Ze zit op een plastic tuinstoel. Het gras is gemaaid, maar niet kort. Achter haar een heg, rommelig van vorm. De zon schijnt op haar witte bovenarmen. ‘Hier,’ zegt hij, en geeft haar een vergeeld mapje. Ze opent het langzaam. Eén foto trekt haar aandacht. Vier mensen op een rood geruit kleed bij een meer. Hij zit rechts, zonnebril in het haar, flesje…

Het was een zomerse lentedag met gure wind en regen. De vrouw pakte haar herfstjas voor de wandeling met haar wolfje. Jassen voor alle seizoenen hingen aan haar kapstok. Je wist in deze periode niet wanneer je welke jas nodig had. Vroeger roerde maart zijn staart en deed april wat hij wilde. In de maand van mei legde alle vogeltjes, volgens het bekende…

In een sereen dorp, vlakbij de zee, heerst een gemoedelijke sfeer. Op een dag wordt het dorp opgeschrikt door een gebeurtenis, die veel gevolgen zal hebben. Een paar jongetjes spelen op het strand. Plotseling zien ze een kistje, dat door de zee is aangespoeld. Ze rennen naar huis, al schreeuwend: ‘Er is een kist aangespoeld op het strand.’ Veel…

Het fascinerende onderwerp van Bens gesjouw met hoofden respectievelijk een kernbom moet voorlopig in de ijskast. Het navolgende onderwerp is net zo schrikaanjagend als een thuis bewaarde kernbom. In aflevering Ben 8 verloor ik me in een romantische ode aan de liefde. U kent de stelling: alles is al geschreven. Shakespeares Romeo en Juliet konden…

Een zijwaarts uitstapje… De opmerkzame lezer herinnert zich de geheimzinnige Lidl-tas waarmee Ben rond liep. De intrigerende inhoud heb ik achterhaald, maar inmiddels vreesde ik van mijn eigen vertellingen lichtelijk depressief te worden. De tas met de eraan vastzittende Ben parkeer ik daarom even. Voor de afwisseling iets opbeurends: Mooier kan…

Een kijkje in een beerput… Deze serie begon met een overmoedige vooruitblik. Titels als Ben 1, Ben 2 enzovoort tot Ben 100+ doen het ergste vermoeden. Ben heeft verscheidene levens dus één biografie lukt niet. Haak af nu het nog kan... Als een complete biografie er dus niet in zit behelp ik mij met een serie losse stukjes, die ik bij gelegenheid…

Iedereen dacht dat ik gek was.
"Waarom kies je voor wiskunde als eindpresentatie op drama?"
Nou, omdat wiskunde drama is.
Vol spanning, vol fouten, vol emoties. En dit... is het verhaal van mijn grootste vergissing.
De vergissing van Pi. Het begon op een maandag. Regenachtig. Alles was grijs, behalve het schoolbord waarop professor Krans in witte…

Het was een zomerse zondagochtend in mei, de vijfde maand van het jaar. Voor het eerst dit jaar kon de vrouw zonder jas haar wandeling maken met haar wolfje. Het werd een lange wandeling langs water en bomen die vriendelijk wuifden door een zachte wind die trouw met de vrouw en het dier meeliep. Langzaam was de afgelopen maanden de mist opgetrokken,…

U las dat ik een moeizame binnenkomst had bij mijn bezoek aan Ben. Knikkers, overal knikkers. Ik kon de overkant van die zee knikkers pas veilig bereiken langs een kronkelige route, die Ben mij aanwees. Voor de laatste decimeters stak hij mij behulpzaam een bezemsteel toe, waaraan ik mij vasthield. Ach, het is geen broekscheurend avontuur, maar ik besefte…

Het zand voelt warm aan mijn voeten als ik naar de zee ren. Mama roept dat ik uit moet kijken. De golven spatten tegen mijn zwembroek. Ik gil. Het water is kouder dan ik dacht. Papa tilt me op en draait me rond. Ik word duizelig en lach. Als ik nu de zee ruik, voel ik nog zijn handen, als echo's in mijn huid. Wat me raakt is hoe volkomen veilig ik…

