Verhalen

Zet Arthur Rimbaud in Luxor een rode bol op zijn neus en hij is ook een rondtollende clown, net als iedereen die voor clown speelt, maar dat denk je maar, want ook clowns verschillen onderling en behalve een grote, beroemde clown was Rimbaud een grote lieveling van de goden. Vooral Re hield van hem, toen de kennis brak in zijn wijze hoofd, brak…

“Nou, ga zelf maar kijken dan, als je me niet gelooft!” De woorden galmen na in mijn hoofd. Straks komt Merel mij zoeken, ik moet hier weg en gauw! Op mijn tenen – de planken mogen niet kraken - haast ik mij naar de overloop en vlucht Wiesjes kamer in, die zich bevindt aan het eind van de gang. De spiegel aan de wand brengt mij weer terug in…

De man schuifelde over het grind, zwaar leunend op zijn wandelstok. Hij overzag de banken rond de vijver. Die waren allemaal bezet. Zuchtend liep hij door. Hij hoorde een stem achter zich. ‘Meneer?’ Hij keek om. Een dame wenkte hem. ‘Als u wilt kan ik wel een beetje opschuiven.’ Ze leek wel een aardig mens. Keurig in een mantelpak en een batik…

Het leven op kamers op verschillende adressen in m’n studietijd leidde tot verkenning en zoeken naar sociaal contact in de nieuwe omgeving en al gauw kwam het via lichaamstaal tot flirten op afstand met een meisje dat aan de overkant woont met zicht op elkaars ramen, want nieuwsgierigheid naar een nieuwkomer is er ook bij de dames. Ik maakte de spannende…

Abrupt stopt het pad. In de diepte vervolgt de route. Ter overbrugging hangt een ladder aan de rotswand. Het schrikt af en lokt tegelijk. Ik besluit tot pauze. Eten, drinken en bezinken, terug- of doorgaan. Trede voor trede daal ik af. Beneden aangekomen kan ik de markering terugvinden op grote brokken steen, richting sneeuw en ijs. Af en toe een…

Even langs het gezondheidscentrum dacht hij, een griepprik halen. Nou dat éven werd dan toch wel ietsie langer. Een rij tot plusminus 150 meter buiten het gezondheidscentrum stond al te wachten. Maar, hij had een warm colbertje aan en bovendien scheen er ook nog een vaal oktoberzonnetje. Bovendien had hij alle tijd van de wereld en stonden er bekenden…

Onze pas gescheiden buurman Bob, een lange dunne boom van een leptosoom zit, zo gauw het weer het toelaat met een flinke voorraad bier in de tuin en praat en telefoneert met luide stem, zodat de buren het zowel binnens- als buitenshuis horen. Als iemand hem er op attent maakt, zegt hij dat hij geen geheimen heeft en wij onze oren niet zo moeten spitsen…

Het is een dag van nare smaken in de mond. Herman van Veen belaagd en bedreigd door PVV-aanhangers omdat hij het waagt hun eenmansbeweging met die van Mussert uit de jaren 30 te vergelijken. De toon van de reacties op de uitspraken van van Veen bevestigt het beeld van een rancuneuze en snel ontvlambare 'fremdkörperfeindliche' organisatie die gek…

Een zandstorm vlak boven de grond. Gezandstraald word ik, lopend langs de zee met opkomend tij. Onverwacht geniepig zijn de uitlopers. Het water kruipt waar het gaan kan, neemt in beslag waar het een kans ziet. Afnemend en toenemend in een constante beweging. De wind leeft zich uit in al zijn kracht. Hij raakt mij en vraagt om mijn tegenwicht, is op…

Er was eens eens een man die gek op fietsen was. Hij deed er van alles mee. Hij ging zelf veel uit fietsen, soms op de mountainbike en soms op de racefiets, haalde ze regelmatig uit elkaar om vervolgens weer in elkaar te zetten, verfde ze, verving spaken en kettingkasten omdat hij het leuk vond en repareerde ook de fietsjes van de kinderen uit de buurt…

