Één van mijn vroegste jeugddromen was, naar ik mij herinner, dat ik een racefiets wilde. Op een verjaardag werd deze wens waarheid. Grijs was ‘ie, met stoere letters op het frame, flinke zwarte banden en een fijn zadel. Aan dat zadel kon je een tasje hangen, met plakspullen voor een eventuele lekke band. Trots fietste ik in het rond en in het rond…

Ik heb ooit een vriendinnetje gehad en die relatie duurde ongeveer drie jaren. Op een bepaald ogenblik, zeg nadat wij anderhalf jaren bij elkaar waren, vroeg dit vriendinnetje waarom ik nooit in Het Leger ben geweest. Dat vond ik toen een beetje een rare vraag. Immers, de reden om níet in het leger te willen lijkt mij voor de hand liggen, ik hoef…

Een paar jaar geleden ban ik gaan survivallen. Alles was heel leuk totdat ik in het water viel. Eerst gingen we met zijn allen kanoën. Er zaten 3 mensen in een kano. Het was heel gezellig en we vielen bijna in het water. Daarna gingen we een stormbaan doen wat ook lachen was als er mensen in het water vielen, totdat je er zelf in viel, dan vind je…

Er steekt een plastic zak over. Ik buig me voorover om het beter te zien. Prachtig dat in deze gehaaste tijden zoiets gewoon kan. Een heel kruispunt stil voor een plastic zak. Ik zie het ding dat tot leven is gekomen. Het is een heel gewone simpele plastic zak. Zo een witte zonder opdruk. Bij elke groentewinkel of afhaalrestaurant te krijgen. Twijfelend…

In Parijs maak ik een kort praatje met het meisje van de bediening. Ze komt uit Rusland, blijkt, en kent haar talen. Ik ook. Ik zeg een aantal dingen in het Russisch en ze moet lachen. Een raar fenomeen is dat; thuis, waar iedereen dezelfde taal spreekt is het van geen belang. In het buitenland kan een gemeenschappelijke taal direct een band scheppen…

‘Zeg, Charles?’ ‘Zegt u maar Kees, meneer. Een grapje van mevrouw.’ ‘Áh. En vermoedelijk is ze evenmin lesbisch.’ ‘Ik ben diezelfde mening toegedaan. Mevrouw houdt van grapjes.’ ‘Heeft mevrouw een naam, Kees?’ ‘Nou en of. Ze heet Alie. Uit de heffe des volks, zoals ze zelf graag zegt. Heeft avond-mavo gedaan.’ ‘Is zij gehuwd?’ ‘Ze beweert weduwe…

Er zijn plaatsen waar je beter niet kunt komen. Het probleem is alleen dat je die niet kent. En als je ze kent dan is het te laat. Zo ook gisteren. Ik loop nietsvermoedend een kroeg binnen, want ik had dorst. Een geldige reden zou je zeggen, maar ik had beter naar een openbaar toilet kunnen gaan, want daar hebben ze een kraan. Daar komt water uit.…

Hij had het bijna niet gehaald, Ferdinand, zijn moeder ontsloot op tijd maar de navelstreng hing ietwat onhandig om zijn hals. Half stikkend en in paniek, groengeel bont en blauw ter wereld komen, dat doet je wat. Als hij een broek had gehad, dan had hij erin gescheten, nu deed hij zulks in zijn moeder. Bang is Ferdinand al lang niet meer, hij graaft…

Op een warme zondagmiddag fiets ik door Amsterdam. Veel mensen hebben vakantie en op een dag als deze zijn de terrasjes vol en is het druk op straat. Met moeite beweeg ik mij door het verkeer; druk bellend moet er voor vanavond worden afgesproken in één of ander park of dansgelegenheid en een man op zijn fiets, haastig op weg naar zijn werk past natuurlijk…

Onaangepast. Niet funktionerend in het maatschappelijk geheel. Niet bereid tot het leren van zaken en feiten die me niet boeien. Ik heb een probleem. Of niet natuurlijk. Het hangt ervan af hoe ik me bij dit alles voel. In zèlf leven slechts heb ik welbehagen. Laat mij m'n gang gaan en ik ben gelukkig. Tenminste meestal. Of niet en dan is het ook…

