Alle inzendingen

(voor Gia Scala (1934 - 1972)) Je bent geboren als Josephine Giovanna Scoglio op 3 maart 1934 in Liverpool. Je Siciliaanse, aristocratische vader was Pietro Scoglio en je Ierse moeder was Eileen Sullivan. Toen je drie maanden was, verhuisde je naar Sicilië. Je groeide op in Rome en op je ...

Ze zagen wel dat dit kleine kamertje overging in een lange gang. Die konijntjes waren dan wel een beetje angstig, maar meer nieuwsgierig. "We gaan eens in die gang kijken," besloten ze. Verderop werd die gang wijder en hoger. Tenslotte kwamen de konijntjes in een geweldige, donkere zaal. Het was...

Inzendingen vol zielige roerselen horen niet in de categorie beweringen, maar als ze dan tóch geplaatst moeten worden, dan liever ergens bij de hartenkreten.

Terwijl Poetin nog eens een Russische versie van De Universele Rechten Van De Mens op zijn deurmat vindt, met de vriendelijke groeten van Obama, heeft diezelfde Obama ook nog eens het lef (hoewel het de gewoonste zaak van de wereld is, behalve in dictaturen!) om twee prominente lesbiennes naar de Ol...

Er was een tijd dat alles mogelijk was. Achter de wolken schijnt de zon. Dit lijkt voor vele mensen tegenwoordig niet meer op te gaan. Zonneschijn lijkt net zo goed in crisis te zijn als de economie. Welvaart, levensgeluk is er wel net als de zon maar de blik vertroebelt door zorgen. Of door overmat...

Niet zelden is de wet de vijand van het recht.

Stoptrein: een veelbelovende naam voor een trein, want ik moet er niet aan denken dat een trein maar door blijft rijden. De afdeling marketing moet het echter een gruwel geweest zijn. Een trein moet rijden, niet stoppen. Zo moeten ze ook op tijd rijden en niet op tijd stoppen. Hieruit blijkt natu...

Het was stil in de bus, hoogstens tien passagiers. Buiten was het koud en winderig en de zon verschool zich achter een gesloten wolkendek. Bij een halte stapte een zwaar gebouwde man in, die ik in de zestig schatte. Hij ging naast mij zitten en zei met een vriendelijke stem: ''Goedemorgen mijnhee...

Een helder, bruisend beekje stroomde van een mooie heuvel, waarop veel bomen en bloemen groeiden. Maar dat beekje was vol wonderwater! Elke dag kwam er een fee die met haar toverstokje op het water sloeg. Dan kwam er toverkracht in. Ja, dan werden de planten die naast het beekje groeiden heel, heel...

In het satirisch episch dierdicht "Van den Vos reynaerde", geschreven omstreeks de dertiende eeuw door de schrijver 'Willem die Madocke maecte', komen allerlei personages voor. Het personage dat mij toendertijd, op de middelbare school, zeer sterk raakte was: "Ysengrin". Ik bekeek de wolf, ...

Het is niet vanwege mijn verzakte oogleden, vanwege mijn grijze lokken of wegens de lijnen in mijn gezicht, dat ik vandaag op stap ga; ik ben weliswaar razendsnel tot de "zestigers" gaan behoren, maar vandaag is het letterlijk mijn (lots-)bestemming mee te gaan met de "BoodSchappenPlusBus" naar ...

Ik doe ook niet aan kerst: iedereen zichzelf vol vreten en dan die negertjes met die beri-beri-buiken en vliegjes in hun ogen op TV terwijl je net een halve kalkoen, konijn of zelfs kangoeroe en krokodil tegenwoordig naar binnen stuft?! Ik kan het niet en dan nog slingers en ballen erbij? Ik vind ...

Het duivelse mag dan op aarde in de schijnwerpers staan, uiteindelijk slinkt het tot niets in het licht van de eeuwigheid.

In het ziekenhuis wordt steevast een mededeling op het prikbord geplaatst over het "hoe en waar" van de was van de patiënt. Dit gaat als volgt: "Was thuis", waarop menig persoon de conclusie trekt: "Is nu hier". Of nog erger: "Was niet thuis..."

In de wachtkamer van de huisartsenpraktijk hangt Sammy tegen haar vader aan. Het tweejarige peutertje kreunt en reageert nauwelijks als de huisarts haar naam noemt. Terecht heeft de assistente besloten Sammy te laten komen, ze heeft de hele dag nauwelijks gedronken, heeft koorts en de luiers blijven...

Onze lieve kippige liplezers zijn de ene ontboezeming nog niet te boven of het is weer zover; dat er een tiet zat is, wil ik wel geloven. Elke tien jaar doolt hij een slag in de rondte om woorden het hof te maken. Net of je een recept op herhaling leest...grammetje dit, shotje dat, wijntje erbij en ...

