Alle inzendingen over romantiek

Ze zeggen: dat romantiek er niet meer is, dat men niet meer romantisch ingesteld is? Is de romantiek dan verdwenen, stel dat dit zo is: Dan zou romantiek moeten worden her-ingevoerd en weet je dan waarom?…

De tijd dat romantiek en erotiek samen komen en zo de nacht geeft van je dromen. Die door de romantische sfeer is gekomen het moment dat romantiek en erotiek samen zijn gekomen.…

Stille wateren, diepe afgronden. Gretige handen, tedere monden Zachte aanrakingen, rustige strelingen, harten die sneller slaan, op 't ritme, van.... ja, waarvan? Is dit dan liefde, nou doe mij nòg maar een beetje dan!…

Sietse Ligthart had in zijn 49-jarige leven nooit veel geluk gekend. Weliswaar was hij nog redelijk goed gezond en daarvoor moest hij blij en dankbaar zijn (dat had dominee Wiggersma kort geleden zelf nog tegen hem gezegd) maar het viel niet te ontkennen –waarom doekjes erom winden?- : Sietse was mislukt in zijn werk en ook in de liefde was het nooit…

De eigenlijke vondst der romantiek is de vreugde der melancholie.…

Voel de romantiek De lente wil ons helpen Zo een mooie dag…

Jouw lach is de zon in de woestijn, Een glinstering in het mulle zand. Alles aan jou had zo moeten zijn, Je tanden, de vormen van je hand. Als jij naar me kijkt met jouw ogen Is het alsof ik niet meer kan bestaan. Het stuurt mij naar een onbewogen Staat waar ik niet weg kan gaan. Jouw mooie borsten zijn als bergen, Glooiend op jouw…

Dit is geen romantiek!…

Een geboren romanticus. Hopeloos verliefd op het ideaalbeeld van de wereld. Nu leef ik in een wereld waar ik me steeds aanpas. Iedereen doet dat nu eenmaal. Iedereen is samen om het samen zijn. Zijn ze samen met hun Romeo? Julia, dat ben ik namelijk. Ik wil het liefst de hele dag schuilen in mijn liefdesnestje en de wereld laten draaien. Net…

De vrouw achter de balie is receptioniste, zie ik. Beetje overbodige tekst, maar het staat nu eenmaal op het kaartje dat ze op haar vest geprikt heeft. In kleine letters staat er een naam onder, maar die kan ik niet lezen. Jammer, want we zijn al vijf minuten gezellig aan het praten. Over de collega die niet op de afgesproken tijd verschijnt, over mode…

Romantiek is alleen tusschen aârpels en knollen.…

Zelfs in een kleine vijver is meer sensatie, actie, bedrog en romantiek te vinden dan in de gemiddelde soapserie.…

Boterbloem als metafoor Vinkentouw als rode draad Arendsoog als antiheld Romantiek als houden van Paringsdans als ritueel Ongekust als maagdenvlies Onsterfelijkheid was zijn deel Maar leven kon hij niet…

Schrijven maakt het leven mooier. Maar is het echte leven het leven zoals we het ervaren of is het zoals het kan zijn als het opgeschreven is?…

Breng me naar huis na een nacht om nooit te vergeten. De sterrenhemel was onze deken en laken tegelijk. Door het daglicht worden we begroet. En kijken om naar de voorbije nacht. Die ons voerde naar hemelse sferen. Ontnuchterd gaan we terug naar de realiteit en de sleur van alledag.…

Zijn start was sluipend. Niks spectaculairs. Geen voortekenen van een toekomstige wereldveroveraar. Geboren in een achterkamertje, zwaar beveiligd en met een klimaatregeling waar je ook echt kippevel van kreeg. Gekoesterd werd hij als een baby, waarvan niemand ook maar durfde te bevroeden wat daaruit moest groeien. Zijn eerste opdrachten waren simpele…

'So many tears I've cried, so much pain inside, but baby it ain't over 'til it's over' Lenny Kravitz Er zijn romantici, die lijden onder een onbereikbare geliefde en nostalgisch terugverlangen naar mooie momenten in het verleden. Zij hullen zich in stilte en eenzaamheid, langzaam leegbloedend. Er zijn ook zwarte romantici, die nog veel verder…

Ten zuiden van de stad heeft zich voor mijn ogen een wonderlijk en wondermooi landschap ontvouwd, nadat ik mijn wandelgenoten van die avond ontmoet had op het terras van Café "Zomerlust"; een landschap dat zich er zonder meer voor leent geschilderd of beschreven te worden in passende, heldere kleuren of adequate bewoordingen die het goed doen uitkomen…