Toen mijn dochter zo'n jaar of vier was, vond ik dat er ook wat cultuur ingegoten moest worden. Een klein deel van die taak werd door schoonzuster ingevuld die haar minstens éénmaal per jaar mee nam naar een theater voor kinderen. Maar dat is natuurlijk niet genoeg. De eerste kennismaking met een concertzaal was voor dochterlief een optreden van…

Met een terloopse beweging tik ik de sliert verdorde bladeren van mijn hordeur. Het volgende moment realiseer ik me dat dit niet logisch is. Verdorde bladeren midden in de zomer. Noch de plaats, in het midden van het gaas. Op het plankier van mijn balkon ligt een slak. Samen met een pluk bladderige schilfers, wat eens zijn beschutting was. Waarschijnlijk…

In dat grote British Museum groeide Rimbauds verlangen naar de eeuwigheid op aarde. Keizer Theodorus kruipt op een geheimzinnige wijze in zijn huid. Terwijl hij nipte van een fles oude absint, boog hij zijn hoofd alsmaar verder in de boeken van de leeszaal. Omstanders roken de geur van alcohol en tabak, vermengd met zoete hasj. De zaal verstilde…

Een glaasje wijn op zijn tijd gaat er bij mij prima in, ook twéé glaasjes wijn wel. Voor intimi zal de titel van dit verhaal dan ook meteen duidelijk zijn. Denken ze. Want niets is wat het lijkt en bijvullen is soms een uiterst moeizaam karwei. Natuurlijk gaat het hier niet om mijn glas maar om mijn verwarming. Ja... verwarmingen dienen om de zoveel…

Het was gisteren weer een ouderwetse saaie Zondag. Als kind had ik al een hekel aan deze 'dag des Heeren'. We mochten niet fietsen, kregen geen ijsjes, zaten 's morgens in de kerk en 's middags in de auto. Onze ouders hielden van rondrijden. Zij lekker voorin, de auto blauw van de rook en er mocht nauwelijks worden gesproken, want Pa volgde de voetbalcommentaren…

In Zuid Afrika speelde het Nederlandse voetbalelftal in de halve finale tegen Argentinië. Het was heel slecht weer. Het was heel slecht weer. De Argentijnen op de tribune bliezen door hele grote trompetten. Ja het deed heel erg zeer in de oren van Jack van Gelder.Die moest in de pauze nog even zijn oren laten doorspuiten daarna. Het was zo slecht weer…

Het zit erop. Ik mag graag stoere praatjes ophangen, maar dit viel tegen. Had ik me nog uitgeput in flauwe grappen over wat me te wachten stond, toen ik 'er eenmaal lag', had ik niet zoveel praatjes meer. Toch kijk ik met plezier terug op mijn korte opname in het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam. Je komt nog eens iemand tegen die je normaal…

In Oss stapt een man in de trein. Hij gaat naast mij zitten, opent zijn notebook en begint zwijgend te lezen. Tegenover hem zit een meisje van een jaar of zeven dat met heldere ogen onbevreesd de wereld inkijkt. Ze is nogal geïnteresseerd in de lezende man. Haar nieuwsgierigheid wordt blijkbaar te groot en ze vraagt: 'Wat bent U aan het doen, wat…

Vier trappen, elk een andere kant op vanuit het centrale plein. Een piramide gekeerd in zijn tegendeel. Hier lokken perspectief en ruimte, waarbij elke stap aanleiding is tot de volgende. Ik besluit het plein rond te lopen en verval in gemijmer. Na enige tijd nemen mijn voeten zonder aarzelen de eerste stap omhoog. De zon staat recht achter me, mijn…

Hoe het komt weet ik niet, maar op de een of andere manier zit ik bij feestjes en verjaardagen altijd in de verkeerde hoek. Zo kom ik altijd naast iemand te zitten met problemen. Terwijl aan de andere kant van het vertrek de interessantste gesprekken worden gevoerd, de leukste anekdotes worden verteld en de beste moppen worden getapt, zit ik altijd…

