Verhalen over overig

Er waren eens twee kinderen, Robin en Ella. Robin is acht jaar en Ella is zes. Ze wonen in een mooi huis. Samen met een wit hondje en een zwart katje. Robin en Ella mochten de namen bedenken, ze noemden het hondje Witje en het katje Zwartje. Witje en Zwartje zijn dikke vriendjes. Ze spelen vaak met elkaar en slapen samen in één mand. Dat is toch zo…

Hij rent door de lege straten, waar de huizen hem spookachtig aanstaren. Geen mens te zien, geen geluid te horen. Op de daken zitten grijnzende vogels doodstil te wachten tot hij valt. Opeens een oorverdovend lawaai. Hij schrikt, valt, ziet de vogels snel op hem afkomen… Verdwaasd kijkt hij naar zijn blèrende wekker.…

Kees was in zijn auto onderweg van zijn werk richting zijn huis. Zijn nachtdienst zat erop en met een rustig tempo van 80 kmh, bewaakt door zijn cruise control, was de omgeving van de polder nog grauw terwijl in het oosten al een vage verlichte streep van het ochtendgloren zichtbaar werd. Hij verlangde naar zijn bed en mijmerde alvast met enige voorpret…

Vanmorgen ben ik helemaal naar de andere kant van het dorp gelopen. Daar woont Peter Jan, een kennis van mij, die ik zo af en toe tegenkom en dan fatsoenshalve een praatje mee maak. Drie maand geleden vertelde hij me dat hij misschien een nieuwe Tesla, van z’n neef die in de auto business zit, mocht testen, omdat hij veel kilometers maakt. Peter Jan…

De titel is wel degelijk goed gespeld want ik ben iemand die het pad weleens bijster is en moeilijk weer terug vind. Nee wees gerust, ik ben wel op leeftijd maar toch betreft het hier niet die beruchte kwaal die sommigen treft (hoop ik ten minste). Nee, dit is een kwaaltje dat ik van jongs af aan al heb gehad. Als er bijvoorbeeld iets in het buitengebied…

Verderop in het dorp woont een hardwerkend gezinnetje. Pa heeft een bedrijf voor tuinaanleg en -onderhoud en dergelijke en z’n vrouw heeft een webwinkeltje in een beetje alternatieve spulletjes vooral zalfjes, tincturen, geurtjes, kruiden – en in allerlei gekke alternatieve theesoorten. Mijn vrouw koopt er ook weleens goed bedoelde middeltjes. Het…

Mijn buurman is een aardige man, maar van bepaalde dingen niet altijd op de hoogte. Het hedendaagse leven gaat een beetje langs hem heen. Zo’n beetje als een paard met oogkleppen op. Hij neemt er aan deel, maar krijgt lang niet alles mee. Op tv volgt hij het weerbericht en voetbal en de rest interesseert hem niet zo. Hij is gelukkig met z’n gezinnetje…

Er ligt een donkerblauwe zeilboot aangemeerd in de oude haven van Amsterdam. Een televisieploeg doet verslag op een lokaal televisiestation. Er vliegt een vlucht ganzen boven de stad, de stad in jouw dromen. Waar gaan ze naar toe? Wat zijn ze van plan? Er worden matrozen dronken in Amsterdam, waar dromen ze over? De lila bloempot met de rode begonia…

Graag drink ik Ceylon thee, het is mijn favoriete theesoort. Normaal koop ik die van het merk Gwoon. Gewoon omdat aan de zakjes van het merk Pickwick labeltjes hangen met een of ander ‘diepzinnige’ vraag, waarvan het de bedoeling is, dat wat er op vermeld staat, je even stemt tot een soort van overdenking. Meestal zijn het onzinnige vragen. Maar…

Een eekhoorntje woont heel tevreden in zijn nestje in een eikenboom. Tot er op een dag mannen komen, die de grote eik moeten omhakken. Het eekhoorntje kijkt verbijsterd toe hoe ze zijn boom en zijn nestje weghalen. Hj moet dus op zoek naar een nieuwe boom. Hij zal naar een ander bos moeten, want in dit bos zijn alle bomen bezet. Daar hebben andere…

