1600 resultaten.
Wees clement voor dement
column
3.0 met 2 stemmen
571 Zeer veel geleerden zoeken naar een oorzaak en therapie tegen dementie. Laten die snuffelaars er toch mee ophouden! Als de dementie een klein beetje gevorderd is, wordt de doodsangst steeds minder. De patiënten hebben geen prettig leven, maar zijn de vreselijke doodsangst kwijt. Als kind begint het al. Opa en oma sterven, dat is heel schokkend.Vaak…
December 2020
column
3.5 met 4 stemmen
868 Al moet de kerst haar intrede nog doen, oudejaarsdag knabbelt al een poosje aan een ieders hoofd, niet in het laatst bij de mensen die zich een vuurwerkshow hadden voorgesteld, tja, helaas dus! Kijk, de kerst is in huize T al een maand lang zichtbaar, al was het alleen al omdat je verder niks grappigs buiten ziet, behalve vanmorgen toen een koolmeesje…
Mensenkatmens
verhaal
5.0 met 2 stemmen
568 Fiebie was een wonderbaarlijk katje, dat als baby’tje in de keuken van goede vrienden direct voor mij koos. Ik zal het niet hebben over hoe lief ze was, of hoe mooi haar vacht. Ook niet over de muizen, en de enkele vogels en de ene vleermuis die ze gevangen heeft en achteloos levend in huis achterliet. Ze is nu dood, maar leeft voort, ergens, bijvoorbeeld…
Heilige Gerrit
dagcolumn
4.1 met 108 stemmen
2.258 Ik geloof niet dat ik ooit iets van Gerrit Komrij gelezen heb. Althans, niet dat ik me kan herinneren, wat al evenmin in zijn voordeel pleit. Toch is hij dood en zal ik moeten meedrijven op de stroom van herinneringen en lofbetuigingen voor de veel te vroeg overleden schrijver, dichter, essayist, criticus, vertaler, recensent en columnist van het Nederlandse…
Glimlach
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
564 Zij weet donders goed dat haar tijd er bijna op zit, klampt zich vast aan mijn wekelijks verschijnen. Soms valt ze om en wil ze het niet weten, geheimpje dat ik moet bewaren.
Vandaag wist ze niet meer welke dag, verslapen bracht ik haar terug naar bed, dankbaar de rust trok ik gordijnen naar vergetelheid. Een taske thee met koekjes, drie lieve kusjes…
Treurbuisuitvaart Komrij
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
682 Daar ging hij in zijn uitvergrote pennendoos, gedragen door strakke gezichten in ganzenpas, droevig in de Amsterdamse regenval. Zijn arme weduwnaar Charles was werkelijk aangedaan en miste zichtbaar zijn grootste zielsverwant. Had Gerrit dan al die weelde aan hem te danken? Dat geloof ik voor geen millimeter. Gerrit was mans genoeg voor zichzelf. Toch…
R.I.P.
column
3.5 met 2 stemmen
696 Zijn afscheid zal vooral in Argentinië misschien zelfs dat van Eva Perón benaderen.
Thierry rest slechts een trieste afgang...…
De kobaltblauwe Chinese vazen
verhaal
3.0 met 1 stemmen
516 Ik was aanvankelijk vastbesloten de gang naar het Veilinghuis te maken, maar kon bij nader inzien de herinneringen, door het afscheid dat ik van de vazen zou moeten nemen, niet steeds verder laten wegvagen uit mijn geest en gemoed, al eiste het koude, onpersoonlijke geld zijn rechten op.…
Gebroken ogen
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
556 Zij doet haar best, lost puzzels op met gebroken ogen, gaat door met leven na Jan. Met papieren zakdoekjes vangt ze tranen, maar ik zie in die ogen een verloren man.
