Vlakbij een groot bos stond een groot kasteel met vier torens. Dat gebouw was pik- en pikzwart, van boven tot beneden. Daarom zag het er erg somber en griezelig uit. In de buurt van dat kasteel stonden helemaal geen huizen. Geen mens durfde daar naar binnen te gaan of ook maar dichtbij te komen. 's Avonds wandelden wel eens een paar mensen door de…

Het is glad buiten. Hobbelige half gesmolten sneeuwresten met een dressing van vastgevroren mist op een bedje van verraderlijke ijzel. Toch moet ik er uit, de middenstand verwacht me. Ze zitten met een hele mand Chileense wijn van de week en ik heb gisteren ook al verstek laten gaan. Met macaronimix en karnemelk als camouflage op mijn boodschappenbriefje…

'Ga maar even wat lezen schatje, kijk daar ligt de Donald Duck'. Moeder en dochter zijn net de wachtkamer van de huisartsenpost binnengelopen. Nog voor ze zat heeft de vrouw met een energiek gebaar haar tas geopend en een stapeltje papier tevoorschijn getoverd. Als ze ook haar leesbril opzet en een rode balpen ter hand neemt is het alle aanwezigen…

Het was hartje zomer en er viel geen druppel regen, 39 weken en 6 dagen heb jij in mama's buikje gelegen. Mama was bijna van jou uitgerekend en werd in het ziekenhuis binnen gebracht, mama weet het nog goed het was op een donderdag 31 Juli 2008. Lichte weeën begonnen op 1 augustus rond half 1 midden in de nacht, de weeën duurden langer dan mama…

Ik laat me in wanhoop op de grond zakken tot ik op mijn knieën lig voor onze keukendeur en kijk Maarten door het raam smekend aan. Maarten kijkt terug met een blik zonder notie van zijn hoofdrol in dit drama. Hij glimlacht even geruststellend naar me en wijst naar zijn rode laarzen. ‘Kijk mama, Maarten laarzen aan!’ ‘Maarten’, hoor ik mezelf piepen…

Nabij Gasselte lopen drie jonge broers over de warme zandpaden, waar soms een adder overheen kronkelt. Ik voel of ik de gulden nog in mijn broekzak heb, alledrie kregen we een gulden om een halve dag mee zoet te zijn in het pretpark van Drouwenderzand. Een soort afkoopsom, maar goed. Meestal gingen we daarvoor flipperen of we kochten een raketijsje…

Hij trok het rolgordijn omhoog. De lucht was wazig blauw. Dit werd een warme dag. Tine lag naakt boven op haar dekbed. Ze ronkte een beetje. Hij stond op om een grote kop cappuccino te maken. Beneden in de kamer lag Alex languit voor de tv. Op het scherm waren een aantal meiden aan het dansen. House of beat, hij wist het nooit. In ieder geval gedreun…

‘Geluid de ventilator, geluid de ventilator’. Vol overgave spreekt hij de woorden uit, hierbij omhoog kijkend naar het oudere echtpaar dat zojuist is binnengekomen. Hij houdt zijn hoofdje schuin en zijn vingertje omhoog. De vrouw kijkt hem wat verbaasd aan. ‘Zo zo, dat is een moeilijk woord voor een klein jongetje’ bromt ze. Het kleine meisje in…

‘Zo, dus u bent Pieters vader.’ ‘Piet Wervers, om u te dienen.’ ‘Ik ben Johanna Bellavista. Lerares Engels.’ Ze keek de man over haar bril aan, die ze op de top van haar neus had geschoven. Een man in een geblokt overhemd, zoals die door de houthakkers in Canada worden gedragen. Hij reageerde niet op haar naam, wat voor hem sprak. Sommigen moesten…

Poes Mickey is van zijn troon gestoten. Door Maarten. Ja, allicht. Poes Mickey kotst zijn eten wel verdacht vaak uit de laatste tijd. Soms op een plek waar wij het nog niet hadden ontdekt (‘hè getverderrie, nee toch precies op de snoeren achter de gordijnen!’) Soms op een niet te missen plek midden in de kamer. Al naar het uitkomt loopt Moon…

