Alle inzendingen over wasgoed

Ach, als wasgoed spreken kon.…

Ik houd het meest van de halfland'lijkheid: Van vage weidewinden die met lijnen Vol wasgoed spelen; van fabrieksterreinen Waar tussen arm'lijk gras de lorrie rijdt.…

toen alles beter was toen was ik er nog niet de Grote Buitensluiter en straks, als alles beter is dan ben ik alweer weg wat rest mij nog dan glimmen om het feit dat bont het wint van wit de handwas is helemaal een lachertje – ik geef het maar een draai…

Het wasgoed gaat stinken potten en pannen koeken aan, haar huwelijkskleed rafelt en vervuilt onder zijn boze blikken.…

35 zegt ze en ik tel de rimpels op haar voorhoofd, om haar oog zij vindt het aantal veel te hoog knipoogt en stelt het cijfer bij haar ogen glanzen als druppels een regenbui boven Tienen maken waardoor het suiker zacht smelt verliefden zoete dromen smaken het piepen van het wasgoed aan de witte, gekuiste lijnen stemmen van wie verloren…

Ik keek omhoog en zag de wolken overtrekken als hopen wasgoed bij de wasserette om de hoek. Er vielen regendruppels op mijn wang. De wasmachine was gaan draaien en de deur zat niet goed dicht. Iemand zou die deur eens moeten sluiten. God misschien? * naar een gedicht van de 6-jarige Laura Ranger!…

. ------------------------------------------------- Uit: 'Het wasgoed van een onbekende jongen', 1999.…

Vrouwen die schreeuwend als pauwen doe-het-zelfkasten in elkaar kleunen terwijl huishoudelijke apparaten met een geraas of er een lawine naar beneden komt schoon wasgoed de kamer in katapulteren: dat alles is niet prettig.…

Vannacht sluipt zij de trap op de treden kraken onder haar gewicht De deur van de logeerkamer staat open zij hoort zijn ademhaling, diep en licht vanaf de gang die naar hem leidt Voor de eerste keer onder haar dak met de instemming van haar moeder drogend wasgoed aan de lijnen Op een uitklapbaar bed, in het schijnsel van een bleke maan ligt…

Gore smook besmeurt mijn wasgoed. Walg’lijk!’ schreeuwt de kenau. ‘Mijn witwas dampt van kotelet,’ beweert ze. Ik haal mijn schouders op; geen boodschap aan. ‘Mijn feest gaat dóór,’ geef ik haar te verstaan. ‘Ik haal er de politie bij!’ bezweert ze. Wat zanikt ze, een barbecue is geurig...…

Ik voel me als vuil wasgoed In een wasmachine draaien Niemand die mij bevrijd Mij uit de trommel kan graaien Ik blijf maar in beweging Maar kom geen stap vooruit Kijk angstig om me heen Vanachter een ronde ruit Het duizelt me aan alle kanten Ik verdrink haast in het sop Het schuim staat aan mijn lippen Mijn haar plakt aan mijn kop…

De verplegers vragen hem wat wasgoed op te vouwen dat verkreukeld in een plastic wasmand ligt. Traag loopt hij op de desbetreffende tafel toe en met bedachtzame gebaren hanteert hij de kleding van zijn mede-bewoners. Hij heeft veel te overdenken maar heeft het naar zijn zin in de inrichting.....…

Na 5 minuten staat er nog steeds 10 in beeld en alles wat ze doet, behalve juist ja het wasgoed droger maken. Wat nu? Ik kies een ander programma: spoelen en centrifugeren, dat helpt iets, en warempel ze gaat even aan de gang om water uit het wasgoed te persen! Goed plan was het, al was het ook van korte duur.…

. ----------------------------------------------------- uit 'Het wasgoed van een onbekende jongen', 1999, het debuut van Willem de Geus (1960), uitgegeven door Stichting Perdu te Amsterdam.…

Zijn wasgoed hangt door ’t hele huis te drogen, je struikelt over rammelaar en fles, sleept Pampers aan, per dag een pak of zes, ze kosten je je zuur verdiend vermogen. Hij kwijlt je beste shirt vakkundig onder en als hij boert, dan druipt het in je nek.…

Dat moest natuurlijk gebeuren, al was het alleen maar om mijn wasgoed weg te bergen. Vreemd dat mijn verhitte hoofd iets lijkt af te koelen.…

Het rek met wasgoed op het terrasje ruikt naar thuis. Koolmezen buitelen langs en over de struiken onder luid gejoel. Over een paar uur is het warmer. De zon heeft nog voldoende kracht om de temperatuur 10 graden te laten stijgen. Morgenochtend maak ik de open haard aan om de kou uit de keuken te verjagen.…

