Chagrijnig stap ik mijn bed uit. Op de gang kom ik zoon, 11, tegen. De uitdrukking op zijn gezicht, weerspiegelt de mijne: diep gefronst kijken we elkaar aan. Zijn vader, al ruim een uur op, vraagt of wij wel ergens tegen kunnen. Wat wij ’s ochtends vroeg niet opbrengen, heeft hij ‘s avonds niet in huis. Ik gooi het raam open. Wie is het, die mijn moordlust…