Terwijl de bloedrode zon in de rimpelloze oceaan zakt, kijk ik met een tevreden gezicht omhoog. De eerste sterren worden zichtbaar, voorzichtig fonkelend eerst, wat later trots stralend. Het koraalzand, nog warm, nestelt zich tussen mijn tenen. Glimlachend neem ik nog een slokje wijn, haal diep adem en zucht. Hoe is het mogelijk? Achter mij hoor…

Liever verder dan eeuwig wachten en piekeren over de pracht Liever dakloos dan altijd zoekende naar het dak buiten m'n macht Liever vallen dan opstaan en nooit op het randje hebben gestaan Liever genezen dan voorkomen en nooit naar het randje toe gaan Liever een blauwtje dan een groentje en de afgrond nooit hebben gezien Liever één nacht…

Ik staar voor me uit Zie een zee van duizend rozen Warme golven slaan hard tegen de kust Waar we gisteravond vreeën Jij kust me nog eenmaal Zacht op mijn wang En na dit afscheid verdwijn je Als een roos in duizend zeeën…

Jouw naam dwaalt als een zacht parfum door de stegen van mijn verlangen waar passie en tederheid elkaar bevangen Jouw ogen kijken als zachte beddingen van rivieren door de bergen van mijn kracht waar de hoop en liefde wacht Maar oneindig ver lijk jij bij mij weg te bewegen als een niet te vangen ster De dagen klimmen waarna ze dalen…

Ontdaan van elke waan brak de maan in tweeën en zag de zee de liefde genadeloos vergaan Rozenblaadjes van geluk de laatste adem van stil begrijpen fluisterden zacht; 'hier eindigt onze nacht'…

Daar bij het kraaien van de haan, het ochtendgloren door haar raam, ontwaakte zij - het melkmeisje, het meisje met de melkkan. Spreidde haar lakens, zei de nieuwe morgen gedag, en trok haar werkkledij aan, ach de steeksels vallen los, maar ze had geen tijd voor haarzelf. Beneden staan de tafels reeds al klaar gedekt te worden met het porselein…

‘Waarom ik niet kwam' wilde Bart weten. Eerst had ik nog interesse geveinsd. Niet dat het mijn ding is die reünies. Maar goed, het zou voor mij de manier zijn om haar nog een keer te zien. Liselore. Bart stuurde me de lijst. Veel oud-klasgenoten hadden de moeite genomen om een verhaaltje erbij te schrijven. Sommigen een saaie opsomming, anderen leuk…

~ DEEL 5 ~ Het hart schoot me in de keel. Mijn moeder die de aardappels stond af te spoelen keek me aan en zei: “Neem jij maar op, want ik heb m’n handen nat”. Het gerinkel klonk als een haast kwaadaardig lawaai. Voordat de telefoon voor de vierde keer rinkelde pakte ik gehaast de hoorn op terwijl ik dacht: “Laat ik het maar snel achter me brengen…

De crisis in het CDA leidt vandaag tot dreigementen van staatssecretaris Henk Bleker. Lijsttrekkerschap van de afkalvende partij sluit de nuchtere noorderling namelijk niet uit. Gekker moet het toch niet worden. Op scholen eisen wij steeds vaker kwaliteit. Maar in de politiek levert goedbedoeld, stoïcijns gemompel tijdens partijchaos al tot toegang…

Daar lag ik dan in een grafkist zonder bodem of je moet de laadklep van de truck als deze beschouwen. God had het niet duidelijker kunnen maken dat ik al half op weg was. Naar de hemel of hel wel te verstaan. Met mijn smoel nog steeds benauwend ademend door het pvc pijpje. Ook was ik intussen bont en blauw van het stuiteren en het heen en weer schuiven…

We komen aan bij een gebouw wat leek op een verlengde witgekalkte koeienstal met oranje dakpannen. Onze talk Ed zei dat dit een goed voorteken was; "Het huis van Oranje," volgens hem. Als we binnen komen in de slecht verlichte zaal die deze dag dienst deed als conferentiekamer van het 'stadhuis' van Karang Ayam (Gare Kip) zit het gehele dorp aan…

Als we hoger in de bergen en tussen vulkanen door rijden word het mistig van de nevels der warmwaterbronnen en ruikt het sterk naar zwavel. Yani lijkt iets rustiger te zijn geworden en neemt wat snelheid af en komt naast me rijden. We reden nu zo'n twintig kilometer per uur langzaam glijdend tussen de donkere naaldbossen die op de koeler wordende klimaatgrens…