Ergens in het bos woonde een tovenaar, die veel kruiden en bloemen maaide. Ja, hij had bloemen en kruiden nodig om te kunnen toveren. Hoe hij toverde, weten we niet. Maar je moet eens horen wat voor sikkel hij had. Als die tovenaar ging maaien, gooide hij zijn sikkel tussen de planten neer. Dan begon de sikkel vanzelf te werken! Al dansend ging hij…

Toen Henk en Ingrid al ruim zes maanden getrouwd waren had hij het mooi voor elkaar: zij werken en hij lekker thuis zitten. Zijn baas had hem voor straf naar huis gestuurd. Na een opdracht van zijn chef bleef hij uren weg. Iedere keer had hij een smoes. De chef vertrouwde het niet en is hem gaan volgen. Henk had binnen een uur weer klaar kunnen zijn…

Toen ik nog jong was wilde ik graag een baan hebben als matroos op de grote vaart, maar mijn ouders gaven daar geen toestemming voor, maar ik bleef zeuren en mocht toen mee als scheepsjongen op een kotter. Wat was ik blij, lekker werken op een schip. De dag was aangebroken, dat ik aan boord kwam. De volgende dag zouden nog vier mannen aan boord komen…

Voor algemene hygiene wordt de nederlandse familie geacht met de fiets te fietsen gedurende de spaarzame zomervakantiedagen. De nederlandse driekleur rood en wit en blauw mag dan wapperen om deze sportieve families van gezonde bloede in straffe wind haar plichten proberend te betrachten voor lands algemeen nut. Langs watertoren en wegwerkzaamheden…

Al had de mandenvlechter nog zo'n pijn in zijn rug en nek, hij bleef geregeld even staan om met zijn stok in de grond te wroeten. Dan bukte hij zich ook om tussen de kluitjes te voelen. Een heleboel glimwormen kropen heen en weer voor de voeten van de mandenvlechter. Bij het schijnsel van hun lichtjes zag hij hoe een paar aardmannetjes uit de grond…

Met grote toewijding deed de oude mandenvlechter nog steeds zijn werk. Hele dagen zat hij gebukt, mand tussen de knieën, bundels riet naast zich. Maar de laatste tijd deden zijn rug en nek vaak zeer. Het langdurig gebogen zitten werd allicht te moeilijk voor die oude spieren. Dikwijls masseerde zijn vrouw die zere plekken, terwijl hij druk aan het…

Jeroen was een ijverige stratenmaker. Zijn handen bedekten veel zandwegen met bakstenen of kasseien. Gebarsten of verbrokkelde straatstenen haalde hij weg. Jeroens hamer zette snel weer nieuwe stenen op hun plaats. De stratenmaker woonde in een klein huis, aan de rand van het dorp. Hierin had hij het echt naar zijn zin. Eens, het was de lichte schemer…

Vanmorgen vroeg was ik in de koffiekamer bezig, een aantal documenten te kopiëren. Bij ons, op de derde verdieping van het B-complex is het zo, dat de kopieermachine in de koffiekamer staat. Zo kan een ieder die er toegang tot heeft, en het wil, er gebruik van maken. Het was er inmiddels al een stuk drukker geworden. Een collega of zes waren de…

Dag Hans, je weet aan mij alles te vertellen over de wonderlijke geheimen van de digitale wereld. Hans wist hoe een computer werkte. Dat was ook wel aan hem te zien want zijn neus leek op een digitale camera. Hans toonde mij nu de uitgang van de usb waar vervolgens een dikke spin uitkroop. Ik wist niet dat er in elke computer een spin zit zei ik…

Het is november 1856. Kras, een jongeman van 22 stapte zijn bed uit. Hij keek naar buiten, het was grijs en koud en het sneeuwde. De winter was al vroeg begonnen in Polen. Hij was een gediplomeerde kleermaker, maar in de arme buurt waar hij woonde was weinig werk voor hem. Soms kreeg hij opdrachten van families uit de hoge stand. Het huis waar hij woonde…