‘It´s the most wonderfull time of the year’. De warme mannenstem klinkt croonerachtig door de speakers. Gevoelens van verwachtingsvolle nostalgie golven over me heen. Ik realiseer me dat het 12 januari is. We zijn op Kanaleneiland Utrecht en de woonwinkel waar we langs lopen heeft de kerst-cd nog niet vervangen. Het sneeuwt, er staat een gure…

‘Doe niet zo flauw en geef mijn fiets terug!’ Romy rende achter een jongen aan die een rode fiets in zijn bruine hand had. ‘Je krijgt hem morgen terug, je dacht toch niet dat ik ging lopen naar huis?’ De jongen met dreadlocks sprong op de fiets en reed zonder om te kijken de straat uit. Somber keek Romy toe hoe hij de hoek om reed. Met een diepe…

Mensen die hun kleren niet slechts in dure boutiques kopen, kennen ze. Die venijnige plastic (rot-)dingetjes waarmee het prijskaartje aan een kledingstuk zit. Meestal aan het label, maar soms ook gewoon dwars door de blouse, rok of trui. Ze zijn onmogelijk met de handen stuk te trekken, want als je een beetje kracht zet, scheur je het dingetje dwars…

Tijdens de vakantie las ik het prachtige verhalenboek van de voetbaljournalist Hugo Borst 'Over vaders en zonen'. Het meest benieuwd was ik naar het verhaal ’De jongenskamer van Van Basten’, maar er staan veel mooiere vertellingen in dit boek. Aangrijpende verhalen over voetballers die openhartig vertellen over hun zonen, hun liefde voor hen, soms…

Ergens in het land staan vakbonden en werkgevers lijnrecht tegenover elkaar. De ene partij stapt uit het praatgroepje en wil niet meer verder in het proces. Inzet is de verhoging van de AOW-leeftijd van 65 naar 67 jaar. Ergens op een vroege avond, in een rommelige huiskamer, is iets vergelijkbaars gaande. Inzet: het kind wil niet meer eten, maar wel…

Het was een stralende dag en bovendien een dinsdag, dus marktdag! "Tom, we gaan zo naar de markt". "Markt" herhaalt Tom van anderhalf blij. Hij is zichtbaar in zijn nopjes. Nog even mijn spullen bij elkaar zoeken. De luiertas is gevuld, de buggy staat paraat, sleutels, waar heb ik die? Natuurlijk weer eens kwijt.. Tom zit druk in zijn spel…

Een van de meest vermakelijke spelletjes die ik ken heet ganzenbord. Dat moet tegenwoordig met een tussen-n, dus doe ik dat maar. Ook ganzenbord doet mee aan de spellingscode van vandaag. Ik vind dat wel aardig, want het bewijst dat het nog wordt gespeeld. Al die spelletjes uit mijn jeugd, nu nog gespeeld, hebben maar één ding gemeen: elkaar aftroeven…

Een glas afdrogend zie ik een man naar de bar toelopen. Hij komt hier wel vaker. Type Albert Verlinde. Maar dan hetero en dat is nog erger. ‘Shit, een kind,’ zucht hij en wijst op een fles wodka achter mij. ‘Een kind? Sorry, ik ken dat merk niet. Ik heb alleen Hooghoudt.’ ‘Nee man, dat bedoel ik niet. Ik bedoel, shit mijn vriendin heeft een kinderwens…

“Waag het niet uit je bed te komen,” had vader gezegd... Als ’s avonds het licht in zijn kamertje uitgaat en hij alleen achterblijft, knijpt het jongetje zijn ogen stijf dicht en duikt op zijn rechterzij met zijn hoofd diep in het kussen weg. Meteen hoort hij het vertrouwde kaboem, kaboem...: het ritmisch gedreun van zijn eigen hart in de dichtgeplooide…

Ik weet niet of dit een generiek kleuterprobleem is, maar Emir heeft iets met pantoffels. Beter gezegd, hij heeft er niets mee. Toegegeven, hij heeft vier paar om uit te kiezen en begint iedere dag met een weloverwogen keuze. Hij besteedt nog meer aandacht aan de ‘pantoffelkeuze van de dag’ dan ik tijd besteed aan het afstemmen van een stropdas op mijn…