Verhalen over moraal

Dat is wat ik zeg tegen hem, als we door de winkel gaan, kijk nou er ligt een telefoon in het rek? We doen, na een paar heel hete dagen, even wat kleine boodschappen, iets verder dan gewoonlijk want het is nu tenminste een aangename temperatuur. Hier en daar wat pakkende komen we richting de kassa, waar dus van alles en nog wat ligt dus in feite…

Vervolg van In het spoor van de antiheld (1) Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief dienden authentieke voorbeelden als inspiratie. ----------------------------------- Luuk Een lezer die een stukje op het internet niet bevalt, kan verontwaardigd…

Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief dienden authentieke voorbeelden als inspiratie. JOP Volgens de beroemde Franse schrijver André Gide ”is alles al eens een keer gezegd”. Die uitspraak werd vervolgd met “doordat niemand luistert, moet je altijd…

Inderdaad, net als titels in mijn andere stukjes slaat deze als een tango op een varken. Houden zo! Zoals u weet interviewde ik voor een hobbyblad in 2003 de prijzenwinnende kleinveefokker Leen Snikkelorem (in "Schertsverhalen", Deel 3).  Leen attendeerde mij op een wel heel speciale  fokker: Ben, een massazaaddonor. Hij zou in de jaren 1985…

Rijdend op het fietspad vinden we een portemonnee, man pakt hem op, steekt ‘m in z’n zak en we gaan boodschappen doen, heel gewoon toch? Als we weer thuis zijn zeg ik: oh waar heb je dat ding gelaten, dan kijk ik even of we gegevens kunnen vinden? Zo gezegd zo gedaan. Er zitten nogal wat pasjes in, contant geld, een muntje voor de kar van die winkel…

Bij de stukjes proza en poëzie die ik zo af en toe op gedichten.nl en nederlands.nl plaats, zijn er nog wel eens teksten van geestelijke ofwel christelijke aard. Ja, ik heb drang om mijn geloofsopvattingen op te schrijven en voel me er af en toe ook toe geroepen. Toch heb ik daarbij de gedachte, of misschien liever gezegd het gevoel: Ben ik niet een…

Remco, een jongetje van zeven jaar, bezoekt met zijn ouders en iets ouder zusje Ida de Efteling. Het viertal zit op het terras voor een eethuisje, en geniet van een ijsje. Remco slikt haastig de ene hap na de andere door. "'t IJsje is op! Nu gauw naar het kasteel van Doornroosje. "Stout jochie!" roept moeder. "Wij zijn nog niet klaar en willen…

Toon en Julia waren pas getrouwd. Het jonge echtpaar was fruitteler, had pas een appelboomgaard gekocht. Tussen hun fruitbomen stonden hier en daar wat dorre struiken. "Die lelijke dingen zullen we maar rooien," dacht Toon. Maar Julia keek vaak naar die onooglijke struiken. Zij scheen er toch iets van te verwachten. Mooie voorgevoelens? Na het…

Nee, hij zou niet een Icarus worden, daarvoor was hij te bescheiden en te slim. Maar hij had wel de wens zich als een vogel te voelen. Nee, hij zou niet zoals in de mythe omtrent Icarus die probeerde te ontsnappen van Kreta, waar hij gevangen werd gehouden, door roekeloosheid falen. De vader van Icarus, Daedolus had destijds ingezien dat ze het…

Wie denkt dat grote dingen mensen gelukkig maken heeft het mis. Wie denkt dat mensen veel blijer zijn met gigagrote cadeaus, zit ernaast want geloof me: dat doet er niet toe, waarbij ik de kanttekening maak dat er natuurlijk wel mensen zijn die gaan voor glitter, glamour, diamanten en dan het liefst zo groot mogelijk. Dat zegt meer over de individu…

'Opa?', vroeg kleindochter Irene, 'je hebt laatst zo'n mooi verhaal verteld over vlinders, ken je er nog een? 'Jazeker, ik heb er nog wel eentje. Deze gaat over een vlinder die zich inbeeldde dat hij ongelukkig was.' 'Maar dat kan toch niet opa - een ongelukkige vlinder!' 'Klopt, maar toch was er ooit eens eentje. Hij was niet zo blijmoedig…

