Ik wil beginnen met mijn waardering uit te spreken voor uw site. Er wordt enorm veel vrije tijd gestoken in dit platform voor iedereen die iets wil ‘publiceren’ op internet en het is interessant bijdragen van zo diverse diversiteit tegen te komen. Uw enige vorm van ingrijpen is wanneer fatsoensnormen worden overtreden of wanneer reacties niet relevant…

Eens of ooit zo kort en bondig een hartenkreet kunnen schrijven in ‘Frediaanse stijl’, vol woordspelingen, opgeroepen associaties en gelardeerd met speelse elementen of met een snoeiharde en tegen sarcasme aanleunende ondertoon… helaas, dit wil mij niet lukken. Waarom niet? Blijkbaar zit ik anders, grilliger of gecompliceerder in elkaar. Het heeft…

Verbaast u zich ook niet zo nu en dan? ‘Waarover’? Wel over de media. En dan in het bijzonder de dagbladen. Terwijl ik er naar kijk vraag ik mij zelf steevast af; “wat ben ik nu aan het doen, of/en wat zit ik nu te lezen?” Ik kan soms nauwelijks een lachbui onderdrukken bij het lezen (zien) van het voorgeschotelde nieuws. Het gebeurt steeds meer dat…

...en zo dans ik weer op deze site. Ik zweef door de lucht en tover een glimlach op mijn gezicht wanneer ik zie dat Monique hier ook weer danst. Ik mag haar. Geminacht door klepzeikers die wikifuckingpedia overschrijven en surfende idioten die hun Bee en Wee tegen een muur rijden om vervolgens met de versnellingspook in hun reet te eindigen. SHAKE IT…

Wie iets op deze site plaatst of op de zustersite gedichten.nl, maakt een goede kans op lezers. Gelukkig maar, want daarvoor publiceer je. Ook is er nog de kans dat je werk wordt opgenomen in een bundel of ergens een link krijgt. De kans dat men je daarover dan informeert, lijkt heel wat geringer. Een gedicht van mij met de titel "Manisch-depressief…

Problemen, problemen, problemen. Ach de mensen zijn alleen maar gevormd door problemen en probleemstellingen. Ons dagelijks opflikkerend bewustzijn is het grootste probleem. En een niets aan en niets bijzonder man met enkel een piemel is het allergrootste probleem. En we gaan van het ene probleem over tot in het andere probleem. En toen kwamen…

Hier zit ik dan weer te schrijven. Alsof ik niets anders kan. Ik doe in ieder geval weinig andere dingen met zoveel plezier als schrijven. Dansende letters die mij in de ogen aankijken en vragen of zij vandaag ook aan bod mogen komen. Ik wilde je even bedanken. Zomaar. Omdat je er bent. En omdat je in mij gelooft. En zo tikt de klok verder en…

Een nieuw tv-toestel, state-of-the-art, snaarstrak beeld, aansluiting op koffiezetapparaat voorbereid enz. Nu het geluid eventjes wat harder of zachter zetten, en dan begint de pret..... Een balk van een halve meter dik verschijnt onder in beeld over de volle breedte van het toestel als een visuele weergave van het geluidsvolume. P’don? De ondertiteling…

Burgemeester Cohen van Amsterdam (toen nog) weigerde een gezin excuses aan te bieden om een onterechte arrestatie wegens terroristische activiteiten. Hij deed dit met de motivering dat excuses aanbieden betekent dat je zegt ergens spijt van te hebben en het nooit meer te zullen doen. Voor mij is dit een heel leerzaam verhaal. Zelf ben ik vaak te…

Opgroeien in deze tijd schijnt plezierig. Alles wordt geregeld: de school, het vervolgonderwijs. De begaafde kinderen worden extra in de watten gelegd. De tennis- en voetbal- of fitnessclub. Thuis is er de computer waarachter de kinderen eventueel uren door kunnen brengen. Onderlinge contacten via sms of telefoon. Een luxe, gemakkelijke wereld. Vroeger…

