Wouter was een beetje boos omdat de burgemeester hem niet had uitgenodigd om als butler op te treden bij een hoog bezoek uit Den Haag. Een fles jajem achterover drukken was dan gemakkelijk. Hij had het rijk alleen, want Mien was met de buurvrouw naar de stad. Buiten was het heerlijk weer, dus besloot hij in de tuin te gaan zitten. Net toen hij in slaap…

Alie, de echtgenote van Wim de gelovige, had gesolliciteerd als hulp in de keuken van het plaatselijke bejaardenhuis en ze was aangenomen, daar was ze heel blij mee, want dan verdiende ze geld en kon ze wat voor haar eigen kopen. Toen zij een mooi jasje met bontkraag wilde kopen maakte hij daar bezwaar tegen, want hij vond haar lichaam belangrijker…

Uitnodiging ''Zeg darling, we moeten toch een keer Alie en Wim de gelovige uitnodigen om bij ons te eten. Wij zijn bij hun al twee keer geweest, vind je niet?'' ''Ja Wouter, dat lijkt mij ook, maar ze hoeven mij niet meer te vragen, de laatste keer moest ik bijna kotsen, wie geeft nou zijn gasten rode kool met piepers en gebakken bloedworst…

De telefoon rinkelde en hij nam de hoorn van het toestel. ''Met Jansen.'' ''Ja, hier met de barones, Wouter. Ik heb een vraag, wil jij voor mij twee broden halen bij de warme bakker, zelf kan ik niet, want ik ben uitgegleden en zit met een verstuikte enkel en mijn butler ligt dronken in bed.'' ''Natuurlijk wil ik u helpen, mevrouw de…

Wilfred, een man van net in de vijftig zag er niet aantrekkelijk uit voor de vrouwen, hij was klein, dik, uitpuilende ogen en had een bochel. Toch had hij via advertenties in het dagblad contact met vrouwen gezocht, maar het bleef bij een ontmoeting en zag hij ze niet meer terug. Steeds was hij erg teleurgesteld, maar tot zijn grote blijdschap wilde…

Er bloeide volop speenkruid. De bomen met bloesems lieten zich door Huibert bewonderen. Als hij niet in het bos rondliep, voetbalde hij met zijn kameraadjes in een boerenweiland. De fles was door zijn eigenaar weggegooid en vergeten. Huibert groeide op tot een grote, pientere jongen, die graag streed voor zijn toekomst. Daarbij sprak vooral het…

In het heerlijk geurende eikenbos liepen een jonge man en een jonge dame naast elkaar. Er daalde een fris regentje neer. Zij haalde een lege fles uit haar tas en liet er regendruppels in vallen. "Kijk," zei ze tegen haar vriend. "Onze liefde zal altijd zo schoon zijn als het water uit de wolken." "Niets is mooier dan die wens," antwoordde…

''Weet je wat ik ga doen, darling?'' Mien keek hem aan, omdat hij zei, dat hij wat ging doen, de luiwammes. ''Binnenkort zie je je man blaken van gezondheid, want ik ga wat aan mijn conditie doen en daarom elke dag op de stoep gymnastiek doen.'' ''Goed idee Wouter, maar begin dan eerst geen zes flesjes bier per dag te drinken en ook geen…

''Eindelijk rust, Wim'', zei Wouter. Hun vrouwen waren met de bus naar het nabij gelegen dorp om boodschappen te doen. ''Heb je trek in een borrel?'' ''Altijd Wouter, je kunt me niet blijer maken.'' ''Prachtig, dan zet ik de stoelen in de tuin,lekker weer buiten.'' ''Beter weer bestaat niet'', zei Wim. ''Zeg buurman, ik…

Uit de luidspreker van de radio klonken vrolijke wijsjes. Mijn vrouw zat aan de grote tafel midden in de huiskamer. Met een nors gezicht was ze de lange onderbroeken van mij aan het verstellen. '' Hé ouwe, hoe krijg je het voor elkaar steeds die grote gaten in jouw broeken? Ik blijf aan het stoppen. Waarom draag je geen korte…