‘Zeg raaf,’ zei de vos, ‘hoe kom jij nou weer aan die dikke homp kaas, hoe flik je dat toch maar weer?’ ‘Nou,’ zei de raaf, veilig zittend op een boomtak, ‘nu met het mooie weer is dat niet echt moeilijk. De mensen zitten veel buiten te fonduen en ze laten dan wel eens etenswaren onbewaakt liggen en dan neem ik mijn kans waar.’ ‘Knap hoor. Jij bent…

‘Opa je zei laatst dat dieren veel op mensen lijken, maar hoe bedoel je dat nou precies,’ vroeg kleindochter Irene. ‘Nou, wat ik bedoel is dat ze zich soms net als mensen gedragen. Soms zijn ze weleens een beetje jaloers en willen ze het net zo goed hebben als een ander dier of mens. Maar zoals je weet gaat dat niet. Iedereen kan soms dingen die een…

Mijn beide herdershonden worden snel ouder. Je weet dat het afscheid er aan staat te komen, hopelijk duurt het nog een hele poos. Helaas het wandelen wordt voor hun moeilijker en zwaarder – hooguit een paar keer per dag een half uurtje, in het bos in de buurt, waar ook heel veel andere hondjes lopen. Je ziet ze dan genieten. Vele struikjes worden…

Remy, wat een heerlijk boek was het, maar wat wordt de naam volkomen onterecht ook nog nu vaak gebruikt! Geloof me als ik zeg, dat de halve gemeenschap als tweede voornaam Remy heet, wat een ongelofelijke aso’s zijn er nu te vinden in de winkels. Een nette kerel, zo zag ie eruit dan, Remy 1, komt van rechtdoor, ziet me staan en flikkert zijn kar…

Ik weet het, in mij zit geen Nelson Mandela, geen schijntje van een Mahatma Ghandi. Op de lagere school dacht ik er nog even aan om als een soort dr. Albert Schweitzer naar de binnenlanden van Afrika te gaan en de ‘zwartjes’, zoals we die mensen toen nog noemden, te redden van malaria, lepra en honger. Maar verder dan het sparen van zilverpapier(?)…

Ik ben verdwaald in mijn gedachten. Jouw glimlach terug naar mij was onverwacht. Net als een kus die niet met mijn lippen kan worden verbonden, maar steeds toch me laat lijden. ik kies ervoor om te sterven voordat je mijn chocolade huid laat smelten. Jouw stem maakt nog steeds muziek in mijn oren. Beetje bij beetje verlies ik de kracht om te blijven…

Net in slaap was ik om wakker te worden van een persoon die het nodig vond een discussie naast de auto te voeren, zonder rekening te houden met het tijdstip waarop dat gebeurde, dat was zo niet leuk, kijkend naar de wekker zie ik dat het 2 uur is. Langzaamaan dut ik weer in om vervolgens wakker te worden van ongelooflijk veel kabaal, veroorzaakt door…

Wanneer ben je rijk en wanneer arm. Ach, ooit heb ik er eens iets over verteld in mijn verhaaltje ‘Rijk’. Best wel een aardig verhaaltje volgens mij, het ging over een zenmeester en zijn leerling – wat voor sommigen misschien wat te vaag was; te zweverig. Dus laat mij nu dan maar iets uit de dagelijkse praktijk vertellen. Zoals u uit mijn eerdere verhaaltjes…

In de grote zaal van de gevangenis zaten drie moordenaars aan een tafel. Jacob, Pedro en Kevin speelden een partijtje ganzenbord. Alle drie hadden ze achttien jaren in dit gebouw doorgebracht. Over twee maanden zou de vrijheid hen terug roepen. Nog toonden deze kameraden hun driftige aard. "Pedro, kijk niet naar je dobbelsteentjes, terwijl je aan…

