nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (69)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (53)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (348)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (144)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (37)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (146)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 3983):

Lustoord

(voor Ovidius Naso, na mijn computercrash toch nog teruggevonden...)

Dorstige bloedzuigers verstopten gevaarlijke glasscherven tussen de plooien van hun gloeiende, kletsnatte schaamlippen. Toch bloosde hij bij het idee om weer die ene te beminnen, haar gladde slipje van gele zijde kriebelde als duizend harige rupsen tussen haar strakke, gladgestreken benen. Glibberige holbewoners bevolkten haar samengeperste fantasie, hitsige centauri met kolossale fallussen tussen de gespannen meloenen. Met stijve tepels stond zij in de schijnwerpers van zijn malse loftuitingen, haar geile onderlichaam zenuwachtig heen en weer bewegend, alsof zij dringend moest pissen (haar urine moest wel smaken naar bruisende wijnen!). In wezen was zij zo'n grappig kuikentje, fragiel en aandoenlijk. 'Vervloekte sirene!', dacht hij, 'maar een dichter kan geen weerstand bieden tegen bovenaardse schoonheid!'. Haar bevallige loop had zijn dichtersziel ontzet en vastgeklemd, als een waanzinnig konijn of een razende rivier volgde hij haar speelse en sierlijke tred. Hij was bang dat zij alle dichters opzoog met die geheimzinnige draaikolk tussen haar weelderige benen. Maar nu was het zijn beurt, ook al verloor hij al zijn schatrijke muzen. Deze gracieuze danseres, bombastisch magnetisch en geestelijk verruimd, aan deze ene muze, die alles nam, die woorden deed verstommen, omdat zij als vermomde witte haai geen spatje genade kende. Zij wilde niet echt de vleiende woorden, maar zij nam het onbewaakte vlees van de dromerige, weerloze dichters. Tiethappen was zijn allerzoetste variatie op koekhappen en hij deed dat maar al te graag bij gevaarlijke vampen, bloeddorstige haaien. Noem het een vroege vorm van de Hemingway-tic, jagen op groot wild, totdat hij zichzelf in hen zag. Zij vocht tegen de fantomen in haar brandende onderlijf, maar desalniettemin stroomde het hete vocht als lava door de gletsjers. Hij zag haar en hij kon haar nochtans niet bereiken, hij rook haar, in heel zijn gespierde lijf, maar hij kon in haar geur niet verdwijnen, hij ademde haar prachtige borsten en haar bevallige heupgedrag en toch bleef hij onverzadigd smachten, dat was de hel van zijn passie, die geen honing kreeg. Hij had alle grootste kunstwerken van de wereld willen inruilen voor haar, zelfs alle kunst ever willen vernietigen voor haar. Zij was meer dan alle kunst op aarde. Fijnzinnige Geisha-bewegingen wisselde zij af met de edelste gebaren, die Mata Hari's rijk zijn. Haar bezwerende röntgenfoto's draaiden zigzaggend en in full-speed heen en weer. Hij mocht een van haar mooie borsten kussen! (er zat alleen nog wat onnodige kleding tussen!), wat was dat een fijn gevoel, maar had ze het wel door of deed ze uit liefdadigheid een oogje dicht? Hoe dan ook, het was hem een grote triomf na zoveel mislukte pogingen en wrede tegenslagen. Het tij leek gekeerd. Hij had zijn gezwollen penis niet meer in de hand, als een losgeslagen wild paard snelde hij onhoudbaar naar die ene vurige merrie, om die grootste waan te onttoveren, want Amor is in allen en Eros zeker. Hier overwon de natuur de cultuur, hier verloren de aarzelende dichtwoorden, hier bereikte de wereldpoëzie zijn alomvattende climax. Dacht hij, maar zijn droomwereld sloeg op hol. Het droeve gelaat van deze gevleugelde minnezanger verraadde een onverzettelijke vrouw, die hem niet toeliet en die haar diepste verlangens in zichzelf ontkende. Hij weende: 'O, machtige Cupido, schiet nog eenmaal een pijl voor mij af, recht in de meest begeerlijke roos van dit dwaze heelal! Verzacht mijn ellendige noodlot! Doe voor mij die weerbarstige bloem ontluiken! Laat die harde tepels in mijn zachte mond glippen! Ze zijn malser en heerlijker dan rauwe vis!'. Nee, ze wilde niet bijten, terwijl eeuwen later even mooie vrouwen heftige orgasmes kregen bij het lezen van zijn gepassioneerde verzen. Eeuwen later.

Schrijver: Joanan Rutgers, 28-05-2011


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 64 keer bekeken

2/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl