Alle inzendingen van an terlouw

Zo zoetjesaan is de geloofwaardigheid van de regering ver, heel ver te zoeken: fouten die gemaakt worden, papieren die verdwijnen, geld dat op mysterieuze wijze verdwijnt, kortom alles wordt bedekt met de JAS VAN ONSCHENDBAARHEID. Om gezichtsverlies te voorkomen hebben de twee hoofdpersonen Teeven en Opstelten de wijk al genomen wat hun positie betreft…

Ongelovig ben ik allang niet meer, wel qua geloof maar niet qua het feit dat er nog steeds dingen in ons huis gebeuren die vreemd zijn te noemen voor hen: de sceptici, maar wederom vindt mijn schoonmoeder het nodig acte de présence te geven. Mijn eega zet haar fotolijst gisteren in de kleine lampjes en het geheel ziet er lief uit, maar het weerstation…

Luguber, ach welnee. Een rondje begraafplaats met Bezoekjes aan graven, Niet slechts een of twee. Het is de sterfdag van oma, en omdat ze toch allemaal gaan Gaan ze de rest van de familie ook langs Zodat die niet "buiten spel" staan Een rondje begraafplaats, voor oma, tante Een neef Ze was blij dat het droog was, wist niet dat '…

Bij het boodschappen doen twee weken geleden stonden er van die kale knollen in een potje als het ware te schreeuwen , neem me mee! En zo kochten wij, mijn buurman en ik beide zo'n onooglijk geval. Op de verpakking stond een prachtige bloem: wit op die van mij, rood op die van hem...voor hetzelfde geld was het andersom geweest: wit bij hem en rood…

Een jaar of vijftien geleden toen ik mijn eerste brouwsels plaatste op de site, kon het zomaar voorkomen dat honderden mensen je stukje lazen, dat tientallen lezers je werk beoordeelden en enkelen de toen nog aanwezige "vier" aanklikten. Bij dat eerste gloeide je, bij het tweede groeide je maar bij dat laatste, had je danig de smoor in. Ook TOEN…

Hij slaat weer toe de onverslaanbare moordenaar, Staat op de hoek te wachten: Als het ware klaar: Om toe te slaan Geen geweer geen pistool Geen bom of anderszins, Neen: deze moordenaar Staat ongezien te wachten op de grote kans, Niemand ontspringt hieraan de dans: de dans van die onvoorspelbare Moordenaar, die kanker heet.…

Hij staat er met een soort straatkrantje, niet de straatkrant die we jaar en dag zagen, maar een andere. Het lijkt niet eens op de vorige en dat is nou jammer, want in de vorige straatkrant stonden altijd leuke dingen, een voorwoord, een verhaal soms van een dakloze die een woning had gekregen en eindelijk weer aan het werk was. Soms gedichten,…

Zo lopen we langzaam maar zeker tegen December aan, de maand van Sint, van Kerst van Oud en van Nieuw. Een volle maand, die NU dan nog beginnen moet maar die voor veel mensen een hele moeilijke maand wordt. De mensen die slachtoffer werden van de aanslagen, de achterblijvers die de hele maand december door moeten, zonder hun geliefde. De mensen…

Men leerde al op jonge leeftijd: gooi geen oude schoenen weg, alvorens te zorgen voor nieuwe. Lastig hoor heel lastig want: we lopen gisteren een " straatje om" en ik vraag mijn eega: hoor jij ook zo' n raar geluid? Ja, dat hoorde hij ook maar we wisten dus niet waar het vandaan kwam. In de veronderstelling dat er een punaise in mijn schoen zat…

En zo komt het voor dat we gezellig, (nou ja gezellig, ik HAAT boodschappen doen maar dat terzijde) in AH komen, een winkel waar drastisch verbouwd is en waar de klanten nog een beetje moeten wennen aan de andere indeling en zo....manlief staat al in de zaak, als ik aan kom lopen met de dan nog lege kar. Ik zie hem wild gebaren dat ik het tweede poortje…

Lang, heel lang geleden was er sprake van een zogenaamde "voorjaarsschoonmaak". Ik weet nog dat Oma daaraan deed, ach jeetje dat is me een tijd geleden. Kan het me amper heugen maar wat me wel bij bleef was, dat alle kleden naar buiten gingen en met een mattenklopper van ongerief moesten worden ontdaan. Men stond te beuken op die kleden dat het…

Ze zeggen: hoop doet leven maar: waarom wordt dan zo vreselijk vaak de Diagnose "ongeneeslijke kanker" gegeven? Dan kun je HOOP toch wel vergeten?…

Ben je het, of ben je het niet, ik zie iets bekends en toch, ook weer niet. Je loopt voor me, een kind aan de hand, ben je het, of ben je het niet? We naderen elkaar, ik loop iets trager, hou mijn pas in: ben je het, of ben je het niet? Dan abrupt staat iedereen stil, een botsing is het gevolg van een groep mensen die te dicht op elkaar…

Welbeschouwd staat Joanan met STIP bovenaan, als het om beschouwingen zou gaan! Chapeau…

Het einde van zondag nadert, de zaterdag is zonder noemenswaardige incidenten voorbij gegaan, al ligt voor een belangrijk deel het gewone leven in Brussel plat. Terreur is wat de hoofdzaak in alle nieuwsbulletins te horen is, aanslag wel - of niet, bommen wel - of niet. Terreur is vreselijk, niemand weet iets concreets en toch: gaat het leven door…

