Als het niet zo ontzettend vervelend was, zou je er bijna om moeten lachen, maar in wezen is het dus super vervelend en vreselijk irritant! Ik hou namelijk helemaal niet van rekeningen te laat betalen! Weet heel goed dat er genoeg mensen zijn die daar helemaal geen probleem mee hebben, maar ik dus wel! En wanneer ik dan de mail open en bovenin meteen…

Ik zie ze voorttobben in de sneeuw, al die neurotici die de zeer twijfelachtige eer van het goud, zilver of brons willen behalen met hun zinloze, doelloze en nutteloze ondernemingen. Want in de neurose, zo las ik, streeft men naar glorie en eer. De neurose is algemeen, doet zich voor in vele vormen en is wijd verbreid onder de mensheid. De grote…

En zo paste ik gisteren op de drie kleinkinderen, de meiden vermaakten zich wel, Ruben van vier, wilde na het eten even ganzeborden met Oma, en zo geschiedde. Dat spel leek trouwens in het niets op ganzenborden zoals ik het kende, maar het joch won! Oma, mag ik Donald Duck kijken op tv? Nou van mij wel, dus gaat de t.v.aan en we kruipen gezellig…

Ze spraken hem in Duitsland, tijdens zijn tewerkstelling en diensttijd aldaar, aan met zijn familie- en achternaam "Broeckx", zoals jongens onder elkaar plegen te doen, met de nadruk op de wederzijdse stoerheid en de kameraadschap van mannen onder elkaar. En daar werd ook de basis gelegd voor zijn latere angstdromen, voor zijn nachtmerries, voor…

Een bijna volwassen iemand wil ontdekken wat er in hem zit, wat zijn betekenis in het leven zal zijn. Velen zien zichzelf daarbij als vereerde of gevreesde held, die in kranten, boeken of op beeldschermen vermeld wordt. Uitdaging blijft steeds een grote rol spelen. Uitzendbureaus verstrekken allerlei werk. Fabrieken, voorraadmagazijnen, tuinderijen…

Ons leeftijdsverschil bestaat uit vierentwintig lange jaren. Ze zou mijn dochter kunnen zijn: de dochter die ik het leven nooit geschonken heb, die mijn schoot nooit gedragen heeft. Ze is nog jong, enthousiast, hartstochtelijk en levenskrachtig en stormt op het leven af met geheven zeilen die iedere storm kunnen trotseren. Haar ego moest nog eens…

Vandaag is een zwarte dag voor de democratie in dit land. Een wet, die nota bene ook nog een van onze meest belangrijke grondrechten met voeten treedt, was door de Tweede Kamer eerder al aangenomen met slechts één zetel verschil, wat een gevolg was van het feit dat PvdD kamerlid Frank Wassenberg niet op tijd bij de stemming kon zijn, omdat hij vastzat…

.....en in de avond kwamen die mallotige, opgedirkte wagens voorbij op de snelweg naast mijn huis, met die zielige, kinderlijke figuren van dieren en die lallende, dronken mensen die tezamen een brevet van groot onvermogen betekenen en symboliseren in verhouding tot de echte kunst en de Schoonheid, tot de onovertroffen, eeuwige sterrenhemel, tot de…

.....en in die tijd - ik was nog een kind - hosten mijn mede-scholieren en ik door de straten van Den Bosch en de liederlijkheid die mij aangreep en waartegen ik nauwelijks bestand was vierde hoogtij, ook in de cafés, waar ik een meisje zag tongzoenen te midden van sigarettenwalm en dronkenschap. Ik droeg bij uitzondering de helgroene kiel, beschilderd…

Daar is ie weer, de kleine wijzer huppelt over de 24 uur en daagt mij uit tot een conversatie die nergens toe leidt. Vingertoppen die toetsen beroeren, duistere vibraties die voeren naar getikte, gelikte stukjes die er eigenlijk niet toe doen. Ik schrijf de nacht naar een volgende morgen waar ik een warm welkom verwacht. En dan blijkt een en ander…