Toen ik vanmorgen, met mooi weer, een wandeling door het dorp maakte, viel mijn oog op iets wat bij de oprit van een huis was geplaatst. Het waren voor mij enkele onduidelijke spullen, maar goed misschien kunnen ze er iemand blij mee maken. Bij de aangeboden spulletjes stonden twee houten bordjes met daarop keurig met verf geschreven GRATIS. Het ene…

Mijn buurman is zo’n type dat alles kan repareren en maken. Niets is hem te gek. Zo af en toe staat er bij hem een auto die rijp is voor de sloop. Hij sleutelt er een paar week aan en verkoopt hem dan weer als een degelijke tweedehands. En hij is na al die verkopen van die vakkundig gerepareerde en enigszins opgepimpte wrakken nog nooit bedreigd en…

Ik ben mooi. Ik ben een prachtige toilettas. Met rode bloemen op een zwarte ondergrond. En een ritssluiting, die heel soepel open en dicht gaat. Ik hoor bij een leuke vrouw, Elske. Zij en ik zijn al heel lang samen. Als zij ergens heengaat, ga ik vaak mee. Soms gaan we een paar weken weg, soms maar een paar dagen. Ik ben overal geweest, in heel…

Mijn vrouw wilde naar Hans Anders, even haar ogen laten controleren. Ik kon die dag niet, dus was een kennis bereid haar naar de betreffende zaak in een naburig dorp te rijden, want ze voelde zich niet helemaal fit. M’n vrouw heeft altijd een klein zakje chips bij zich voor als ze zich een beetje flauw voelt worden. Ze heeft dat in haar handtasje, waarin…

De theezakjes in de doos zijn met elkaar aan het praten. Ze zijn wat verdrietig. Eentje zegt droevig: ‘Wat heb ik nu aan mijn leven? Eerst zit ik in een donkere doos. Dan word ik eruit gehaald. En ga ik in een glazen pot of in een glas met gloeiend heet water. En daarna verdwijn ik in de vuilnisbak. Wat een leven!’ De andere theezakjes knikken,…

Er waren eens drie kleurpotloden, Rood, Blauw en Groen. ‘Ik ben de allermooiste,’ zei Rood verwaand, ‘want ik ben de kleur van de liefde. Denk maar eens aan rode rozen, of een rood hart, allemaal symbolen van de liefde.’ ‘Moet je hem horen,’ zei Blauw tegen Groen, ‘wat een opschepper. Er zijn heus wel uitdrukkingen, die niet zo vleiend voor je zijn…

Het is de avond van 31 december. Het oude jaar en het nieuwe jaar zitten te wachten tot de klok 12 uur zal slaan. Het oude jaar is moe. ‘Ik ben blij dat mijn jaar voorbij is,’ zegt hij, ‘want het was een moeilijk jaar voor heel veel mensen.’ Het nieuwe jaar popelt om te beginnen. Hij kan bijna niet wachten tot middernacht. ‘Heb je nog goeie…

Soms krijgen we net als een groot deel van de Nederlandse bevolking iets toegestuurd van de Vriendenloterij. Soms iets nuttigs, soms denk je hoe komen ze er op. Laatst een mooi klein handig boekje met allerlei vogels en hun namen e.d.. voor als je mocht willen weten wat er zoal in je tuin en daarbuiten rond fladdert. Dit keer pakte ik het kadootje…

Vanuit het UMCG, waar ik voor controle was, belde ik naar mijn vrouw dat ik er weer aankwam. Over zo’n veertig minuten ben ik weer thuis, tenminste als er niet teveel files zijn en de boeren geen acties houden. ‘Goed dan bereid ik de maaltijd met spruitjes alvast voor,’ zei ze. Helaas niet mijn favoriete groente, maar gelukkig geen stamppot zuurkool…

Mijn vrouw heeft de gewoonte om, eenmaal in de een of twee jaar, op haar verjaardag exclusief uit eten te willen. Voor mij hoeft dat niet; ik heb het daar niet zo op. Het moet, volgens haar, dan wel een restaurant zijn met 1 of meerdere sterren. Daar heb ik het helemaal niet op, want die sterren moeten betaald worden. Nee, ik ben geen krenterig type…

