Mijn hoofd zit vol euro’s. Omdat Menzis meteen geld van mijn zoon eiste en de studiefinanciering pas anderhalve maand later begon met uitbetalen, stond hij vlak na zijn 18e verjaardag meteen rood bij het openen van een girorekening. En dat terwijl mijn uitkering daalt en er geen kinderbijslag meer komt. Ik ben aan het bezuinigen, op álles. Onderweg…

Boodschappen halen. Leuk of niet leuk. We moeten het doen. Zo zijn de hagelslag, chocopasta, pindakaas, snoepjes weer op. Thuis zoeken met een boodschappenlijstje in de hand, naar een winkelwagenmuntje zoeken: heb er tig van liggen maar waar? Dan zoeken naar een 50 euro muntje of 1 euro en ook niet te vinden. Aha bij de wasmachine of eigenlijk op…

Ik ben een van die mensen, die nooit weet, welke kant er gegaan moet worden, welke kant we op moeten en erger nog, waarheen we lopen, als we de goede richting willen gaan…ik ben een van die mensen, die nooit een richtingsgevoel heeft gehad en dan bedoel ik buiten, want binnen, tja dat is een heel ander verhaal. Maar buiten, raak ik de weg nog kwijt…