Soms zijn er van die berichten, vooral in verkiezingstijd, waarvan het bloed in je ogen springt. Waardoor je in blinde woede om je heen zou willen meppen om daarna het raam open te schuiven en snoeihard: ‘Rutte, hypocriete LUL!’ door de straat te brullen. Maar dan loop je de kans om als verward-persoon-nieuwe-stijl door de psycho-ambulance te worden…

In het nieuws van gisteren kwam naar voren dat er in ons kikkerlandje (dat nu echt wel een kikkerlandje genoemd mag worden want tjonge wat is het koud, maar dit terzijde) veel mensen tegen de armoedegrens aanzitten. De moeder die aan de microfoon zat te peuteren was zich nu al druk aan het maken vanwege het feit dat de kinderen naar het voortgezet onderwijs…

Als de glazen deur dichtslaat, knijpt ze gekweld haar ogen stijf dicht. Haar mond trekt samen tot een dunne streep. Verward strijkt ze door haar dunne, grijze haar. Ongemakkelijk steunend op haar wandelstok. Als ze haar ogen weer opent, ziet ze aan de andere kant van de dikke glazen wand haar echtgenoot staan. Hij zwaait nog even naar haar en beent…

Je staat er niet zo snel bij stil, of moet ik zeggen, ík stond er niet bij stil, tot vanmorgen. Ik las een stukje in de krant van vandaag. Op de voorpagina stond al aangegeven dat er een onderwerp op pagina 12 stond, dus ik blader naar de bewuste pagina. Het aantal zelfmoorden onder jongeren werd toegelicht: foto's maakten het plaatje compleet.…