De oude wijze man woonde in een prachtig bos met daarin in het midden een open plek met een fraaie vijver met helder water. Eenmaal per dag ging hij daarheen om z’n kruik met water te vullen. Ook vandaag ging hij weer en toen zag hij daar plotseling een jongedame, die zichzelf in het stilstaande water stond te bewonderen. Hij vroeg haar: ‘Wat bent…

Soms is het zo prettig om te weten wat een ander op tafel zet of wat een ander te besteden heeft! Soms is het zo geweldig dat er mensen zijn die hun stem gebruiken om kracht te zetten bij hun verhaal! Helemaal top, want begrijpen doe je dan bijkans de mensen niet die klagen over geluidsoverlast van bijvoorbeeld de snelwegen of de vliegvelden? De trein…

In het kleine authentieke, dorpje stond aan de rand van het pleintje een bankje. Meestal bezet door oudere mannetjes uit het dorp en af en toe schoof er weleens een jongeman aan. De jeugd had hier nog respect voor de ouderen. De gemoedelijkheid en het tempo van het alledaagse leven in dit in het diepe zuiden gelegen dorpje liet nog ruimte voor liefdevolle…

Mijn opa kende oude verhalen, hele oude verhalen waarvan de betekenis ook vandaag de dag misschien nog steeds hun waarde hebben. Dit verhaal gaat als volgt: ‘Is het nog ver’, vroeg de jonge reiziger aan de eenvoudige landbouwer die z’n gewassen stond te bewerken. ‘Wat is ver jongeman? Hangt er vanaf waar je naar toe wil’, wist de landbouwer. ‘…

De jaarlijkse controle bij de specialist is geen uitzondering meer, maar meer een gewoonte, immers na de pletmachine krijg je de uitslag van de chirurg, ik dan tenminste wel, omdat er zo gruwelijk veel fouten gemaakt zijn in de afgelopen jaren, dat ikzelf gezegd heb: tot hier en niet verder! Het is of de specialist zelf, of ik hou het hier voor gezien…

Zoals inmiddels al bij veel mensen bekend zit ik in de oedeem-spullen en ach er zijn ergere dingen dus erover uitweiden hoef ik niet echt, ook niet dat ik bij een zogenaamde oedeem-therapeut loop, geen overbodige luxe trouwens want wanneer ik die twee zaken niet zou gebruiken, zou ik binnen de kortste keren als een Michelin-poppetje over de grond rollen…

De telefoon rinkelde in de gang. Het bejaarde echtpaar Wout en Coba keken elkaar aan, met een blik wie gaat naar de telefoon? ''Ik ga wel, jij bent er toch te beroerd voor'', zei ze. Ze nam de hoorn van het toestel en kreeg Chantal aan de lijn. ''Hé meid wat leuk dat je belt, er is toch niks naars gebeurd?'' ''Neen oma, alles is goed hier…

Men heeft moeite met alles dat anders is en wordt multicultureel opgeroepen zich te voegen bij wat ánders is. Ik ben anders. Geboren in Nederland. Blank. Vrouw. Uit een blanke Nederlandse fascistische moeder en een blanke Nederlandse afwezige vader, in een hardwerkend welgesteld gezin. Mijn moeder kon niet van me houden. Dat was erg voor haar, is mij…

Het bovengenoemde woord roept misschien mooie denkbeelden op, betreffende het geweldige en prachtige Indonesische eilandenrijk. Het kan ook van toepassing zijn op een eenzaam onbewoond eilandje: bescheiden tropenparadijs. Maar laten we eens kijken naar een piepklein eilandje met grote geest, omgeven door de woelige mensenwereld. Ergens in de grote…

Zo gingen zij gezamenlijk richting ziekenhuis, moesten beiden naar verschillende specialisten en de tijden dat ze moesten komen lagen zo dicht bij elkaar dat ze gezamenlijk gingen. Zij moest eerst en natuurlijk liep het spreekuur uit, ze zat op hete kolen, niet omdat de kachel brandde, maar omdat ze de uitslag zou krijgen, van: zou het wel, zou het…