Verhalen

Zover ik mij kan herinneren had mijn moeder bij het ontbijt altijd een bus met beschuit op de tafel staan. Daar werd door de familie gretig gebruik van gemaakt, want een beschuitje op de vroege ochtend ging er beter in dan brood. Op de tafel stond verder een Edammer kaas waar je een plakje van kon afsnijden met een kaasschaaf, aardbeienjam en een potje…

Het gaat al maanden bergafwaarts met de psyche van Karel Knoest, maar hij laat zich niet zomaar kisten, daarvoor is hij niet jarenlang beroepsmilitair geweest, kapitein bij de commando's nog wel, nee, een doetje is hij zeker niet. Hij is onlangs verhuisd van Gouda naar Utrecht, want verandering van omgeving kan ook wel eens opbeurend werken. Zijn herenhuis…

Feestje Woemi houdt wel van een feestje. Eten, drinken, dansen en veel kletsen, dan is ze in haar element. Opgetogen laat ze me de uitnodiging zien. Ik kijk. De caravan staat net. Maar ik heb nog geen tijd om te genieten. Na zo’n hele winter vind zelfs ik dat er even gesopt en geboend moet worden. Dan moeten kleren en Mundvorrat nog op z’n plek.…

Wat vooraf ging: De dag na mijn 30ste verjaardag werd ik tijdens een wandeling in Amsterdam door een sneeuwstorm overvallen. Ik zocht beschutting in een cafeetje en daar ontmoette ik de vader van Suzanna. Op reis in Egypte was Suzanna door haar zusje bewusteloos in de woestijn gevonden en was tot op de dag vandaag nog steeds in coma. De vader had…

Een paar jaar geleden waren mijn vrouw en ik op vakantie in Zuid-Limburg, in de buurt van Vaals. Bij een alleenstaande oudere dame hadden we pension met ontbijt. Om ons heen een prachtig heuvelachtig landschap met uitzicht op dorpjes en verspreid liggende boerderijen. Vanuit de keuken hadden we een schitterend uitzicht over de omgeving. Prachtig die…

Ze kwamen van ver maar dat deed er niet toe. Waar ze vandaan kwamen was van een achterhaalde betekenis. Dat ze er waren was van belang, zoals ze daar stonden, aan de andere kant van het helderblauwe houten tuinhekje dat amper tot hun knieën kwam. Ze waren lang, mager en met z’n tweeën, man en vrouw, gekleed in vormeloze kleding met de bruine kleuren…

Het denken was gedoemd om te verdwijnen in het helse licht. Mijn ogen sluiten deed het beeld niet verdwijnen. Met geopende ogen was het niet mogelijk om waar te nemen. Was dit nu de werkelijkheid van het inferno of het begin van een energetische versmelting met de ziel van het universum? Ik deed voorzichtig nog een klein stapje naar voren, maar de kracht…

Als ik van Amsterdam naar Lelystad rijd, mag ik graag de weg langs het Markermeer nemen. Rust, ruimte, water en wolken. Na die overvolle snelwegen is dat een ware verademing. Wat heerlijk, dat zo'n plek in ons overvolle landje nog bestaat. Bij zo'n tochtje over de dijk stuit ik regelmatig op groepjes in groene kleding gestoken mensen. In eerste…

Hij bewoont een keurige flatwoning in de binnenstad van Amersfoort, tenminste vanaf de buitenkant bekeken. Binnen is het een gore rommel, maar dat verbergt hij vlekkeloos. Hij heeft geen meubels en geen televisie, wel een krakemikkige radio uit de kringloopwinkel, zelfs nog afgedingd. Overdag sleept hij supermarktdozen naar zijn woning om er een vuurtje…

Iedereen kent verdriet, vroeg of laat. Om een mens, om een dier, om een tegenslag, om wat dan ook. Natuurlijk snijd het verdriet om een dier niet zo diep, als om een mens. Toch verwonderde het me dat het pijn deed tot in mijn hart. Onbegrijpelijk natuurlijk voor iemand die niets met dieren heeft, begrijpelijk voor mensen zoals ik. Ook ben ik dan…

Het voetbal is me met de paplepel ingegeven. Als klein kind werd ik al meegenomen naar het voetbalveld. Achter iedere boom heb ik daar verstoppertje gespeeld, elk bloemetje is door mij van het dijkje geplukt en jaren later werd iedere voetballer vakkundig door mij geobserveerd. En als we dan thuis kwamen, was het met het bord op schoot Studio Sport…

Het kruipende en glijdende deel van Kroatië heeft onze onverdeelde aandacht. Niet alleen omdat ze leuk of mooi of spannend zijn om te zien maar voorál omdat je bepaalde individuen niet in je bed of schoenen of niet eens in je buurt wil hebben. De meeste soorten insecten hebben we thuis óók. Mieren in allerlei maten, van één centimeter grote zwarte,…

Mijn naam is Goliath en ik ben een paard! Ik wil eens even iets vertellen over het opvoeden van de mens, want daar is nog veel werk aan, en het is aan ons paarden de taak om ze op te leren. Het begint al als klein veulen! Mijn mama en ik speelden samen in de wei, en hadden de grootste lol. Tot onze baas kwam, hij sloot me op in de stal, deed mijn…

Mijn besluit staat vast. Deze dag wens ik door te brengen zonder verplichtingen en daar zal ik mijn uiterste best voor doen! De afgelopen paar weken heb ik veel te veel hooi op mijn vork genomen. Na een heerlijk ontbijt, pak ik de fiets naar het station. Bij de kaartjesautomaat met modern touchscreen begint mijn kleine avontuur. Nu komt het leukste…

“Het wordt tijd, ik kom je halen,” sprak hij met vastberaden stem. In het vage schijnsel van de maan keek ik naar zijn gezicht. Ik sloot mijn ogen, om ze na een paar tellen weer te openen. Ik hoopte vurig dat hij er niet meer zou staan; dat het slechts een vage hersenschim was geweest. Maar, zoals ik al vreesde: hij stond er dus nog. Ik slikte…

De ezel en de eend waren al vroeg wakker want de zon scheen maar het was nog koud want het was nog vroeg in het voorjaar. Alles was nog stil op de boerderij maar straks zou alles weer losbarsten. De ezel had slecht geslapen en was wat duf en de eend snaterde al vrolijk zijn liedje en had zin in brood. De ezel zei ik wil graag verhuizen het is…

Tobias en de spinnen bleven heel wat dagen in dat donkere boomhol. Hij kniesde voortdurend. Zou hij wel weer eens een man worden? Moest hij altijd in dat nare hol gevangen blijven? Zijn hele leven een uil zijn? Elke morgen schoot er een bliksemstraal langs hem heen. Tobias zag dat die vuurflits een wolkje werd, dat het boomhol verliet. 's Avonds…

Ongeveer een half jaar geleden werd ik opgescheept met Piet. “Neem hem nou maar mee,” zei mijn moeder, “ik kan niet meer voor hem zorgen. Sinds ik hier woon zingt hij niet meer en zit praktisch stil op zijn stok. Hij heeft het niet naar zijn zin hier, neem hem alsjeblieft mee!” En ja, ik vind dat ze gelijk heeft, hij ziet er verpietert uit en toegegeven…

Ik heb een Gamma-tic. Waar andere vrouwen zich gemiddeld verlustigen in winkels van V&D, H&M of Ikea , daar ben ik helemaal gelukkig bij de Gamma of andere doe-het-zelf zaken. Als weduwe ben je erg op jezelf aangewezen wat betreft de klusjes in huis. Ik had al uitgevonden dat montagekit een bijzonder handige derde hand kon zijn. Want hoe hang je…

'Lekker en gezond', knik ík naar de haringvrouw die in een hoekje van de kraam uit een tupperware bakje sla zit te peuzelen. Ze houdt het dicht bij haar gezicht, een hand eromheen geklemd, zoals een kind dat haar bakje chips beschermt tegen concurrerende leeftijdgenoten. 'Hmmm', klinkt het bevestigend. 'Wil je niet tegen haar praten', de haringman…

