Alle inzendingen over wasmand

Dat kan toch helemaal niet zegt zijn compagnon en hij zegt: oh zeer zeker wel, want ik kom thuis, gooi alles wat ik aan heb in de wasmand en de volgende dag is: niet alleen de mand leeg maar hangt - en ligt - alles weer schoon in de kast dus: Wij hebben een wasmand die betovert is….…

Dan nadert het weekend en is er sprake van een laatste draai, echt waar, ik was er bijna door, en dan komt de afwijking om de hoek kijken, ik til de deksel van de wasmand op en er liggen 4 donkere stukjes vuil goed, de zon schijnt, ik laat de wastafel vollopen en was die laatste dingen met de hand, want een lege wasmand is, juist ja, een lege wasmand…

Jongeheer, de valse viool van de Markies is een gedeponeerd handelsmerk, maar tegenwoordig snuffelt de vlerk in opdracht van de burgemeester ook nog eens in de wasmand van de bijstandskerk. Marokkaanse praktijken zijn dat. Schande! Dit land is een democratische rechtsstaat. Zonder harde bewijzen verliest geen Rommeldammer hier een hand.…

Zonder bewijs van fraude mag de burgermeester niet in hun wasmand zoeken. Leeftijdsdiscriminatie is ons land verboden. In de VS was do-centje een rijk man geweest. Veel ambtenaren beantwoorden geen vragen van burgers meer of doen alsof de vragen nooit zijn gesteld. Het fascisme rukt weer op.…

De verplegers vragen hem wat wasgoed op te vouwen dat verkreukeld in een plastic wasmand ligt. Traag loopt hij op de desbetreffende tafel toe en met bedachtzame gebaren hanteert hij de kleding van zijn mede-bewoners. Hij heeft veel te overdenken maar heeft het naar zijn zin in de inrichting.....…

“Ja, waarschijnlijk een stukje Herve, wat smeuïge Neufchatel, een schimmelkaas en een potje Brusselse kaas, laten smelten in lichte room, dan spekblokjes toevoegen en in pasta mengen,” zei ik en stopte mijn sokken in de wasmand. “Ga jij ook marathons lopen?” zei ze en wreef over mijn buiktonnetje.…

Tot we moeder zien lopen met de wasmand. "Daar, een kribbe" gilt mijn zusje. "Roep niet zo hard, straks hoort ma ons" waarschuw ik. Op miraculeuze wijze verdwijnen er steeds meer dingen in ons huis, zelfs dekens raken spoorloos. Jammer dat er geen blauw laken in de kast ligt, denk ik.…

Bijvoorbeeld aan of ik jouw tandenborstel in de badkamer zal laten staan en of ik je trui nog op moet vouwen, die nog in de wasmand ligt. Het raarste wat ik denk is…heeft hij zijn goede ondergoed wel aan. Zul je me missen, zoals het missen mij nu raakt? Misschien dat het went… ik hier, jij daar.…

Nadat het opgeruimd is, stuit ik op een overlopende wasmand, tjonge jonge dat is wel zo anti An, dat na de douche toch maar een draai moet worden uitgezocht zodat de mand niet meer verontwaardigd staat te wezen!…

Wacht, misschien is deze bij vergissing op zolder blijven liggen, toen wij de wasmand gingen vullen. Het rek optillen, in verschillende manden neuzen, alle slaapkamers doorzoeken. Spoorloos blijft die verlangde, dikke sok. Ik zie er al tegen op om het straks aan Anchie te moeten vertellen, die heel precies met kleren is...…

Onderhandelt met mij over een mister bean-koekje, over het zien van zijn teeveeheld Diego, steggelt met me over waarom hij zijn grijze broek niet uit de wasmand mag halen om hem vervolgens toch aan te doen naar school, discussieert over het tijdstip van in bad gaan.…

Mannen zijn absoluut niet te beroerd om opgedragen taken uit te voeren of -in het uiterste geval- op eigen initiatief hun onderbroek in de wasmand te deponeren, maar willen daar dan wel voor geprezen worden; 'Gezellig dat je meegaat', of 'Goed dat je daaraan denkt'. Het is zo'n kleine moeite.…

Hij houdt ze vast zoals ik zijn sportsokken in de wasmand gooi. Ik streep hardop het lijstje af. Bloemkool - nope. Paksoi? Andijvie? Staat niet op de kaart. Romeinse sla misschien? ‘Ah, dat moet snijbiet zijn!’, roep ik verheugd. ‘Snijbiet?’, doet Huisgenoot alsof ik iets raars heb gezegd. ‘Wat kun je daarmee?’ ‘Geen idee’, zeg ik.…

Een probleem, ja dat denk ik wel, want zo zal ik nooit de deur uitgaan (noodgevallen daargelaten) zonder het gebruikte kopje in de keuken te zetten, zo zal ik nooit voor een weekje weggaan, zonder de boel glad te trekken, zou dan nog het liefste ervoor zorgen dat er niks in de wasmand ligt, maar dat krijg ik niet voor elkaar, want dan zou je dus niet…

De wasmand is leeg, de strijk is gedaan, de ramen zijn proper, het huis ligt er netjes bij, man en kinderen zijn naar school, de poezen mediteren en de stapel ongelezen lectuur lonkt uitnodigend. Wat kan een vrouw nog meer wensen? Chocolaatjes en een likeurtje? Heb ik me zojuist getrakteerd. En ook dat helpt niet.…

Tafeltjes, roestige wasmanden, oude schemerlampen, het kon allemaal bij de vuilnis. De mensen waren somber, en niemand had in de gaten dat er nieuw licht op komst was.…

Dus het laatste beetje werd gisteren nog even weggewerkt en de wasmand laat zich gestaag en uitermate geduldig vullen, net als de machine trouwens maar zover zijn we nu nog niet!…

Op een volle wasmand kan het dus lonen om te shoppen. Alternatief: breng je vuile hemden naar de kringloop en trek dagelijks een vers overhemd uit de verpakking aan. Kinderarbeid loont. Steeds meer frauderende hondenbezitters besteden het strontsproeien van hun viervoeter ook uit.…

Men moet vooral niet denken dat ook jij wel eens chagrijnig bent omdat er wéér vuile kleding op de grond ligt, dus niet in de wasmand. Of dat je galgo-puppy op het nieuwe karpet heeft gescheten. Al lopend! Dus ligt er een spoor van derrie. Maar dat is niet ‘gezellig’, toch? Het lijkt wel alsof de hele wereld alleen maar happy is.…

Voor dat bedrag kan je bijna een wasmand vullen met nieuwe fietslampjes… Wie het geluk heeft dat het nietige gloeidingetje de geest geeft bij het aansnijden van de bocht waarachter de politie op de loer ligt, kan nog altijd proberen om met zijn of haar charmes, de arm der wet zo ver te bewegen dat die zijn of haar hand even over je koplamp laat glijden…

Met een kurkentrekker kan ik lezen en schrijven, maar de griezelige attributen in het plastic tasje dat achter de wasmand staat, boezemen mij angst in. Een waterpomptang, een slangetje en een soort sleutel met vierkante gaatjes....het zijn niet mijn favoriete gadgets.…

Dat gesprek heb ik verzonnen, omdat het verhaal anders te saai zou zijn om andere mensen te kunnen boeien”… “Oh, en de buurman van opa en oma, heeft hij toen werkelijk ieder jaar een wasmand gevuld met peren gekregen? Dat had ik toch moeten weten, net zo goed als dat ik weet, dat ze elkaar niet eens groetten. Heb je dat soms ook verzonnen?”…

Ik heb die zorg toen voor een groot deel op me genomen en liet haar hand- en spandiensten verrichten, zoals het opruimen van wasmanden en het weggooien van allerlei spullen, maar zelfs dat vond ze eng. Tijdens het nagesprek onder het genot van een kopje koffie vertelde ze dat ze bang was voor geesten.…

Ieder jaar, als er uit grootouders’ tuin "perkamott-peren" (vermoedelijk een in de streektaal verbasterd woord van Bergamot, een peervormige citrusvrucht) werden geoogst, kreeg de buurman een overvolle wasmand met peren. Toen heb ik dit nooit geweten, mijn moeder vermoedelijk wél.…

De boel de boel laten, de wasmand vol, de kattenbak stinkend, de stofzuiger in geen weken meer gebruikt, maar gewoon gezellig op de bank, voetjes onder d’r kont, of behaagziek tegen me aangekropen. Zelf kwam Anna niet ver meer en ze begon ook dingen te vergeten.…

De wasmand nog gevuld, en de stofzuiger? Vooruit, de kattenbak lijkt verschoond. Maakt niet uit, haar keus, haar feestje. ‘Kom snel, Oorlog en Vrede’ Dat is haar nieuwste tik. Het begint te vlotten. We zijn al bij Borodino. We zien hoe mannen op elkaar inhakken. We zien Davout, Murat, Berthier en natuurlijk l’Empereur. Woemi smult.…

Als de vakantie erop zat verstopte ik me onder in de wasmand. Beppe en moeder konden me die eerste keer niet vinden. Tot ze té bezorgd werden en mijn nichtjes me onder veel hilariteit, onder de was tevoorschijn haalden. "Famke toch!" Ik wilde de hele zomervakantie bij beppe blijven, maar dat mocht niet.…

Droomde ik nou net over mijn ex vriendin met 3 katten die het verschil tussen kattenbak en wasmand niet wisten? Haar huis stonk zo erg dat ik een maand nadat het uit was nog steeds grommende honden achter me aan kreeg. Het leek wel of ik de penetrante lucht van kattenammoniak echt rook. Wat een nare gewaarwording.…

Jij had het originele manuscript in een wasmand verstopt. In 1967 verscheen 'De slaapkamer', waarvoor jij de Dr. Philipsenprijs ontving. In 1967 won jij de gedeelde, eerste prijs van de Hilvarenbeekse Literatuurprijs voor jouw korte verhaal 'Kaas met gaatjes' onder het pseudoniem Albert Camembert.…

Ze deed haar best om voldoening te voelen over de lege wasmand, het opgeruimde huis en de leegte van een dag waarop alles mag en niets moet. Ze wachtte met een kop koffie en haar lievelingsboek tot de rest van het huishouden wakker zou worden.…