Kenmerkend voor Ben was, dat niemand hem graag zag. Het type van 12 ambachten en 13 ongelukken. Hij was een nietsnut en mislukkeling zonder weerga. Als kind was hij het rare jongetje dat nooit (of op zijn gunstigst het laatst) werd gekozen om in een team te zitten. Uit een grabbelton vol geruchten en roddels kwam geheid één ding naar boven, namelijk…

Dat ik Repelsteeltje heet - zo was althans het sprookje - maar dat is natuurlijk niet wat er deze keer te lezen is. De titel is niet automatisch ook te herleiden aan hetgeen ik schrijf. En weet je, de ene persoon vindt het leuk, een ander lacht erom en soms vindt iemand het drie keer niks. Dat geeft niet, immers heeft iedereen recht op een eigen mening…

Inderdaad, net als titels in mijn andere stukjes slaat deze als een tango op een varken. Houden zo! Zoals u weet interviewde ik voor een hobbyblad in 2003 de prijzenwinnende kleinveefokker Leen Snikkelorem (in "Schertsverhalen", Deel 3).  Leen attendeerde mij op een wel heel speciale  fokker: Ben, een massazaaddonor. Hij zou in de jaren 1985…

Het zonlicht valt op de donker gekleurde pui aan de overkant. Mijn fiets met bepakking steekt er helder tegen af. Best indrukwekkend als ik hem zo zie staan met al die bagage en iets van trots voel ik dan altijd wel: `daar rijd ik toch maar mooi mee in de rondte’. Mensen laten hun bewondering af en toe blijken. Ze zeggen het of ik zie het aan hun expressie…

Gé tegen To haar oor ... `Tootje, doe je vanavond je muiltjes aan voor manlief?' To kijkt schuins opzij naar 'r pappenheimer. `Als je de vaatwasser uitgeruimd hebt, alle plintjes hebt gezogen, rozenolie voor me hebt gehaald en wat lotion voor jouw biljartballetje, nu eindelijk 'ns een dekbedovertrek meeneemt dat geen aanleiding tot protest…

Ooit stond ik in Londen voor het eerst oog in oog met de Tower. Zo vogelvrij als Tower Bridge zich over de Theems uitstrekte zo vast geklonken lag die burcht. Ik wist dat ze toneel geweest was van historische gebeurtenissen, ze de residentie was van vorsten en dat ze een verleden als gevangenis had dus hoefde ik me niet te laten misleiden door haar…

In Ben 1 had ik het over de kracht van herhaling... Zo worden teksten van mij wel eens herkend maar alleen door terugkomende lezers! Een nieuwe bezoeker immers vraagt zich misschien wel af waar ik het in godsnaam over heb. Ook kan het zijn, dat ik tien keer hetzelfde vertel, omdat sommige misstanden schreeuwen om herhaaldelijk in de schijnwerpers te…

In de kamer van het woord is van alles te lezen, waar je ook kijkt. Boven je, onder je, op de muren - de verhalen ontvouwen zich zonder een concreet begin of eind. Je voelt je schuldig, want misschien staan je voeten wel op de wending van een plot. Er is hier geen ik, of een protagonist. De tekst in deze kamer is als een rivier die aan je voorbij stroomt…

Wij eten meestal rond de middag de warme hap. Ondertussen kijk ik gelijktijdig, voor zover mogelijk, met het bord op schoot naar het kookprogramma van Max. Vooral als die vlotte, eeuwigjonge, meisjesachtige, sympathieke en charmante Sandra Ysbrandy aan de beurt is om haar kookkunsten te vertonen. Bij ons kook ik meestal. We (of eigenlijk ik dus)…

Hij komt thuis, later dan normaal. In de gang legt hij zijn tas neer. Zijn jas hangt hij aan de kapstok erboven. Hij loopt de huiskamer in. Hij voelt het meteen. Er is iets anders, maar hij kan het niet plaatsen. Opeens weet hij het: de kraan. Drup, drup, drup. Hij loopt er snel heen en draait hem stevig dicht. Hij heeft een pest aan druppelende…