Alleen deze keer dan, omdat het kan. Sowieso al een hekel aan het woord, noem het toch gewoon kolom. Want dat is het, opvulling ter linker- danwel ter rechterzijde van het nieuws. Links uitlijnend doe ik u nu kond van mijn eerste en laatste kolom, het gaat over leven, zet u maar schrap. Kinderziektes, ouderdomssuiker, dood. Leven verklaard…

Het begint goed. De 'toekomst' heeft er zin in. Net de laatste kruimeltjes brood vluchtig weg gebikkeld. Dat 30ct blikje cola light in 1 teug weg gedronken. De pas is ingezet. Op weg naar die ene plek. Tickets afgerekend en het mag beginnen. Die ene glimlach bij de garderobe maakt dat 'dat' gevoel weer terug komt. Tas is opgeborgen, jassen opgehangen…

Mijn pas wordt gescand. De vraag is of ik op de foto lijk. Volgens de juffrouw aan de kassa kan het ermee door. Een schemerig portret opgebouwd uit zwart witte pixels duidt blijkbaar op mij. Mijn neusvleugels beginnen spontaan te tintelen als ik door de glazen klapdeur de azuurblauw betegelde gang betreed. Het chloor slaat op mijn ogen. Ik ben weer…