Dat lichaam en geest een geheel zijn, hoort niemand mij ontkennen. Dus zal ik zeker niet bestrijden dat psychische klachten tot uitdrukking kunnen komen in lichamelijk lijden. We kennen allemaal het voorbeeld van spanningshoofdpijn. Een oogarts vertelde mij eens dat mensen als gevolg van een jeugdtrauma ernstige problemen bij het zien kunnen krijgen…

Kortgeleden sprak ik met twee mensen over de zin van het leven. De zin van het leven is de liefde voor de mensen waarmee je omgaat en de dingen die je doet, zo sprak de ene. Het leven is mooi en geniet van de kleine dingen en maak het niet te groot en te zwaar sprak de ander. Mooi gezegd vond ik. In de winter had ik echter last van levensmoeheid door…

Bij het schrijven van teksten en het werken met getallen overkomt het mij vaak dat ik een fout maak en daar bij controle vier of vijf keer overheen lees. Het is mij bij een tijdschriftartikel overkomen dat ik in het slot een woord was vergeten en ook de redactie had het niet gezien. Het was wel het eerste dat ik zag toen ik het betrokken tijdschrift…

Met grote moeite kreeg ze haar ogen open. Ineens besefte ze wat er aan de hand was. Ze was behoorlijk verkouden en voelde zich zo ziek als een hond. Eerst maar eens uit bed zien te komen en op zoek naar zakdoeken. Wel belangrijk als je allemaal vocht uit je neus voelt druppen. Haar hoofd stond op barsten en ze had grote moeite met slikken. Vaag…

De man die werkte bij de politie kreeg zelf bezoek van de politie. Met een zaklamp schenen ze in zijn kamer, burengerucht. De man probeerde eindelijk te slapen maar dat lukte al drie dagen niet, in zijn kamer was het een bende en in zijn hoofd een chaos van verwarrende gedachten. Ineens stond daar een dokter die hem een pil gaf en ze kwamen hem ophalen…

Ik denk dat ik dat heb, weet het nog niet zeker, het moet nog groeien, uitzaaien, een plekje vinden in mijn longen of darmen. Het zou zo maar kunnen dat mijn ballen naar de kloten gaan, of misschien de zon die een carcinoom brandt op mijn rug, woekerend warm. Ik heb, tot nu toe, genoten van dit ondermaanse, maar ik besef ook dat dit mij gegeven is…

Ik weet niet meer wanneer het begonnen is. Of het mijn overleden ouders waren, de stilte van het wad, de stemmen in mijn hoofd, de wolken die eindeloos overkomen, de stilte in mijn hut, de vogels die vertrokken, het niet meer kunnen herinneren van dingen, de alcoholische versnaperingen om me wat beter te voelen, de politie die me achtervolgt, of het…

Nooit geweten, nooit beseft. Ik noem mijzelf tegenwoordig emotioneel incontinent. Deze uitdrukking heb ik van een vroeger buurmeisje gehoord en ik heb besloten die "er in te houden" Ik huil gauw, soms erg onverwacht en je zou kunnen denken dat ik dan depressief zou zijn of zo. Niet echt huilen, maar gewoon dat tranen om niets uit je ooghoeken…

Als sluipmoordenaar komt het je leven binnen. Langzaam vermoordt het de hersencellen, in het begin vaak niet zichtbaar voor de buitenwereld maar voor de desbetreffende persoon des te meer. De persoon probeert uit alle macht de 'gaten' die deze insluiper veroorzaakt te dichten. Te dichten met 'verzonnen' verhalen om het maar niet zichtbaar te…

Onderzoekend keek ze naar haar computerscherm. Haar ogen zagen die dag niet wat ze altijd had gezien. Niet begrijpend wat er aan de hand was zat ze daar, plotsklaps, eenzaam alleen op deze afgeladen volle afdeling. Ze zat aan haar enorme bureau zichzelf raadselachtig te onderzoeken met grote vraagtekens in haar ogen. Niet begrijpend wat er aan de hand…

