Met voetbal heb ik niks, de sport niet en de mensen niet, er gaat wel zo vreselijk veel geld in om, niet te denken aan het onderhoud van de stadions, het maaien van gras het kopen van spelers, alsof het een pakje kaakjes betreft. Nee, met voetbal heb ik niks, de lol is er in de loop der jaren vanaf gegaan, als je de vechtpartijen ziet en de spuug sessies…

Na een schriftelijke stilte van enkele weken is er weer een stukje geboren. Wanneer dat gebeurt, voelt het ook echt als een geboorte en kijk ik met een wee gevoel in de digitale wieg, die beeldscherm heet. Nu het weer loopt op papier vraag ik me af, waar die stilte in mijn hoofd vandaan kwam. Deze periode van schrijfdoofheid heeft erin gehakt, meer…

Aan de vooravond van de landelijke verkiezingen hangt een waas van rust over Helmond West. Schijn bedriegt. Enkele wijkbewoners hebben hun huis al verlaten. Uit een veel te kleine woningvijver hebben zij een nieuwe stek gehengeld. Niet bepaald iezie. Voorzichtig treedt het nieuwe college naar buiten. Aangenaam verrast ontving ik een uitnodiging…

Ze had al kanker, maar ze wou zich er niet onder laten krijgen. En dus gingen we fietsen. Zij op haar oude damesfiets, ik op de Sparta die zij me had gegeven om van het station naar haar toe te komen. Meestal kwam ik om een uur of elf; tegen de wind in langs het kanaal. Ik begon met puinruimen. In de keuken stonden de borden en pannen hoog opgestapeld…

Maar wat is wijs? Wat stemmen betreft ben ik een zwevende keeper. Nou, zweven is eigenlijk een understatement: ik maak bokkensprongen van links naar rechts en weer terug door het midden. Met de moed der wanhoop – ik ben niet zo’n geweldig voetbaltalent als mijn illustere naamgenoot – probeer ik zoveel mogelijk schoten op open doel af te weren. Politiek…