Alle inzendingen over troos

Maar de TROS was niet meer goed genoeg voor Ivo. Dus ging Ivo weg. Naar Talpa. Natuurlijk keek er daar geen hond meer naar zijn shows. Goede raad was duur. Terug naar de TROS. De lul. Ja, u leest het goed. Met hangende pootjes keert ons talenwonder terug naar de TROS.…

Een hongerige vos sprong eens uit alle macht naar een tros druiven; die hing hoger dan hij dacht. Toen hij er dus niet bij kon, liep hij weg en zei: 'Ze zijn onrijp; die wil ik niet, te wrang voor mij.' De fabel is van toepassing op elke man die alles naar beneden haalt wat hij niet kan.…

Het onlangs wegens kanker teruggetreden oud-Kamerlid Singh Varma van Groen Links is - zegt 'TROS Opgelicht!' - niet ziek, maar slinks ontsnapt aan financiële moeilijkheden. De waarheid of riooljournalistiek? Wat het ook zij, 't is ongeneeslijk ziek.…

De TROS is gebrouilleerd met zanger Bauer Ze doen nu zelfs zijn platen in de ban Daar hebben ze veel exemplaren van Frans was dan flauw, maar dit is nog veel flauwer Maar als het echt zo werkt, zeg ik: hou vol! Lange Frans! Baas B! Ga ook naar John de Mol!…

In elke hand houd ik een tros ballonnen. Zo stijg ik op, kom langzaam van de grond. Maar als ik boven ben, dan ruik ik lont en wou dat ik er nooit aan was begonnen. Hoe eindeloos ik klim, hoe hoog ik reik, waar ik naar zoek, blijft nèt buiten bereik.…

Maar houdt er bij de TROS wel iemand in de gaten wat ze eigenlijk voor troep uitzenden?…

Een tros van gouden bladeren ontsnapt al aan het geboomte aan mijn venster. Zij hangt bevallig en elegant neer. Eveneens zijn lichtgele blaadjes neergedwarreld op de smalle paden tussen de hagen en onder de bomen in het parkachtige gebied. Een briesje beweegt de takken en zwarte vogels duiken onder in de boom.…

Een tros van okergele bladeren maakt nu al deel uit van de tot voor kort nog florissant groene kruin van de berkenboom aan mijn venster. De neervallende blaadjes dansen hun toverachtige dans. De herfst nadert en zoals de ouderdom het lichaam en de gezondheid aantast, tasten de geelheid en de dorheid de boom aan.…

op de bast van de beuk groeit de vrucht van de vlok een web van schimmeldraden ik zie een tros van schelpen met een ingerolde rand van blauwgrijs tot grijsgeel ze rusten op een witte steel op een viltig behaarde voet gele lamellen dragen lila sporen als het vlies scheurt glippen ze weg wind draagt hen naar een toevallige plek naar…

Met het nationaal songfestival 2010 heeft de Tros echter een keihard statement gemaakt.…

Waarom blijven leven zonder tros, Alleen, zwervende?…

Was het de vonk die oversprong, of de begeerte naar een hangende tros druiven, waar jij met je kin omhoog, op je tenen, net niet bij kom komen. Of was het gewoon een metamorfose van je dromen?…

De TROS had het dit keer georganiseerd omdat de NOS allang geen enkel heil meer zag in deze poppenkast. Een paar maanden geleden stond de TROS nog op het randje om uit het publieke bestel te worden gekieperd door minister Plasterk. Had het maar gedaan! Wat een schijnvertoning was dat.…

En dan die Tros specials rond BZN. Altijd opgenomen in een land waar de zon dagelijks een temperatuur van minimaal 40 graden garandeert. Ze zien er altijd gelikt uit die specials.…

Vroeg in de dageraad de schone gaat ontbinden De gouden blonde tros, citroenig van coleur*, Gezeten in de lucht, juist buiten d' achterdeur, Waar groene wijngaardloof ooit lauwe muur beminde*.…

Je staat bij de zelfscankassa en er liggen maar een paar dingetjes in je mandje: twee gevulde koeken en een tros bananen, die je keurig volgens alle bekende spelregels scant. Tot zover, niets aan de hand.…