Het zal enkele lezers, die mij al vanaf mijn eerste inzending medio 2005 hebben gevolgd, wellicht zijn opgevallen, dat ik het onderwerp “geloof” tot nu toe altijd heb gemeden. Dit heeft meerdere redenen. De in mijn ogen belangrijkste daarvan is het feit, dat anderen dit thema regelmatig als onderwerp kiezen om het vervolgens met volle overtuiging…

FOPPE OP DE RADIO OMROP FRYSLAN Ja beste lezer ik kom op de radio! Een half jaar geleden stuurde ik een lijst met leuke muziek naar omrop fryslan fan musyk yn bedrieuw voor ons pihuis. Nu belde laatst gurbe douwstra al en vanmorgen was de opname. En morgenvroeg komt het op de radio. De hele dag ben ik nogal aan het denken er over en oefen de…

Het is ochtend. Ik lig in bed, ver onder het dekbed, en welke hier bovenop liggen, zo'n drie exemplaren. Ze voelen zwaar aan, drukken op mijn borst. Met moeite sla ik de dekens open en probeer mijn bezweette lichaam omhoog te hijsen. Mijn hand graait naar het nachtkastje naast het bed, naar de asbak, waarop een stompje joint ligt. Ergens ligt de…

Deze wereld is ziek, zo ongelooflijk ziek. Politiek correct, religieus gelijk, menswaardig bestaan, neen, niets van dat alles, globaal gezien is deze wereld de tumor van het universum. Niet meer dan een vuiltje in mijn oog, maar wel hinderlijk.…

In de wachtkamer is het niet druk. Kan ook bijna niet anders bij een dokter die een plakkaat aan de deur heeft hangen waarop staat dat 'per patiënt' maximaal twee klachten worden behandeld. Geestig natuurlijk maar de meeste patiënten barsten van de klachten dus die zitten nu ergens anders. Naast mij zit een jongen van een jaar of veertien in een…

Ik keek naar het plafond, dat gevaarlijk golfde. Kwam het plafond nou naar beneden, of zweefde ik omhoog? Ik bevond me in een niet bestaande dimensie, tussen leven en dood. Weer een golf spuug. gal. enkel vieze, dikke, groene gal. had de bitterheid nu dan vorm gekregen, en mij heel snel van binnen vergiftigd? De zuurgraad brandde mijn lip open,…

De zon scheen fel op mijn meubelen. Stofdeeltjes dansten in de strepen licht, die mij zo vroeg in de middag hadden gewekt. Ik liet me uit mijn bed glijden, ging als een bolletje in het warme zonlicht liggen. Nu was ik dan, alles waar je als weldenkende jonge vrouw zo bang voor bent; niet wie ik had willen zijn. Ik probeer te worden, wie ik voor…

Ziek is hij, doodziek. Wat moet je ermee. Moet je meevoelen, zeggen hoe erg het is? Of moet je zeggen dat hij moet leven en er voor moet vechten. Ik weet het niet. Het is verschrikkelijk, een acute vorm van leukemie. Hij wil dood en wil niet meer. Hij wil steun maar heeft alleen maar contact met zijn twee kinderen. Wat moet hij zich ellendig en…

Het zijn de dagen, die weer korter en donkerder worden. Het is de wind, die onder mijn kleding door waait, en mijn lichaam doet verstenen. 's Avonds sta ik in het licht van een lantaarnpaal in de spiegel naar mijn silhouet te staren. Het licht is beperkt. Mijn gezicht in het donker, ongezien. Het lijkt of ik kijk naar het lichaam van een ander.…

Ik heb mensen die van me houden/ dit is het mooiste moment om te sterven. Ik was altijd bang voor het leven/ nu weet ik eindelijk hoe het moet. Ik lig op bed. Jij zit naast me. Ik kijk in je ogen, om te zien of jij weet wat ik nu denk. Ik voel liefde, terwijl de haat in me vreet. Misschien realiseerde ik me nu pas, hoe ernstig de situatie eigenlijk…