Tijdens mijn werk in de kringloopwinkel liep ik weer eens tegen een mooi boekje aan. Feest in Hollands huis van dr. P.H. Ritter uit 1937. Met alle ideeën over de Hollandse identiteit van het afgelopen jaar staat daarover iets in dit boekje, zeer beknopt beschreven. Ik citeer: "Waaruit stamt 's Lands kracht en eenheid? Voor alles uit het feit dat…

Jarenlang stond mijn trouwe collega aan mijn zijde: we huilden en we lachten samen en volvoerden onze werkzaamheden: ik, de journaliste, hij de fotograaf. Het einde naderde: ZIJN einde; en ik bezocht hem in zijn stervensuur. De ethiek is geen gemakkelijk onderzoeksobject maar Christus en Julius Caesar betreurden de desertie van hun vertrouwelingen…

Een kaarsrechte baan, een directe verbinding als een avenue of een boulevard vormt tegenwoordig de schakel tussen onze appartementen. Veertig jaar geleden richtten mijn voetstappen zich al naar haar, die ik mijn vriendin noem en zal noemen tot mijn stervensdag; de trouw is in mijn hart gebeiteld als een inscriptie in een voorhistorische munt En…

De wijkverpleegkundige droeg een wit-gesteven schort met schouderbanden en een chique speld; een soort uniform, teken van haar beroep, dat haar sierde. We schreven zestiger jaren van de vorige eeuw. De kinderen kwamen aandacht te kort; het zwakzinnige broertje eiste alles van de ouders; hun geld, hun zorg, hun hart en hun ziel. Het oudste meisje…

Toscaanse aardappelpartjes, gebakken in gezouten roomboter. Guitige geschrapte peentjes met oranjegevoel, de beet flirt tanden en de gasten aan tafel. Langzaam gegaarde rollade en braadworst, rode ui en champignons en paprika, smeltend over de tong. Verfrissend de salade. Komkommer, mini romatomaatjes, partjes mandarijn en hamblokjes, subtiel voorzien…

Oh ik weet best, dat de tegenwoordige tijd niet meer kan zonder reclame, dat weet ik heel goed. Dat er in mijn jeugd geen reclame was op bijvoorbeeld de tv is mijn leeftijdsgenoten welbekend! En begrijpen doe ik het ook nog. Maar als je zoals bij mij een partner hebt, die als één van de hobby’s naar diverse series op de tv kijkt, dan snap je, terwijl…

Mijn hart was begraven onder scherven van het verleden. Het verlangen naar liefde was diep verborgen, onder ontelbaar laagjes van verdriet. In onze kwetsbaarheid lieten we beiden ons masker even zakken. In een kus, vonden twee verloren zielen, het gemis van geborgenheid.…

Soms en bij sommige mensen duikt het koosnaampje "Ien" op in de conversatie met mij en dan voel ik mij gevleid; dan denk ik dat men werkelijk van mij houdt..... De liefste die niet meer leeft koos de naam "Catharina" voor me. Zo was "oude oma" genaamd; men noemde haar ook "Cato"; ik heb haar nauwelijks gekend; op oude foto's houdt zij mij…

"Kamphuis Woonoord" in Lage Mierde bestaat of bestond uit enkele houten barakken, die ik nu nog zie op de zwart-witte ansichtkaart uit 1965 die ik mijn ouders zond. We sliepen daar in stapelbedden: wij, de meisjes van de zesde klas van de lagere school, onder leiding van Zuster Yvonne, die in haar zwarte kledij soms een min of meer demonische indruk…

Als je 's avonds in je donkere slaapkamer binnen die warme, gezellige beddenlakens ligt, en als volwassene eens lekker mijmert, zoals een kind vol verbeelding dat doet, tussen waken en slapen... Wat is het verrukkelijk om alleen in een zeilbootje te zitten en over de wijde, gladde zee te varen onder een zwarte sterrenstolp, die je al twinkelend de…