Er gebeurt veel op deze aardbol. Soms wel eens teveel denk ik dan. Maar ook de verhalen van wat mensen allemaal overkomt zijn legio. Zou dat komen dat ik dit allemaal hoor omdat ik met ouderen omga? Of was ik vroeger zo naïef en had ik alleen tijd om mijn gezin te “runnen”? Soms ben ik bang en soms ben ik heel erg dapper. Als ik in de laatste…

Je hebt van die dagen, die momenten dat alles je tegenwerkt. Althans zo lijkt het dan. Een lekke band of je ketting ligt eraf. Je pen is leeg bij precies die ene belangrijke toets. En het kan nog erger, jouw straat heeft de straatprijs gewonnen en jouw ouders hebben weer geen lot. Iedereen heeft zo zijn minder leuke momenten. Ik zal je wat over mijn…

Het is nooit straks. Het is altijd nu.…

Als een zwerm zeemeeuwen ronddartelt bij de boeg dan weet ik dat ik weer thuiskom. Als ik een mooie vrouw betraand op de wal schichtig zie zwaaien dan weet ik het zeker. Als de scheepshoorn ons vertelt dat zij de mensen aan de wal groet is het helemaal zeker. Thuis wacht op ons. Voorbij de barre tocht op die mooie blauwe reus. De oceaan die ons…

De Huismus zit tevreden op zijn oranje relaxfauteuil. Met een pafke. Het was weer een drukke dag vandaag! Eerst opstaan en wassen, dan stofzuigen, dan ontbijten, dan wandelen, dan het nieuws, dan de vaat, dan weer eten, dan boodschappen, dan praten en fietsen als ontspanning, dan thee met een koekje en dan nog aardappelschillen en koken en weer eten…

Soms walsen ze zomaar je leven binnen, als de wind die je onverhoeds een zet in je rug geeft en je de verkeerde kant op blaast. Je ogen gaan er meteen van open! Net als je denkt je evenwicht hervonden te hebben en er geen wolkje aan de lucht is, steekt die wind ineens weer op om zand in je ogen te blazen en terwijl je verblind je omgeving aftast…

De Van der Vaartjes gaan op liefdesvakantie, lees ik in de krant.. Liefdesvakantie! ‘Wat zou het verschil zijn met gewone vakantie,' vraag ik aan mijn huisgoeroe, de vrijeradicaal Ab, die naast mij op het terras in een Donald Duck verdiept is. ‘Simpel,' zegt Ab. Die voetballers mogen het hele seizoen alleen maar voetballen. Neuken doen ze alleen…

Onze prachtige, nu 20-jarige dochter, kwam ter wereld met cerebrale parese, in de volksmond bekend staand als: spasticiteit. Zij kan in lichamelijk opzicht weinig in vergelijking tot haar “gezonde” leeftijdsgenoten maar is geestelijk en hormonaal in topconditie en heeft een uitermate zinvol, gelukkig en vrolijk leven. Haar beperking nam met zich…

Op mijn pc hoor ik het liedje “I’m the Mood for Love” door Ella Fitzgerald With Chick Webb And His Orhestra, wat me –nu- precies NIET op het lijf is geschreven. Momenteel kan ik wel nog wat zonder, zo vroeg in de morgen. De manier van communicatie is de jongste decennia enorm vooruitgegaan. En we vinden dàt zo normaal, niet? Hoe onze verre voorvaderen…

'Mijn mobieltje laadt niet meer op.’ De verkoper van de telefoonwinkel kijkt mij verbaasd aan. De wenkbrauwen zo hoog opentrokken dat er een omgekeerde V ontstaat. Het vlinderdasje om zijn nek wipt sierlijk mee op het verontwaardigde op en neer wippen van zijn adamsappel. ‘Nou môneer, dit is nu echt de eerste keer dat ik deze klacht hoor. Eens…