Het gebeurde in de belle van de mannenfinale van het wereldkampioenschap tafeltennis. Voor de meeste van ons speelde er "een rood shirt" tegen "een blauw shirt", voor een enkeling waren het Wang Hao en Zhang Jike die elkaar de wereldtitel betwistten. De regisseur zag het meteen. Over de matchtafel kroop een harig insect dat close-up in beeld bleef…

Mijn kinderen lusten de ‘P’-gerechten: patat, pizza, pannenkoeken, poffertjes en pasta’s. Natuurlijk heb je ook groenten die met een ‘P’ beginnen, zoals: parmentiera, pereskie, pronkboon, pijpajuin, pastinaak en niet te vergeten patisson. Maar die lusten ze niet. Wij eten wekelijks: rauwe wortels, spinazie, rode bietjes, bloemkool, broccoli, sperzieboontjes…

Zelden heb ik zo hard niets gedaan als de afgelopen weken. Het was vakantie – een woord dat letterlijk leegte betekent – dus er was alle gelegenheid voor. Voorheen betekende dat echter: een beetje uitslapen, rustig ontbijten, bedenken wat we zouden gaan doen, om vervolgens minstens twee uur lang te stressen om alles klaar te krijgen. Kinderen aankleden…

Zijn er dan zo weinig dingen, die we leuk vinden, zijn er dan zo weinig dingen waar we blij van worden, zijn er dan zo weinig te lachen dingen? Is er zo weinig te vertellen over dingen die ons doen glimlachen, neen toch zeker? Natuurlijk herdenken we de mensen die op deze dag, 10 jaar terug bij een misselijk makende aanslag het leven lieten, natuurlijk…