nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (69)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (146)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 3750):

Hinkepootje (slot).

Dagen gingen weer voorbij totdat de herfst aanbrak.
De kinderen van het rijk verzamelden zich in de bossen om te beraadslagen over het lot van de foeilelijke goede prins.
Een groot plan werd opgezet en iedereen ging ermee akkoord.Erop ging men dansend het donkere herfstbos uit.
Vast stond wat men al besloten had en dat was de moord op de prins.
Ha,ha dachten de mannen en vrouwen met de strikken van de liefde en met pannenkoeken vol stroop, ha, ha!

Een week later onder een stralende lamp aan de hemel liep de arme prins van geen kwaad bewust met zijn hondje Hinkepoot.
Hij keek op het arme gehinkel van zijn toverhond. De drie pootjes gingen hinkeldepink over bladervloer.

Een mooie dame in een japon gekleed van koper hield hem aan en bood hem een herfstmaal aan. Maar ik lus bijna niks verweerde de prins zich. Ach lieve prinsenzoon we hebben voor jouw je lievelingsgerecht gemaakt namelijk eekhoorntjesbrood met bosbessensap.
Oh daar zeg ik geen nee op zei de prins.

Bij een groot barbecuefeest aangekomen bood de prins zijn hand aan een hele mooie dame en zij dansten samen tot dat het hen een lust was.
De vrouw had een jurk wat wel leek op een trouwjurk en ze dansten maar door terwijl Hinkepoot op zijn manier rondjes danste om de vrouw en zijn baas.

De barbecue spuugde hoge vlammen uit,zwarte giftige rook steeg op.
En op de barbecue lag een boterham gevuld met vergiftigde paddenstoelen met bosbessensaus.
Na de dans schonk het meisje in de op een bruidsjurk lijkende jurk hem de boterham met eekhoorntjesbrood aan waar ze eigenhandig rattengif op gedrenkt had.
De prins lachte naar het meisje niets vermoedend van haar boze bedoelingen en nam een hap uit het broodje gevuld met vergiftigde paddenstoelen. Hij zei nog even dat hij de jam zo lekker vond en meteen daarop stortte hij dood neer ter aarde.
Meteen daarop gilde Hinkepootje van angst.Hij was heel erg bang en vond het heel naar dat zijn baas overleden was. Een man met een zwarte feesthoed greep daarop Hinkepootje, sloot hem vervolgens op in een zilveren kooi op wieltjes en droeg de gillende hond het koninkrijk uit en verkocht de hond aan de dikke koning van het buurland voor een miljoen goudstukken.

De nacht bleef lang duren en in diezelfde nacht stierf ook de oude vorst en zijn vrouw. Meteen werd daarop de begrafenis geregeld van de hele koninklijke familie. De kathedraal opende haar poorten en de kisten werden binnengedragen.
Het volk nam afscheid van de koning en zijn vrouw en de foeilelijke prins.
Nu zouden ze hun geliefde prinses krijgen hoopte men.
Er werd niet gebeden maar hardop gekletst over de nieuwe koningin zo meteen,de beeldschone prinses. Houdt uw mond zei de bisschop tegen de menigte in de kerk. Nu daarop had het volk schik, ze lachten de bisschop uit.
Heb toch eerbied voor de lieve doden riep de bisschop weer op.

Nu de mensen scholden daarop meteen de bisschop uit.
De grote kisten van de koninklijke familie stonden zij aan zij tegen het altaar aan.
De bisschop weende en zei dat hij het nog nooit had meegemaakt dat de hele koninklijke familie stief in een nacht. De kaarsen flikkerden.En de Godslamp brandde hevig onder ijzeren kettingen.
Nu daar lagen de stoffelijke overschotten van koning,koningin en kroonpretendent.
De mensen gestoken in het zwart voor de schijnheil werden ongeduldig.Waarom geen woord over onze prinses dachten ze boos.

Toen de kaarsen bijna uit gingen leek het wel hoorde metn van verre iemand hinkelend aankomen.
De mensen kregen er een brok in hun keel van en opeens kwam er een hondje de kerk binnen.
Het is onze Hinkepoot zweiden de mensen opeens blij. En het was inderdaad het toverhondje met drie poten die hinkel de pinkel de kerk binnenhinkelde.

En toen werd iedeeen stil want Hinkepootje spronk op de doodskist van zijn baas.
Daarna kwam er een wolk om Hinkepootje heen en Hinkepootje veranderde in een koning en wel in een verschrikkelijke lelijke en duistere koning.
De mensen vlogen uit schrik de kerkbanken uit maar het was al te laat.
De koning met toverkracht sloot daarop de deuren en zei dat hij de nieuwe vorst was, de vorst die zij verdienden. Hij zou wraak nemen op het volk die zijn baas hadden vermoord.

De mensen schreeuwden het van de angst uit. Alleen de bisschop kreeg vrijgeleide van Hinkepootje die zich nu Koning Hinkepoot noemde en huwde met de lieftallige prinses.
Hinkepoot legde vuren aan zo hoog als de wenteltrappen maar gingen van het paleis en sloot het rijk af met geweldig hoge hekken van brandend ijzerwerk. Niemand van het slechte volk kon vluchtten.Al de huizen werden gebrandsticht en de kinderen werden verkocht aan het buurland.

Koning Hinkepoot was een donkerpaarse man met een ijzingwekkend rode baard met een muil als van een haai.Iedereen vluchtte maar niemand kon het strafgericht voorkomen.
Een bende uit het diepe bos van mannen die op Hinkepootje leken greep de mensen, bond ze vervolgens aan ladders met ijzeren draden en wierp de mensen gillend van de angst en de pijn in grote vuren waar ze levend verbrandden.

Schrijver: cornil, 10-12-2010

cjwterenstraathome.nl


Geplaatst in de categorie: rampen

Deze inzending is 303 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl