Verhalen

'Het is maar vanuit welk perspectief je het leven bekijkt!', zei mijn depressieve vriend mij op een avond vol rode wijn en joints als sigaren zo dik. 'Kom', zei ik, 'neem nog een bitterbal met mosterd of een blokje kaas!'. Hij tastte toe en kauwde de warme hap vermakelijk tot moes. Hij zei: 'Je kunt je hele leven beschouwen vanuit je eigen doppen, maar…

Het jonge herderspaar Jochen en Greta droeg zorg voor een mooie kudde schapen op de hoge, geurige bergweiden. "Ik, een zwakke vrouw, zal mijn spieren stalen door flinke keien voort te duwen," gniffelde Greta. Zij en haar man Jochen lieten daarom vaak met hun handen grote stenen van de hellingen afrollen of er tegenop gaan. Vooral als de schapen…

'Ga maar even wat lezen schatje, kijk daar ligt de Donald Duck'. Moeder en dochter zijn net de wachtkamer van de huisartsenpost binnengelopen. Nog voor ze zat heeft de vrouw met een energiek gebaar haar tas geopend en een stapeltje papier tevoorschijn getoverd. Als ze ook haar leesbril opzet en een rode balpen ter hand neemt is het alle aanwezigen…

De rovers lachten en gilden als rare keukenmeiden om hun buit, het achterpootje van het toverhondje. Laat in de nacht zopen ze groene jenever en vielen dronken om. De volgende dag sloegen ze met de arme toverpoot van het hondje tegen elke kiezelsteen aan en dat veranderde in een stralende opaal. En toen brak weer het grote verjaardagsfeest van de…

Dwalende lichten die hem de weg wezen. Schaduwen bewogen om hem heen. Schenen hem te omsingelen. Pijn in zijn hart deed hem besluiten eeuwig door te lopen terwijl de wolken begonnen te dreigen. De aasgieren staarden vol verrukking naar dat wezen beneden hen. Blijven cirkelen was hun devies. De hemel scheurde open en de engelen daalden vol toorn neer…

Pech is nog te simpel uitgedrukt, balen is een beter woord. Walter is verdrietig en ik niet minder, we weten beide niet hoe we verder moeten in dit grote onbekende land. Het lijkt erop dat we binnenkort naar huis gaan, ik had me er toch iets anders van voorgesteld. Wat is er gebeurd met Myra, in het kleine ziekenhuis hebben we haar niet gevonden,…

's Zondags als de kerkklokken weer tekeer gaan, zie je ze gehoorzaam over straat schuifelen richting het dominante klokgebeier. De vrouwen in hun strakke mantelpakken en getooid met een kostbaar hoedje, in hun zedige handen een leren tasje met collectegeld en pepermuntjes. De heren dragen eveneens een hoed, maar groter, om hun bazigheid te onderstrepen…

Normaal lijkt een kind op z’n ouders, het kind van Anna en Jozef zojuist geboren, heeft een grote neus en enorme oren en lijkt niet op z’n familie. “Het lijkt op jou Anna, vroeger vóór je cosmetische operatie, toen we je Dombo noemden, naar het vliegende olifantje van Disney”, roept haar jongere broer Hans en zwaait met een oude foto van zijn zus…

Woest was ik. Ik was kwaad. Een boosheid die ik me niet kon herinneren ooit te hebben gehad. Waar gevoelens van verdriet en pijn, van onmacht en het niet meer te weten hoe het ooit goed zou komen me bekend waren. Geleden had ik. Jaren en jaren geleefd in een wereld die me beheerste. Me leidde. Me de weg wees die ik van mezelf wel moest gaan. Om de eenvoudige…

‘Udeldjoho! Udeldjoho!’ Een groenachtig gele vogel met grijze vleugels zat lekker te zingen boven in een grote eikeboom in de Haarlemmerhout. Een heldergele vogel, met zwarte vleugels, streek naast hem neer. ‘Dudeljoho! Dudeljoho!’, zong hij geduldig voor. ‘Het is bijna goed, beste jongen, alleen het is: ‘Dudeljoho! Dudeljoho!’ en niet ‘Udeldjoho…