'Hé, daar staat een ambulance.’ ‘Ja.’ ‘Dat is toch bij tante Annie voor de deur. Die op de derde etage woont?’ ‘Ja.’ ‘Is ze ziek?’ ‘Nee.’ ‘Daar ligt iemand op straat.’ ‘Ja.’ ‘Met een TV in zijn armen.’ ‘Ja.’ ‘Dat is toch Ome Jan?’ ‘Ja.’ ‘Waar is Tante Annie dan.’ ‘Die kijkt bij de buren.’…

Het idee was en dijde uit. Het vervolmaakte zichzelf. Van mooi werd het groots en bijzonder. Er was één probleem, het kreeg geen voet aan de grond. Het lukte niet zich te belichamen. Daarvoor had het mensen nodig, waarvan er genoeg rondliepen over de aardkloot, waarboven het idee zweefde. Maar blijkbaar waren ze met andere dingen bezig. Sommigen met…

Het begon met één dag regen en ieder hoopte dat het daarbij blijven zou. Vervolgens keek men een week lang naar de lucht in de verwachting toch ergens een sprankje blauw en misschien zelfs een fractie van een zonnestraal te ontwaren. Uiteindelijk leek accepteren het enige wat er te doen was. Blijkbaar was er voorlopig niets anders dan deze gestaag…

Er was eens, heel lang geleden, zeker een week, zo niet wel zeven dagen, een meisje en dat heette Roosje. Zij was te dom om uit haar ogen te kijken en daarom noemde men haar gewoonlijk Doosje. Waarom niet Doos hoor ik u denken, maar ze was best wel lief en de jongens uit het dorpje waar zij woonde, vonden het helemaal niet erg dat ze dom was, want…

De scheiding heeft zich vorig jaar in alle stilte voltrokken. Na 7 jaar was het op en over tussen ons. Dat vonden we allebei. We hebben er weinig woorden aan vuilgemaakt. Uit haar gedrag had ik al eerder opgemaakt dat ze moe was, moe van mij, van mijn stijl en mijn nukken. We begonnen te botsen. Op het moment dat tot haar doordrong dat ze het voor…

De beeldtelefoon, dat leek me zó geweldig. Ik had er al een plaatsje voor ingeruimd in de beddewagen die ik samen met een schoolvriendje aan het ontwerpen was. De beddewagen was een overdekte auto waar je in kon liggen, lekker onder de dekens met een flinke voorraad coca cola en een klein automatiekje met daarin marsen, zakjes engels drop en warme…

Ik kijk de man die schuin tegenover me zit aan. Terwijl ik me concentreer op wat hij zegt, merk ik dat ik word afgeleid door wat ik ruik. Het is subtiel en ik kan het niet thuisbrengen. Ik kijk hem nog eens aan en bedenk me dat hij hovenier is en de hele dag in de buitenlucht werkt. In het gebouw in Abcoude hebben we geboft met deze zolderkamer.…

De directeur heeft genoeg van het aanhoren van verzinsels van het personeel waarom ze weer eens te laat op het werk komen en hoewel er originele verhalen bij zijn moeten ze gewoon de waarheid zeggen, namelijk dat ze zich hebben verslapen maar, dat doet niemand verslapen zien verlaters als karakter zwakte. Je zet immers de wekker. Hij loopt naar…

Het zou een leuk weekend worden, ze ging naar haar oudste zoon op visite. De jongen was getrouwd en woonde in Den Haag. Vaak kwam ze er niet, want het was best een dure reis, gelukkig kwamen haar zoon en zijn vrouw haar regelmatig opzoeken. Ze woonde met veel plezier, maar haar andere kind woonde een andere richting op. Dus verhuizen om bij haar…

Deze keer gaat het me lukken. Ik moet en ik zal: nog tien seconden te gaan! Via vakantieveilingen had ik verleden jaar november een bod gedaan op een hotel in Duitsland. Voor een schappelijke prijs had ik twee overnachting, een diner op de dag van aankomst, 2 x een uitgebreid ontbijtbuffet en gratis gebruik van het zwembad, alsmede diverse andere…