Met bejaardenpasjes glibber ik over de verblubberde stoep. Een dun smeltlaagje vriest weer vast op oud ijs, gladder kan niet. Ik heb het alweer gehad met die winter. Vlakbij ons huis staat een donkere gestalte de ruiten van een auto schoon te krabben. Dat deed hij ook al toen ik hem 10 minuten geleden op weg naar de brievenbus passeerde. De motor…

Met een slokje op dacht hij dat hij er best wel mocht zijn; aantrekkelijk en succesvol. Het hoertje op schoot baalde van zijn aangelengde spraak, grijpende handen en de nèt iets te harde lach in haar oor. Maar ach, hij betaalde. Voordat zij de deur uit ging, bevestigde zij zijn vermoeden: ‘Je bent een echte man.’ Jaren geleden was hij gescheiden…

Een tijdje terug liep ik door een oude arbeiderswijk van Amsterdam, die duidelijk rijp voor de sloop was. Toen ik langs een café liep, waarvan de bovenverdiepingen al dicht getimmerd waren, tolde er een man naar buiten, die terplekke dreigde neer te storten, wat ik nog nèt kon voorkomen. Hij keek me aan alsof ik een engel was, die speciaal uit de…

Ik werd vernederd waar iedereen bij was het werd in Nederlands verteld en vervolgens in het Portugees vertaald. Die woorden sneden in mijn hart net als glas, het gelach van iedereen om me heen, oh wat voelde ik me klein en onbegrepen. Ik schreeuwde: jij weet heel goed hoe het zit en wat de waarheid is waarom doe je dit? Het gelach werd luider…

(voor August Willemsen) Jij keek schuin achterom, tijdens Poetry International, een schichtig hert in angst voor naderende roofdieren. Op de dauwwebben in je omheiningen van heesters gooiden de elven met speren, boosaardige trampolinespringers. De zaal zat vol, wachtend op de succesvolle vertaler, die heen en weer geschud door tussen angst en verplichting…

'Zonder dwarsliggers rijden er geen treinen' -Wat rijdt de trein rustig. -Ja,dat zijn de betonnen bielsen, ze hebben die houten onlangs allemaal vervangen. -Geen enkele houten biels meer? -Nee, alles weggewerkt in het kader van de vooruitgang. -O,maar het had ook wel wat die houten biels. -Ja maar de betonnen liggen beter zeggen…

Slapen is er vannacht niet bij, altijd worden de dingen ’s nachts uitvergroot. En als dat nou nog grappig-spannende, misschien lieve of zelfs hilarische dingen waren… maar nee. Onuitsprekelijk ergerlijk, haar hele vrije middag had ze erachter heen gezeten. Achter adressen waar haar vriendin eventueel zou kunnen ontwennen. Van de drank af zou kunnen…

Lang haar heeft ze. Charmant oogt ze. Ze lacht me vriendelijk toe. Zelf sta ik op de drempel van deze kroeg. Net over twaalven. Op zondag, nota bene. De klokken beieren, ze roepen mensen naar de kerk. Maar mij behelst geen godsdienstlust, maar jajemlust. Jonge jenever, voor hen die niet met ‘het taaltje’ vertrouwd zijn. Zij, de jonge vrouw…

‘Roken?’ vraagt de dokter. ‘Graag!’ ‘Drinken?’ ‘Graag!’ Toch maakt hij geen aanstalten mij de beide genotmiddelen te verstrekken. Integendeel, hij vraagt enkel: ‘Hoeveel?’ Ik begrijp hem niet. Zijn gastvrijheid zal toch niet zo ver gaan dat ik mijn eigen hoeveelheid mag bepalen? Ik kijk hem begriploos aan en hij kijkt streng terug. ‘Hoeveel rookt…

Ze betraden met een wankele tred het café. Het leek of ze op eieren liepen. Ze namen plaats op de barkrukken voor de tap. De grote, een man met een pokdalig gezicht en een kalende vetkuif, sloeg met zijn vuist op de bar, ten teken dat hij wilde bestellen. De kleine, een man met sporen van een alcoholistisch verleden in zijn gezicht, was maar één meter…