Hij kan er niets aan doen. Meestal voelt hij zich kalm, rustig, kabbelend. Alles gaat zijn gangetje, het leven vloeit voorbij, het komt en het gaat. In de loop der jaren heeft hij veel verloren en veel gekregen waar hij niet om gevraagd heeft. Dat heeft hem verdrietig gemaakt en boos en daarom voelt hij zich op sommige dagen ellendig. Dan rommelt en…

Tobias was een jonge man, die heel tevreden leefde. Hij was schaapherder en deed zijn werk met toewijding en plezier. Met zijn grote kudde schapen liep hij over wijde velden vol mals gras en geurige bloemen. Dan kwam hij ook vaak dichtbij het grote bos. Sommige schapen aten misschien wel liever bosvruchtjes en struikjes dan de planten van het open…

Bij ons ligt een parkje wat twee wijken met elkaar verbindt. Een prachtig groot sportveld wat door iedereen gebruikt kan/mag worden. Een speelplaatsje voor de állerkleinsten, een speelplaats voor de grotere kleuter, een trapveld voor de voetballers, baskets en een heuse hangkot voor jongeren waarin ze kunnen......rondhangen. Droog en uit de wind. En…

Wat vooraf ging: De dag na mijn 30e verjaardag werd ik tijdens een wandeling in Amsterdam door een sneeuwstorm overvallen. Ik zocht beschutting in een cafeetje en daar ontmoette ik de vader van Suzanna. Op reis in Egypte was Suzanna door haar zusje bewusteloos in de woestijn gevonden en was tot op de dag van vandaag nog steeds in coma. De vader…

Tamar, een vrouw die leefde ten tijde van het bijbelboek Genesis, had zich uitgegeven voor een hoer en was zwanger geworden van haar schoonvader. Maar er staat geschreven dat Tamar rechtvaardig was in de ogen van G‘d. Juda, de vierde zoon van Jakob, ging zijns weegs nadat hij en zijn broers Jozef hadden verkocht aan een rondtrekkende schare Ismaëlieten…

Op de redactie van het TV programma “ vreemde ontmoetingen” stond alles in het teken van een programma dat ’s avonds zou worden uitgezonden. Het had al veel aandacht gekregen in de media, zodat een kijkcijfer record werd voorspeld. Tegenstanders hadden geschreven het niet ethisch te vinden dat de laatste dag uit het leven van Siegfried Donselaar zo…

De nacht duurt lang. Gelukkig heeft Woemi een film. Femke blijft ook, en dan is er nog een Karina of zo. De film, er is toch genoeg seks en geweld in, verfilming van een wereldberoemde trilogie, kan niet echt boeien. Mannen spelen er een macabere hoofdrol. Ze moorden verkrachten, geen vrouw is voor ze veilig. Zelfs eigen dochters niet. 'Mijn vader…

Wat vooraf ging De dag na mijn 30e verjaardag werd ik tijdens een wandeling in Amsterdam door een sneeuwstorm overvallen. Ik zocht beschutting in een cafeetje en daar ontmoette ik de vader van Suzanna. Op reis in Egypte was Suzanna door haar zusje bewusteloos in de woestijn gevonden en was tot op de dag van vandaag nog steeds in coma. De vader had…

De caissière vraagt of ik het blokje met ‘deze kassa gaat sluiten’ achter mijn boodschappen wil leggen. Ze wrijft vermoeid in haar ogen. 'Pauze?' , vraag ik. 'Lekker even', verzucht ze. 'En een peukje zeker', zeg ik opgewekt. Ik zie het personeel van deze winkel op mooie dagen wel vaker bij de magazijningang achter de winkel staan roken. Meestal…

De pastoor bij wie ik het askruisje haalde heette pastoor Snoek. Hij kon in het geheel niet zingen noch spreken, hij kon geen geluid voortbrengen. Zijn mondgedeelten bewogen als een eeuwig biddende vis en zijn lippen werden dan weer heel dik en opgezwollen als een eeuwige lieve vis en dan weer rond als van een wit engeltje. Iedereen was blij met…