Zo’n beetje het TROS Muziekfeest op het Plein qua boeken. Hepie en Hepie in druk. Je zou toch denken dat één keer prijs genoeg was voor van Egmond en zijn treurige onderwerpen vol drankmisbruik, vrouwen, coke, eenzaamheid, overspel en tegenslag.…

met de dood voor ogen leef ik maar niet uitzichtloos niet wanhopig scherper dan ooit zie ik wie Gij zijt - míjn God en weet ik dat alles wat er tussen ons ontstond onvergankelijk is met de dood voor ogen lééf ik…

de wind speelt zachtjes door mijn haren de avond valt de maan staat laag even alleen met mijn gedachten zielsgelukkig de tijd gaat traag de wind speelt zachtjes door de bomen de nacht verruilt zich voor de dag de zon die nu toch langzaam opkomt tovert meteen een stralende lach de wind streelt zachtjes langs mijn lichaam en troost…

ontwakend word ik gewaar van de aanwezige naast mijn bed mij troostend toesprekend met enkel het daar zijn dan langzaam in de verte verdwijnend alsof de kamer eindeloosheid kent ik weet nu wat ik moet weten rust voert me mee.…

Er wapperen vanen met het trotse logo van de GGZ aan lange vlaggenstokken op het parkachtige terrein rond de inrichting en in de hal, waarin ook het restaurant is ondergebracht, is in een vitrine het Latijnse boekwerk te bezichtigen over de man, wiens naam het instituut draagt, Ioannes Wierus, en er hangt een certificaat dat als een diploma de psychiaters…

Mijn tocht door de halve stad had me via de kapper naar de opticien gevoerd en via de bibliotheek naar de broodjeszaak. Bij mijn onvermijdelijke thuiskomst zocht ik grondig naar mijn sleutels, die vergezeld waren van een kunstig geborduurd monogram met de dooreengevlochten letters "I" en "B" en leegde mijn tas zo ongeveer vóór de groene metalen…

Het was in dat uur, Vader!, dat ik aan je ziekbed, dat zich gedurende elf maanden had voortgesleept, aan je benevelde geest het beeld opriep van onze gezamenlijke wandeling, zo lang geleden, in die onvergetelijke zomer, over de paden die zich slingeren over de Strabrechtse Heide. We waren kameraden en we hebben de levensweg eveneens voor een groot…

Mijn vriendin omhelsde me. Onheilspellend ongeluk had de horizon van haar leven verduisterd. Zij danste haar wilde en riskante dans op de toppen van de golven van de oceaan van haar geestesziekte als een onwillige acrobaat die zich niet staande kan houden op de evenwichtsbalk van het leven en zij zonk onherroepelijk van keer tot keer in de diepe dalen…

Het is een klein "kabinetje", een afgeschoten hokje, verscholen in de binnenstad, achter de kapperszaak van haar Turkse echtgenoot, genaamd Ali. Het is er rommelig en er staan mallotige koppen met daarover slordig gedrapeerde pruiken, als waren het poppenkoppen. Daar ontmoet ik mijn Turkse vriendin de kapster sinds jaar en dag met regelmatige tussenpozen…

Het is Tros verkiezingsfeest op het plein, met radbraken en vierendelen na. We noemen het democratie en we zijn er gek op.…

Om groene luiken rankt de frissche wingerd, waar tros op tros zich loswindt uit het loof, dat in festoenen langs de gevels slingert en hangt uit spleet en kloof.…

't Gerinkel van een emmer op uw erf Deed alle dingen leven, ver in 't ronde: Seringengeur woei los uit de gezonde Tros-volle struiken, en het speels gezwerf Van uchtends wind plaagde de bomen wakker; Een vogel wies zijn veren in een plas; Dan sloeg een hond aan: op de zandweg was De huifbedekte wagen van de bakker.…

Midden in de nacht zoeken de resten van een te grote tros druiven in mijn maag naar een uitweg. Tevergeefs. In afwachting van iets minder turbulentie in mijn maag ga ik naar beneden en installeer mij voor de tv.…

De wolf deed de deur open waarop het hertje zei: ’’Wolfje boos uit het bos, ik heb een distel en een groene tros,vol bladeren zoetsappig medicijn, eet het alstublieft en dan is Groenkapje weer levend en zonder pijn.’’ De wolf lachte het hertje uit en daarna slokte de wolf het hertje op.…