Henk van der Hoeff Installatietechniek. Met piepende remmen stopt het blauwe busje voor onze zomerresidentie. De ketel hapert. Tenminste bij het douchen. Elke keer als ik de laatste dagen onder de massagestralen stap en mezelf, een verantwoord deuntje neuriënd, van top tot teen heb ingezeept slaat hij toe , ‘our CV from hell’, en geeft het…

Hoe zwaar is een stoeptegel? Ik weet dat hij 30x30cm meet. Ik weet ook dat een tegel goed te tillen is, maar hoe lang kan iemand een tegel ononderbroken dragen voordat men uitgeput raakt? Een tijdje geleden was ik met grote grindtegels in de weer in mijn voortuintje. (Deze zijn nog heel wat zwaarder dan de gewone stoeptegel.) Toen het begon te schemeren…

Dag lieve vrienden! Er zijn zo van die jaren in een mensenleven dat het lijkt alsof alles tegelijk op je levenspad komt, 2011 is voor mij zo ‘n jaar! Toen de lente net begonnen was kwamen de opzichters van de Woningbouwvereniging kijken wat er gerenoveerd of anderzijds opgeknapt moest worden. Een maand later kwamen de klusjesmannen van alles repareren…

De caissière vraagt of ik het blokje met ‘deze kassa gaat sluiten’ achter mijn boodschappen wil leggen. Ze wrijft vermoeid in haar ogen. 'Pauze?' , vraag ik. 'Lekker even', verzucht ze. 'En een peukje zeker', zeg ik opgewekt. Ik zie het personeel van deze winkel op mooie dagen wel vaker bij de magazijningang achter de winkel staan roken. Meestal…

Op 23 januari 2014 wordt om 6.00 uur 's ochtends met het project begonnen. Door het storten van ruim 742.000.000.000 kubieke ton zand, genoeg om 3.471.125.971.385.238 bloembakken van gemiddelde grootte te vullen, worden twee tijdelijke dammen aangelegd, waarna 11.134.183.482 megaliter water, voldoende om 8.347.902.996 toiletten door te spoelen, wordt…

Middenin de nacht strompelde een stokoude heks langs de rand van het bos. Vermoeid steunde ze op haar knoestige wandelstok. Ja, zelfs voor een heks was ze al te oud om nog met een bezem te zweven! In gedachten liep ze het aardappelveld van een boer in. "Het einde van mijn bestaan in deze wereld," mompelde ze wijs en vol berusting. Ze hield op als…

Wie kent nog de Antwerpse stadskrant? DE NEUS. Ik heb er nog voor gewerkt. Rond die tijd moest ik mijn paske vernieuwen. Wie kent nog de dienst bevolking in de lange nieuwstraat, de rij loketten, achter ieder loket een prompte dame. Voor vooroorlogse typemachines. "En wat doet u nu voor werk?" vroeg die Dame. Even uit mijn lood geslagen…

Uit elk van de zes huiskamers komt je wel een of ander kerstliedje tegemoet, overal ruik je de gestoofde peertjeslucht. Prachtig versierde kerstbomen, zelfgemaakte stukjes her en der met niet van echt te onderscheiden ‘brandende’ waxinelichtjes. Voor degene die nog niet in de stemming was, zit er binnen vijf minuten tot beide oren in. Althans, dit schijnt…

Het is om te stikken in de kamer, en niet alleen van de warmte. Er hangt een geladen sfeer die onmiddellijk bezit van mij neemt als ik binnen kom. Ik voel het onbehaaglijk prikken in mijn nek. Dit is niet van mij, herhaal ik steeds weer, als een mantra. Ik weet hoe belangrijk het is om bij mezelf te blijven, niet mee te gaan in spanningen van de anderen…

Rond mijn veertigste werd het, wegens mijn scheiding, noodzakelijk om weer werk te gaan zoeken. In het verleden was ik werkzaam geweest als collationiste/correctrice en later werd dat typiste. Zou ik met zo’n zeven jaar ervaring misschien kunnen herintreden? Een vriend attendeerde mij op een advertentie voor postbode. “Lijkt me echt iets voor…