Al honderd (of meer?) keer schreef ik en de mensen met mij over de verkiezingen, over de gemeenteraadsverkiezingen, over de statenverkiezingen, over op WIE we moeten stemmen. Wat zeg ik nou? Op wie we MOETEN stemmen? Nee natuurlijk moet dat zijn, op wie me MOGEN stemmen, dom hè, heel dom zo'n kleine verspreking want tja, na de goddelijke leeftijd…

Of ik dit jaar vijf uurtjes over heb? Natuurlijk, wie heeft dat nu niet? Ik scheur het stukje uit de krant en hang het aan mijn koelkast. Het blijft er weken hangen. Midden januari is het tijd voor actie. Ik bel met Philadelphia, een zorginstelling voor verstandelijk gehandicapten in Angerlo. Samen met een leidinggevende stem ik vijf losse uurtjes af…

Sinds wij op het Groningse platteland wonen kom ik hem af en toe tegen gedurende mijn ochtendwandeling met de hond. Meneer Maalder heeft ook een hond. Zijn hond is met een lange lijn verbonden met zijn fiets. Die fiets is niet zomaar een fiets. Het is een dubbel geveerde Koga Miyata met een originele lederen Brook zadel en een elektrisch bedienbaar…

In de Courant die belooft standvastig te zijn en loyaal, aan principes die de lezer vast wel ergens kan vinden, schrijft een man die zijn hersens belooft te gebruiken, naar ik meen dagelijks, over belangrijke onderwerpen. Waarachtige Woorden of zoiets, Belangrijke Begrippen. In mijn geest vormde zich de laatste week, soortgelijk, het voornemen…