Met een vriend praten we over de op handen zijnde feestdagen, hij heeft twee jonge kinderen die natuurlijk Sint gevoelig zijn, elke avond braaf Sinterklaas liedjes zitten te zingen en drie maal per week de schoen mogen zetten, want tja, Sint kan niet elke dag door elke straat rijden hè? Nee andere kinderen moeten ook aan de beurt komen. De kinderen…

In deze tijd van marsepein, pepernoten en chocoladeletters waar ik niet zo erg gek op ben, denk ik terug aan de tijd dat snoep niet hoog op de ladder stond. Nu ligt al maanden van te voren de Sinterklaas snoeperijen in de winkels, tóen waren er winkels die snoep verkochten, vanzelf maar elke dag snoep gebeurde gewoon niet. Snoep werd verkocht…

Wanneer het kalf verdronken is: zet men de alleenstaande asielzoeker op straat. NOS heeft vernomen dat er op hoog niveau (IND COA, vreemdelingenzaken en de politie) wordt gesproken de jonge, niks mankerende mannen op straat te gooien.…

Als ik nog maar net uit het heerlijke warme bed ben wordt er gebeld, ik neem op: is het Patricia die maar niet snapt dat mensen zich zo druk maken om haar veel jongere vriend, ik zeg: meid maak je niet sappel, mensen moeten wat te zeuren hebben er is al genoeg narigheid en zolang jullie gelukkig zijn, wat kan het je schelen? Ja maar wat IK ervan…

Het griezelige beeld van een knul, die doodkalm zijn geweer richt en nog kalmer de trekker overhaalt. Deze knul was ooit een kind.....toch? Waar ging het dan mis?…

Had iemand dit verwacht, zou iemand hebben vermoed dat DIT zou gebeuren? Natuurlijk was er sprake van "dreiging", natuurlijk weten we NU dat het ALTIJD en OVERAL kan gebeuren. Wat bezielt een mens, wat bezielt een organisatie, want zo kun je die idioten inmiddels wel noemen, wat bezielt een mens om ingewikkeld in een jas van HAAT, hetzij zichzelf…

De commissie "stiekem" buigt zich over het "lek" binnen de gelederen. Is toch te hopen dat het "lek" boven water komt, zonder te verzuipen dan.…

Wiebes oh wiebes, wat flik je nou allemaal, worden we allemaal blij gemaakt met een eventuele belasting verlaging en nou krijg je niet voldoende ruggensteun om dit erdoor te krijgen in de eerste en de tweede kamer. Weg blijheid, we kunnen dit ook al op onze buik schrijven, maarre doe dit met een watervaste stift zodat je ook bij een eventuele vergeetachtigheid…

Zo gingen zij gezamenlijk richting ziekenhuis, moesten beiden naar verschillende specialisten en de tijden dat ze moesten komen lagen zo dicht bij elkaar dat ze gezamenlijk gingen. Zij moest eerst en natuurlijk liep het spreekuur uit, ze zat op hete kolen, niet omdat de kachel brandde, maar omdat ze de uitslag zou krijgen, van: zou het wel, zou het…

Wie een hart voor Nederlands heeft, zeg ik: KOM BIJ DE CLUB. Wie ik ook spreek of tegenkom krijgt steevast te horen: Kom bij de club Wie ik ook benader of waar ik mee koffiedrink zeg ik: Kom bij de club. Promoten zit me in 't bloed, dus ik promoot Kom bij de club Reclame maken gaat me goed af dus: Kom bij de club. Schroom niet, stap…

Men zou nu zeggen: je hebt niks te vertellen, men zou nu zeggen, dat iedereen zegt wat ie denkt en wie weet is dat goed. Daar zullen we nooit achter komen. Maar toen, was het niet vanzelfsprekend dat kinderen een weerwoord hadden want: moeders wil was wet. Toen was het niet logisch als kinderen tegensputterden, want "als vader thuiskwam" dan zwaaide…

Van alles maakt een mens mee, van opstaan en met het foute been de grond raken alwaar een scherp voorwerp zich in mijn voet parkeert. Wauw, das niet tof sterker nog het doet verrekte zeer. Hinkend naar de badkamer alwaar blijkt dat er een oorbel in mijn voet zit. Nou hou ik wel van piercing, tenminste met mate dan, maar op die plaats is het een not…

Wanneer je voor je mening uitkomt, ben je hard. Wanneer je zwijgt een binnenvetter, wanneer je schrijft eerlijk vanuit jezelf: heeft iedereen wel een mening, Posi- of negatief. Uitkomst: laat een ieder in zijn waarde.…

Oktober, op de valreep vanwege de borstkanker-maand. Het gebeurt namelijk OVERAL. Een persoonlijke column, nou is een column eigenlijk altijd persoonlijk maar de onderwerpen verschillen nog al, dat heeft alles te maken met het gekozen onderwerp en dat betreft ditmaal mezelf, want tja, nare dingen gebeuren niet alleen bij de buren, maar ook bij ons…

De les begon: zuster Hillegonda (soms brak ik bijkans mijn tong wanneer ik haar naam moest uitspreken) vertelde dat we een opstel moesten schrijven. Een onderwerp mochten we zelf uitzoeken maar het moest wel over de huidige tijd gaan. Tja dat was nog wat, onderwerpen genoeg maar om iets expliciets te verzinnen...er maalde van alles door mijn hoofd.…