start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (150)
adel (5)
afscheid (132)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (93)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (131)
emoties (207)
erotiek (8)
ex-liefde (32)
familie (68)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (30)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (6)
heelal (5)
hobby (15)
humor (270)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (120)
internet (28)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (191)
literatuur (66)
maatschappij (165)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (133)
natuur (97)
oorlog (43)
ouderen (47)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (114)
rampen (21)
reizen (26)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (18)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (51)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (36)
toneel (5)
vakantie (24)
valentijn (1)
verdriet (91)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (21)
vriendschap (70)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (60)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (56)
ziekte (107)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 873):

Dementie als sluipmoordenaar

Als sluipmoordenaar komt het je leven binnen.
Langzaam vermoordt het de hersencellen, in het begin vaak niet zichtbaar voor de buitenwereld maar voor de desbetreffende persoon des te meer.
De persoon probeert uit alle macht de 'gaten' die deze insluiper veroorzaakt te dichten.
Te dichten met 'verzonnen' verhalen om het maar niet zichtbaar te laten zijn.
Maar deze strijd is niet te winnen want als de insluiper vat op je krijgt ben je verloren.
Het menselijk brein wordt langzaam maar zeker weggevreten tot er een leeg gebied onstaat.
Het is als een boekenplank waarbij het laatst geschreven dagboek er als eerste afvalt net zo lang tot er een onbeschreven bladzijde over is.
Zoals een kind onbeschreven ter wereld komt.

Schrijver: Dyenne Hendrikse, 22-09-2009



Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 699 keer bekeken

4/5 sterren met 27 stemmen.



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Eelt
Datum:20-04-2012
Email:a.renselaaratsimpc.nl
Bericht:Dementie is een ramp niet alleen voor de lijder, maar ook voor de naaste familie.
Persoonlijk heb ik het meegemaakt dat mijn schoonmoeder mij voor haar verloofde aanzag.
Mijn arme schoonvader moest maar uit de buurt blijven. Zo'n vreemde vent hoefde ze niet

Naam:Günter Schulz
Datum:25-09-2009
Email:ag.schulzattiscali.nl
Bericht:Gaarne sluit ik mij aan bij de lovende woorden van onderstaande personen én bij hun waardering voor de manier waarop het onderwerp is benaderd en beschreven. Eveneens hulde! In "Koud vuur" beschreef ik, op mijn manier, wat dezelfde sluipende ziekte met mijn grootmoeder had gedaan. Bovenstaande inzending bracht in mij weer de huivering boven en een brok in mijn keel tijdens het lezen.

Naam:Hendrik Klaassens
Datum:25-09-2009
Bericht:Mijn complimenten voor dit artikel, waarin je in kort bestek uitlegt wat dementie is en hoe het voorschrijdt. Mijn eigen moeder zit in een verpleeghuis omdat ze lijdt aan de ziekte van Alzheimer. Wat mijn broer en ik kunnen waarnemen is dat ze steeds verwarder en vergeetachtiger wordt.

Het is inderdaad zoals je het beschrijft: op den duur blijft alleen een lege, onbeschreven bladzijde over. Een mens vertrekt dan van deze wereld zoals hij gekomen is: als een onbeschreven bladzijde, een 'tabula rasa'. Vòòr dit leven en daarna leven we in de geestelijke wereld, ook al is de mensheid dat besef gaandeweg kwijt geraakt.

Naam:Johan
Datum:22-09-2009
Email:jwjongejansathotmail.com
Bericht:Knappe beschrijving hoor van dit onbegrijpelijke verouderingsproces.
Hulde!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)