(voor Dorothea Maetzel-Johannsen (1886 - 1930)) Je bent geboren op 6 februari 1886 in Lehsahn. Je vader was ambtenaar van de Raad in Lehnsahn en je moeder kwam uit een familie van leraren. Als kind leed je aan reumatoïde artritis, waardoor je een chronische hartkwaal kreeg. Je was een vroege v...

Chantal is een mooie vrouw van in de dertig, een mannenvreetster. Ze werkt op een bank en daar lopen de hoge heren in mooie zwarte kostuums en dat doet haar verlangen naar seks enorm toenemen, want ze krijgt na de daad een mooi bedrag in haar smalle handjes gestopt. Vlak voor het weekend zitten de h...

"Heb je nou die taperecorder aan laten staan joh?” “Die batterijen zijn zo leeg man." Vroeg ik verbaasd. We liepen naar binnen en het zat er vol met jongens en meiden. Een stuk of tien op onze luchtbedjes opeengepakt. Met een beetje 'naakt in mijn blote reet staand' gevoel probeer ik het hoo...

Als kind zat ik onbevangen achter in de auto. Vaak met een boek op schoot. Totale ontspanning. Soms keek ik naar buiten. Meestal niet. Mijn broer vertelde laatst tegen zijn vriendin: ‘Dan kwamen we aan in Zwitserland. Onze Pa riep verrukt: kijk eens jongens, wat prachtig. En mijn zus bleef in ...

Enkele artiesten verstaan de kunst om werkelijk goede muziek te produceren! Er zijn velen die te veel kansen kregen om hun herrie de wereld in te slingeren... De waarachtige muzikant werkt met geweten, hart en ziel aan zijn stukken. Hij of zij is zich goed bewust via welke wijze de zielen te raken,...

Onlangs struikelde ik even over mijn woorden. Eigenlijk wilde ik een mooi meisje een berichtje sturen, maar ik miste toch iets om het echt te doen. Nu ja, toen trok ik mijn stoute schoenen maar aan en vroeg naar haar leesplaats, vooral omdat ik meende dat het een vrolijk plagertje was. Toen...

Elke zwart-wit-denker mag zijn eigen feestje bouwen, ik doe daar niet aan mee. Ik rij een blokje om!

Het einde van het jaar nadert, het voelt wat unheimisch. Mijn gevoelswereld is van de leg alsof het zich van iets moet ontdoen. Ik tel de dagen af, nog vijftien, dan is het jaar om. Dan kunnen we weer terug naar normaal, weer gewoon doen. Geen boom voor mij, geen tierelantijnen. Hoe meer de commer...

Toen Carolien tien jaar was woonden haar ouders dichtbij een militaire kazerne. Ze vond het prachtig wanneer ze soldaten zag marcheren en de commando's kon ze al uit haar hoofd. Bij het uitgaan van de school liep ze altijd langs het hek van de kazerne en bleef ze even kijken naar de oefeningen van ...

Kareltje was acht jaar en hield al een kasboek bij van zijn inkomsten en uitgaven en diversen. Hij was ook handig in een gesprek met iemand. Bij de fietsenmaker zag hij in een hoek en klein bureau staan met een ingebouwde inktpot. Het was nog in de tijd, dat er met een pen gedoopt in inkt werd gesch...

Het ligt daar ongetwijfeld nog in het Zillertal in Tirol, het lieflijke dorpje Lanersbach, te midden van hoog oprijzende besneeuwde bergtoppen..... Daar bindt men runderen de bel aan; de goedmoedige lobbesen, de trage runderen, zodat zij al van ver hoorbaar zijn, terwijl zij voortsjokken over de gl...

Ik had iemand nodig, in dit leven. Ik werd ontvangen door een moeder, die vanaf de eerste seconde van mijn aards bestaan voor mij zorgt. Ze heeft altijd voor me gezorgd, vanuit haar liefde en volledige toewijding. Ik geloof, dat ik hier mee een zeer dankbaar mens kan zijn en blijven. Ik geef haar a...

Als mensen horen dat ik een moestuin heb, kun je er gif op innemen dat ik antwoord mag geven op twee vragen. 'Zeker veel lekkerder?' En: 'Veel gezonder toch?' Het zijn eigenlijk geen vragen maar in graniet gehouwen statements. 'Van de boer', 'biologisch', 'je eigen teelt' staat op een v...

We zoeken ons leven naar antwoorden over waar we hierna naar toe zullen gaan, maar volgens mij willen we helemaal niet weten waar we hierna naar toe gaan.