Ik sta op het stadhuis voor het: “Loket voor Zorg en Samenleving”. Het loket komt zelfs naar je toe als je slecht ter been bent, staat er in kleine letters geschreven, dat wil ik wel eens zien, een loket dat naar MIJ toekomt. “Mevrouw Loket, ik ben afgekeurd wegens posttraumatische stress: Ik ben een oorlogs-moetje; moeder is van Oostfriese afkomst…

Charlotte krijgt een nieuwe heup. Zelf is ze vol vertrouwen. 'Als het is geweest loop je weer als een kievit’ hebben ze haar verteld. En kan ze weer fietsen, en autorijden. Nu is ze aan huis gekluisterd. De rolstoel die ik met haar heb gehaald blijft onaangeroerd in de schuur. Ze loopt met twee stokken. Iets of iemand moet haar hebben verteld dat…

Ik moet naar de afdeling radiologie van het enorme ziekenhuis. Voor een foto. Om de dood op afstand te houden heeft het enorme ziekenhuis zich getransformeerd tot permanente tentoonstellingsruimte. De wanden van de overdekte promenade zijn bedekt met kleurige abstracte schilderijen en grappige reliëfs van nieren en longen, al naar gelang de poli die…

In de oude binnenstad van Barcelona wonen de Gitanos ze leven al eeuwen van de entertainment en de handel - in ruime betekenis van het woord - het zijn zigeuners, een naam die ze liever niet gebruiken. Ik vraag in mijn beste Spaans een man van middelbare leeftijd in een wat verfrommelde zwarte pak die voor een café op een oude keukenstoel als een…

Het is bijna gedaan met de herfst en ik ben er dit jaar nog niet één zondag naartoe gegaan. Naar zo'n bos. Te nat, te koud, te winderig, te Buitenhof en badjas. Maar nu moet ik er nodig heen, geen tijd meer te verliezen. Straks staan de eerste ijsmeesters alweer met een Black en Dekker in de sloot te prakken. Mevrouw Trawant heeft genoeg natuur aan…

Zoeken naar een speld in een hooiberg, een speld die ik niet eens ken, alle kopjes die voorbij komen zouden het kunnen zijn. Meteen denk ik dan ook; hoelang moeten we zoeken, sterker nog waar moeten we zoeken? Walter denkt er niet aan om naar huis terug te gaan, er moet een manier zijn...met argusogen worden we gevolgd, je ziet de mensen denken, wat…

Ik kocht ooit in een keurige hoedenzaak te Heerenveen een blauwe pet, ik was vijftien en ik vond dat gewoon bij me passen, hij stond me erg goed, want ik had toen nog een slank, gaaf gezicht zonder snor en baard. Nu ben ik een baardaap met rood glimmende, warrige haren, ik knip hem soms wat bij, maar niet vaak, het kriebelt zo lekker op mijn borst en…

Het regende uitbundig. Al meer dan een week. En nu hadden we lekkage. In de wintertuin. Het woord wintertuin is verzonnen door een complot van architecten en makelaars die op een positieve manier willen verzwijgen dat ons appartement geen balkon heeft. Die wintertuin heeft gras noch aarde, maar is een extra stukje huis waarvan de ramen helemaal kunnen…

De kinderen van het rijk gingen uitzinnig van vreugde met een gouden appel aan hun hart weer naar huis. En het gewone jaar nam weer een aanvang. De onderdanen van de koning die inmiddels ziek op bed lag onder zijn militaire dekens hadden het in alle opzichten goed. Er heerste vrede en voorspoed in het land. Maar er waren ook zorgen en dat was voor…

Ik zie ome Cor regelmatig in m’n stamcafé in de Jordaan. We zitten vaak samen aan de stamtafel. Hij is buschauffeur maar is onlangs met vervroegd pensioen gegaan en moet nu leren omgaan met vrije tijd. Hij roert in gedachten verzonken in zijn koffie, er zit hem blijkbaar iets dwars. Wanda komt binnen, de seksbom van de zestiger jaren, ze is die…