Vanmorgen liep ik langs een weiland waarin een paard en een pony liepen. Ze keken naar mij en dus liep ik even naar het hek en krabde beide even op de hals en het voorhoofd. Ze vonden het leuk en bleven mij daarna een poos nakijken, zo van: hé blijf nog even. Al doende overviel me een rare gedachte. Ik bedacht dat de tijd voor een kind is als een…

Het was weer zo ver, ik moest met haar mee naar die middelgrote bijna onbereikbare stad in het noorden van het land (inderdaad Groningen) om kleding te kopen. Er was weer een deel afgevoerd naar het Leger des Heils en dus moest de voorraad weer aangevuld worden. Met name natuurlijk de jurken, rokjes en mantelpakjes. Een kostuum voor mij zou ook niet…

Vooraf alvast even ter geruststelling – ik heb niks tegen vreemdelingen zo lang ze zich maar ‘normaal’ gedragen en zich niet bezondigen aan ongeoorloofde activiteiten. Op mijn dagelijkse wandeling door het dorp kom ik van alles tegen – een Somalische mevrouw in lang gewaad en een soort van hoofddoek op zonder begeleiding, en haar gezicht was volledig…

Hoe iets simpels je soms ten einde raad kan maken, ongelooflijk. Komt mijn vrouw aangezet met een klein potje yoghurt. ‘Ik heb wat van die yoghurt, die ik gisteren bij die boerderij heb gekocht, voor jou in een potje gedaan – moet je eens proeven, ik vind er niks aan, het lijkt wel karnemelk.’ Ik draai het dekseltje van het potje, leg dat links…

Ze kwam de man om de hoek van het bospad tegemoet lopen. Op een paar meter afstand van hem draaide ze zich om en riep: ‘Josje, kom hier!’ ‘Ach mevrouw, wat is het toch wat met die kinderen hè, als ze spelen horen en zien ze niks meer. Ze gaan dan helemaal in hun spel op.’ ‘Nou meneer het betreft geen kind, maar mijn hond.’ ‘O sorry, ik dacht het…

Vorige week maandag even naar het dorp gewandeld voor een boodschapje. Kwam ik langs de woning van familie S. Hij is directeur van een of andere grote beleggingsmaatschappij en z’n vrouw runt zeer verdienstelijk een accountantskantoor. Ach waarom vertel ik dat eigenlijk, vraag ik me af. Nou, houd ik mezelf voor, gewoon om te laten zien dat het in bepaalde…

Mijn vrouw heeft het huis weer eens uitgemest, dat wil zeggen dat ze de door de jaren heen verzamelde spullen weer eens bij elkaar op een hoop heeft gegooid en alles weer eens aan een zorgvuldige diepgaande overweging heeft onderwerpen, en geschift heeft wat wel of niet weg kan. Na een dag heeft ze de tot kinhoogte reikende stapel weten te reduceren…

Voor de duidelijkheid en vooropgesteld, ik heb niet zoveel met auto’s. Vanmorgen wandelde ik door het dorp en zag weer een eigenaar z’n auto in stille aanbidding poetsen en schoon spoelen. Hij was zo ‘verliefd’ en in vervoering, dat mijn groet helemaal niet tot hem doordrong. Liefde maakt blind en doof. Om heel eerlijk te wezen moet ik bekennen dat…

Mijn vrouw is allergisch voor gebruiksaanwijzingen. Meestal zijn ze onduidelijk volgens haar. Ik werp dan meestal tegen dat zij ze niet begrijpt. Haar argument is dan weer dat het vaak heel slecht vanuit een andere taal is vertaald en daardoor soms onbegrijpelijk Nederlands wordt – het zal wel . Laat me maar eerlijk zijn, ik als doorsnee man lees…

Ach, in ons kasteel is het goed wonen," bromde het spook. "Maar om hier altijd en eeuwig gevangen te zijn en er nooit eens uit kunnen... O, mochten wij geesten maar eens naar buiten zweven!" kwamen deze laatste woorden er luid klagend uit. Er kwamen veel meer spoken bij de ramen staan. Die keken allemaal neerslachtig naar buiten, naar beneden. "Wat…