Mevrouw De Jong keek op van haar wasgoed en was zichtbaar verrast me te zien. “Hoe kom jij hier nu dan?” vroeg ze, “Mag je zomaar alleen over straat, dat hele eind?”. “Ja hoor”, zei ik, “dat mag ik best alleen. Hebt u nog wat lekkers voor me?”. Mevrouw De Jong pakte de koekjestrommel en gaf me een speculaasje.…

Als het gesprek is beëindigd, zie ik de berg wasgoed op het bed plotseling wel, de dikke laag stof op de planken in de kast, de drie plantjes op een rijtje in de vensterbank waarvan er twee nodig moeten worden vervangen. Voor de vorm vouw ik wat handdoeken en leg die op de strijkplank, maak wat kniebuigingen.…

Ik draag een emmer gevuld met nat wasgoed. Het is niet zwaar. Maar nu wel. Elke stap moet zorgvuldig gezet worden, want ik ben van de fiets gevallen. Verloor mijn evenwicht stilstaand bij een stoplicht. Met een plof raken mijn kont en de grond elkaar en laten elkander niet meer los.…

De trap, die wel een stofzuigbeurt kan gebruiken, de puinhoop aan toiletspullen in je slaapkamer, het nog te vouwen wasgoed, de mand met nog te wassen goed, ernaast. Dat je naar beneden loopt, de ontbijtboel ziet staan, de dennennaalden ziet liggen op de keukenvloer, die kennelijk vanuit de tuin, vanochtend naar binnen zijn gewaaid.…

Hij had niet geschroomd om het perceeltje van zijn overburen die inmiddels vertrokken waren ook te gebruiken voor het drogen van zijn wasgoed. Trots stond hij te midden van zijn lappen omhoog te kijken. Waarschijnlijk hoopte hij dat de weergoden hem vandaag gunstig gezind waren ondanks het feit dat hij ze dagelijks vervloekte.…

Een inhaalslag om het wasgoed te ordenen was slechts bijzaak. Ik had het grote citatenboek dat ik voor drie euro bij de kringloopwinkel had gekocht herontdekt en dat gaf me voldoende om over na te denken. Soms zat ik een uur in dat boek te lezen.…

En als je geen grasveld had, en je woonde op een flat, dan kon je op diezelfde flat gewoon dat niet zo mooi witte stuk wasgoed ook neerleggen, mits het maar genoeg zonnestralen opving.…

Nou een wringer was een apparaat die ervoor zorgde dat de zeiknatte was, bijvoorbeeld door aan een slinger te draaien en het wasgoed ertussen te stoppen, dat de wringer er dan voor zorgde dat de was in elk geval niet meer zo erg zeiknat was, het was dan uitgewrongen, als iemand nu nog niet snapt waar ik het over heb dan moet er maar eventjes worden…

Met onder mijn ene arm een stapel wasgoed en in het andere een mok koffie, probeer ik mijn sleutel uit mijn zak op te duikelen. Na enig gemor aan het slot schiet de deur open en ontmoet ik de ruimte die me zo eigen is gemaakt. Ik laat me op een sofa ploffen, gooi mijn benen over de leuning.…

Niet dat ze mij zomaar door een sleutelgat zouden kunnen trekken (zoals mijn lieve moeder zaliger placht te zeggen), maar er steekt liefst geen krachtige wind op als ik mijn wasgoed aan de draad hang. Ik was nooit een zwaargewicht en waar de meeste vrouwen na een zwangerschap een paar kilo's extra meezeulen, was het bij mij net het omgekeerde.…

Je wist ook via het wasgoed berichten naar buiten te smokkelen. Een laatste bericht aan Van Suchtelen luidde: 'Ik ben trots op wat ik heb gedaan!'. CS-6 vermoordde 24 grote vijanden. Na enkele maanden gevangenschap werd je samen met Truus van Lier en Nel Hissink - van den Brink naar Duitsland gebracht.…

De literaire agentschappen hebben die pastorale zorg op zich genomen maar lijden gelijktijdig aan hetzelfde euvel als de uitgeverijen en periodieken, hetgeen inhoudt het niet te weten wat uitgeverijen en de periodieken van hun literaire wasgoed zullen vinden. Hun commissie en andere grijpstuivers hangen ervan af.…

Nu hebben we volautomatische wasmachines en droogkasten, stoomstrijkijzers waarmee je bij wijze van spreken alleen nog naar het wasgoed hoeft te kijken om het glad te krijgen. Luiers, het zou een akkefietje moeten zijn. Moderne baby’s worden echter in wegwerpluiers gestopt.…