Er was eens een groot rijk ver achter het grote merengebied waar miljoenen en miljoenen steekvliegen een naar weerbarstig volk plaagden met verschrikkelijke steken. Maar in dit door mij beschreven rijk heerste er vrede en voorspoed. In dat rijk leefde een gelukkige koning met zijn vrouw en ze bewoonden een verrukkelijk paleis waar de wenteltrappen…

meneer foppe is ernstig in de war en wordt opgenomen in Zuidlaren. Hij moet zijn kamer delen en er zijn veel vreemde mensen en weinig begeleiding die hem ook nog eens het hemd van het lijf vragen. Foppe tapt de ene mop na de andere en is heel druk van alles. Gelukkig komt moeder op bezoek en dan gaan zij uit rijden en in het café zitten want de dagbesteding…

Schaapskudde Nomadische veehouder op de steppen, een herders familie die te paard een schaapskudde runt. Hun vijand is de wolf, die regelmatig in de kudde inbreekt, schapen steelt en angst en paniek veroorzaakt. Op een dag voegt zich bij de kudde van witte schapen, een grote zwarte…

Jaren, maar dan echt ook jaren geleden ging ik als kind een week naar 'De Wierschuur' op Terschelling. Ik denk dat mijn ouders mij brachten met de auto, maar daar ben ik niet zeker van. 'De Wierschuur' was en is de laatste woonmogelijkheid op dit Waddeneiland. Ik ging er zelfs twee keer naartoe, ook een keer met mijn neef. Het was een soort verdedelde…

Muis keek grimmig. ‘Waarom doe je zo flauw,’ vroeg Olifant. ‘We deden een luisteroefening, weeet je nog. Ik ben iets aan het vertellen wat moeilijk voor mij is en dan loop jij weg om koffie te halen.’ ‘Sorry! Maar dat heb ik al een paar maal gezegd. Nou ja, kunnen we niet gewoon doorgaan?’ ‘Ga jij maar door. Ik kan even niet meer’ ‘Ik ook niet…

Nadat ik eindelijk wat tijd heb gevonden om de DVD van 'In Tranzit' geheel te bekijken, ben ik in een zeer ontroerde stemming over deze geniale, hartverwarmende film. Ik heb geen zin om te koken, dus haal ik een Superbram bij Bram Ladage met een bekertje pindasaus. Die gebakken frietjes peuzel ik dan op in het parkje naast de Sint-Jan, waar de buste…

Waar gebeurd verhaal. Vorige week op een late avond, kwam ik terug van mijn avondje zingen. Maar wat was dat nou ik kon niet naar binnen, tegen de deur zat een duif in de regen en kou te schuilen, hij kon niet meer vliegen. Omdat er hier nogal eens katten lopen, heb ik hem maar opgepakt en mee naar binnen, de garage in genomen. Daar werd ik…

voor toon tellegen De olifant werd wakker en voelde zich weer eens enorm sterk. Ik wil de boom in klimmen en naar beneden vallen of beter nog de boom ontwortelen, dacht hij eigenzinnig. De slak kwam voorbij. Ik ben de sterkste van het hele woud, riep de olifant hem toe, ik kan deze boom optillen. Nou, zei de slak, ik ben de sterkste want ik draag…

‘Wanneer zullen we die luisteroefening nou eens doen,’ vroeg Olifant ‘Ik weet het niet op het ogenblik, Olifant. Ik ben leeg,’ zei Muis. ‘In het weekend misschien? ’ ‘Dat moet dan maar.’ ‘zondagmorgen?’ ‘We zien wel. Het ligt er helemaal aan hoe ik me voel.’ Olifant kende Muis goed genoeg om te weten dat hij er maar beter niet op terug kon komen…

Het is weliswaar officieel herfst, maar momenteel schijnen de zonnestralen bij onze hoge kasteelramen naar binnen en het goud en zilver glimt er nog vrolijker door. Mijn butler heeft me zojuist de ochtendkrant gebracht en er weergalmt een klassiek muziekwerk door de ruime met exclusieve kunstschatten gevulde kamer. Een van onze laatste pronkstukken,…