zo goed ben bang voor wat de liefde met me doet Ik stelde me weer open even heel fijn Het duurde heel kort het mocht niet zo zijn Mijn muurtje staat er weer ik durf niet meer Niemand komt er meer doorheen wel zo veilig zo alleen…

Het gevoel is aangetast je kunt jezelf alleen verwijten pijnzend achter schermen en je eigen stenen muurtje gifzwart is verlangen en heden.…

Ze was het meisje met het muurtje en Niemand kwam er ooit doorheen. Maar met haar weerstand brokkelt ook haar vesting, De eerste barsten in het steen. In het donker zelfs, ziet ze zijn ogen. Ze voelt zijn warmte en hij kijkt haar aan. Ze slikt en vechtend tegen het trillen, Laat ze haar handen over zijn lichaam gaan.…

Het hof in ´s-Gravenhage heeft gesproken Die muur moet om en wel onmiddellijk Zo luidt het vonnis onverbiddelijk Dus denkt men dat hij nu wordt afgebroken Maar dat ontwricht diplomatiek verkeer Want dan klopt heel die routekaart niet meer…

Hij maakt heel wat los, die blonde man met kuif in Amerika, tjonge jonge wat is die zakenman ineens de baas geworden en wat wil hij toch verschrikkelijk graag zijn zin doordrijven! Het ontbreekt hem alleen nog aan stampvoeten, wat kleine kinderen wel eens doen, als ze hun zin niet krijgen. Maar wat ie nou uithaalt, om de boel op slot te willen gooien…

In de hal van mijn moeder stond een grote, bruine, aardenwerken pot met mutsen erin Schuin onder de kapstok in een kleine inham tegen een muurtje prikkend in je kinderzin van achter de streep, de scheur in de groene tegel mikte ik op de spleet van muur en pot en als de stuiter ertussen bleef weerklonk de overwinningskreet Ik was altijd…

sluit je je af voor mij je ogen kijken langs mij heen ik krijg maar geen contact je bouwt een muurtje om je heen mijn hand wordt niet gepakt in alle voor- en tegenspoed hielden wij elkaar vast wat is er toch met ons gebeurd?…

Wist ik maar dat daar en daar ongeveer op een zus verschoten dorpsplein onder zo en zo een parasol (ontrafeld door bediening tafel 14), bij een door een of ander steenziek muurtje jij naar mij verlangde, wist ik dat maar… Verdomme ik zou je een mooie kaart sturen: verdomme, lief, kom terug in woord en beeld, ik wacht mezelf zo moe…

je zat met je mooie billen op de grond tegen een muurtje te praten in je rode mobiel je had je vestje uitgetrokken ik kon je borstjes goed bekijken het leken mij hele mooie borstjes frans meisje lief misschien zie ik je snel weer bij de frietjes en heb je jouw niet al te mooie vriendinnetje niet mee dan kom ik bij je zitten en kunnen…

Nu kan ze nog haar dagelijkse wandeling met haar rollator maken rond het gebouw waarin ze woont en de vogeltjes voeren met het brood dat ze uitspaart en - zoals ze aangeeft - "een uurtje zonnen" zittend op het bakstenen muurtje dat ze ontdekt heeft naast de hoog opgeschoten zonnebloem waarvan ze zo houdt.…

Het balkon is niet groot, ongeveer twee bij drie meter, maar heeft terracotta tegels op de vloer en een veilig bakstenen muurtje waarop je kunt leunen. Op het muurtje staan aardewerken potten met altijdgroene planten en kandelaars met flakkerende kaarsen.…

De vader zat vaak op het stenen muurtje voor de villa in gedachten verzonken naar strand en zee te kijken. In huis en tuin klonken de stemmen van uitgelaten mensen. Ik keek nieuwsgierig naar het gelukkige welvarende gezin, misschien was ik jaloers, zoiets kende ik van huis uit niet.…

Het was voor haar een soort bescherming: een veilig muurtje tegen al die vrijheden in Nederland. Ze had een lieve man die haar gevoel accepteerde. Toch duurde het 5 jaar voor ze hem af durfde te doen; inmiddels is ze gewend aan de Nederlandse samenleving en maakt zij daar volop deel van uit.…

Daar zat ze, op een muurtje, naast haar vriendin! Ze zag onze vermoeide gezichten. “Heb je de lift niet genomen?” vroeg ze. Ik had haar nog niet gezien en dacht daar heb je weer een stel van die irritante betweterige Hollandse tuttebelletjes. Daar had ik echt helemaal geen zin in, vermoeid als ik was.…

Bovendien kan ik ze van tuit de keuken met ze babbelen, omdat ik met een muurtje om mij heen aan het werk ben en toch bij de kamer hoor. Dat is het voordeel van dit kleine open keukentje en ik ben er erg blij mee.…

Ze zit al lezend op het muurtje aan de rand van het perron, vlak naast theater De Kom en kijkt even op. De tram naar IJsselstein komt er aan. Jammer, even geduld nog. Ze duikt weer in het artikel. Ze rilt en voelt een druppel langs haar nek kriebelen. Wat een weer. Met een zucht blikt ze naar haar restje paraplu op de grond.…

Nu kon ze nog haar dagelijkse wandeling met de rollator maken rond het gebouw waarin ze woonde en de vogeltjes voeren met het brood dat ze uitspaarde en, zoals ze aangaf, een uurtje "zonnen", zittend op het bakstenen muurtje, dat ze ontdekt had, naast de hoog opgeschoten zonnebloem waarvan ze zo hield.…

Het leek te komen vanachter het muurtje dat de katholieke basisschool scheidde van het fietspad waarover ze liep. Toen ze dichterbij kwam, zag ze een hoofd, waaromheen een prachtige sjaal was gewikkeld in warme terra kleuren. Vast een Afrikaanse moeder die haar kind probeert te sussen had ze gedacht.…

Wel een beetje lullig, trouwens, dat gisteren hier in Zuid een garage werd gesloopt omdat in een misdaadprogramma op TV werd beweerd dat daar lijken achter een muurtje waren gemetseld. Raar, de politie geeft informatie weg door floppy’s of zelfs hele computers te laten slingeren, en verwerft informatie door naar de TV te kijken.…

Hij tilde me op het muurtje en vroeg hoe het met me ging en ik zei dat het goed ging. Hij trok mijn schoen uit, gooide hem over de muur en vroeg het nog eens. Ik moest lachen en zei dat het goed ging. We lachten samen. We maakten ons zorgen over elkaar, voelden ons broer en zus.…

Daar aangekomen zagen ze hun vertrouwde wielen tegen een muurtje staan, en de opluchting was groot. 'Precies zoals Saar had verondersteld, zo was het ook gegaan,' grapte de garagist. Hij verontschuldigde zich voor het ongemak en stelde vriendelijk voor om de wielen weer terug in de spatborden te plaatsen. Zo gezegd, zo gedaan.…

Een klein betonnen muurtje om haar hart bouwen om dit kwetsbare orgaan te beschermen en te stutten. En doorademen. Tot de dood er op volgt. Gelukkig heb ik mijn eigen Ben. Alleen in mijn hoofd. Maar hij is er. Hij vind me lief. Weet dat ik kwetsbaar ben en vind dat niet erg. Hij is er alleen voor mij. Omdat ik bijzonder ben zegt hij.…