“Zoeken en de moed niet opgeven. Vertrouwen dat je het ooit zult vinden”. Waar had ze het allemaal over, bedacht ze. “Dat is heel persoonlijk, net waar je wensen liggen”. De vrouw in de bus ratelde maar door, alsof het onmogelijk geworden was haar mond te houden. Ze vertelde haar een uitgebreid verhaal met allerlei wijsheden die ze met verve over…

Sinds de tv-serie Baywatch denken velen dat strandwacht ‘s werelds mooiste baan is; zon, strand, zee en schaars geklede dames. Ze laten alleen de mooie kant zien. Er is ook een andere kant, ontdekt leerling strandwacht Flip reeds op zijn eerste dag. Er zit een corpulente dame naakt op het strand. Flip verzamelt al zijn moed en zegt: ‘Het naaktstrand…

Leven laat zich niet inperken. Gescheiden delen richten zich weer op compleetheid. Het gordijn dat blijvend tussenhangsel leek, begint te scheuren. De stof vergaat, slijtageplek wordt kier en opening. Twee werelden zoeken elkaar te bevruchten. Paniek slaat toe. Hardnekkige pogingen om de zaken gescheiden te houden, falen. Het verborgene dringt zich…

Een boek van de gevierde veelschrijver Jeroen Brouwers. Een ongenaakbare wijze. De psychiater van de literatuurmakers! Wat lezen wij? De aftakeling van Paul de Wispelaere, zijn sombere zelfbeklag, zijn veel jongere vrouw en muze Ilse, wat zeurt die Paul toch! Menig oude knar met kunstgebit zou jaloers zijn, niet in de minste plaats op zijn respectabel…

Onlangs werd er een ruimtesonde naar Mars gelanceerd. Nu is daar een heel groot schandaal aan vooraf gegaan. Er was iets afschuwelijks gebeurd want de poetsvrouwen van de NASA hadden vergeten de ruimtesonde in de chloor te zetten. Ze hadden de sonde in een grote teil met water moeten zetten en moeten schoonschrobben met groene zeep. Nu dat hadden…

Tiel. Toen ik er de laatste keer was was het zomer. Ik wilde Woemi de Waal laten zien, de boten op de rivier die daar zo mooi traag door oneindig laagland meandert. Dat is een gedicht. ‘Dat hoef je mij niet te vertellen’ bijt ze me toe. Woemi is moe, het is ver, weer eens te ver, het is warm en Woemi houdt niet van warmte.Eigenlijk, om heel eerlijk…

De kameleon wist precies wat hem te doen stond. "Niet opvallen" was het parool. Elk schepsel heeft zo zijn specialisme. Tot de dag dat alle kleuren opgebruikt en uitgewerkt waren. Het fundament onder zijn bestaan verpulverde. Ten einde raad ging hij in retraite en daalde af naar de eigen kern. Tot zijn verbazing kwam hij daar het roodste rood tegen…

Sandra en Jan trouwen en krijgen twee kinderen. Na vijf jaar komen er butsen in hun relatie, langzaam maar zeker dooft de liefde en belanden ze in een crisis. In de sleur van moeder en huisvrouw is ze niet gelukkig. Het gezin begint steeds meer om hem te draaien, zijn carrière en zijn frustratie dat hij op z’n werk te kort schiet en gepasseerd wordt…

De 'rotsvaste zekerheid van een hiernamaals waarin hij met open armen ontvangen zal worden' (Dick Schlüter) moet een grote troost geweest zijn voor een man als Van Eeden, na zijn moeizaam en ingewikkeld leven vol onzekerheden. Naar 'open armen' heeft hij altijd sterk verlangd, met name omdat de armen van zijn ouders zo dikwijls gesloten waren.…

“Rechts aanhouden. U heeft uw bestemming bereikt”, galmt de stem van Ernie door de auto. Hij loodst ons feilloos over de betonplaten naar de plaats van bestemming, de Keizervest in Gent. Het nieuwe ‘thuis’ voor de komende zes jaar van onze dochter Katinka. Ik open mijn portier en snuif de ‘Belgische lucht’ op. Ja, zo ruikt België, een mengeling van…