Ze gaat langzaam achteruit, licht gaat uit en haar ogen doven, een glimlach ligt op bed. Het is goed zo...…
Via de Tamtam
verhaal
3.7 met 3 stemmen
893 Enkele dagen geleden belde mijn broer me ‘s morgens vroeg. Ik vreesde gelijk het ergste. Alhoewel het was niet direct aan z’n stem te horen. Maar als een familielid zo vroeg belt wat nooit gebeurt, dan is er iets goed mis. We bellen elkaar eigenlijk, als het niet wordt vergeten, alleen met verjaardagen, uitzonderingen daargelaten. Ach, wat moet je elkaar…
"Het verleden is slechts het verleden" (Willem Broeckx)
verhaal
1.5 met 2 stemmen
601 Het regende zachtjes op de zaterdagmorgen waarop hij volgens afspraak aanbelde: een mannetjesputter, een Hercules, die mij zou helpen met het leegruimen van de berging van mijn woning, waarin zich gedurende drieëntwintig jaar het nodige had opgestapeld.
Tijdens de werkzaamheden in de catacomben van mijn huis kwam een boekje tevoorschijn dat op de kaft…
Mijn vader gaat dood
column
4.2 met 11 stemmen
825 Vaderlijke verwekkers van een nakomeling horen gewoonweg geen afscheid van het aardse bestaan te nemen. We zijn tenslotte vrienden voor het leven. Een weerzien na de finish ligt niet voor de hand. Hij moet doorgaan, hier blijven, voor altijd! Daar ga je ook van uit. Dom. Weinig is zeker in dit leven. Nou ja, één ding dan. Sterven!…
Witte Dichters commercieel?
dagcolumn
4.4 met 7 stemmen
919 Wij mensen blijven onze plaats in de natuur steeds opnieuw bepalen. We zijn qua samenstelling en dynamiek puur natuur. Onze cycli verschillen niet echt van andere levende wezens. Vaak zien we opmerkelijke parallellen. Apen vertederen ons omdat ze zo menselijk kunnen doen. We voelen ons menigmaal dichtbij.
Vroeger mocht je niet echt verwant voelen…
The end
dagcolumn
4.6 met 9 stemmen
821 Nog vijf dagen. Meer niet. Dan is het gedaan, met alles, met iedereen. Dan is alles voor niets geweest. De bomen, de liefde, de zomeravonden, de uren studeren voor een diploma dat nergens toe leidde.
De Maya’s zitten er niet vaak naast. Ook niet toen ze hun kalender lieten eindigen op 21 december 2012. Die van ons eindigt ook, maar dan tien dagen…
Doemdenkers in bunkers
dagcolumn
4.4 met 20 stemmen
901 We leven nog. Niets is er veranderd. Het regent dan wel meer dan vóór 21 december, maar dat kan ook toeval zijn. Ik had in de nasleep van het voorspelde einde van de wereld graag geweten wat die doemdenkers nu met hun bunkers en gehamsterd voedsel gaan doen. Een ondergronds hotel beginnen voor depressievelingen die graag eens op verplaatsing in de put…
Weloverwogen
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.379 Het zat al een tijdje te broeden in mijn hoofd en in mijn gevoel. Een periode van goed doordachte afwegingen ging vooraf aan het besluit om met ingang van heden definitief te stoppen met inzendingen naar de sites nederlands.nl en die van gedichten.nl.
Vanaf het begin van mijn eerste inzending in 2005 heb ik in het verleden al twee keer eerder dit…
Ik wil even met u delen dat
verhaal
1.8 met 6 stemmen
663 Ik zeg u, de dagen zijn te lang, de nachten nog veel langer.
En verdomme 's nachts als je wakker bent dan dreunt de waarheid binnen als paukenslagen tegen oogbollen.
De sensoren staan wijd open de popmeters op maximaal, het komt binnen als een alles verwoestende modderlawine.
Chaos en ruis en dringt in de ether van mijn hersenschors.
Paniek is…
De dood stinkt een eeuwigheid
verhaal
4.0 met 9 stemmen
1.666 Het was alsof de aarde bewoog onder mijn voeten.
In slechts een fractie van een seconde lag ik languit. Gevallen, waardoor? Denk dat het kwam, doordat ik dacht dat ik jou zag bij het vallen van de avond. De lucht was helder en mijn innerlijk een grote chaos. Ik zag je overal, bij de bakker, op de kermis en zelfs in de discotheek.
De dood is iets…
DE LAATSTE DANS
verhaal
1.4 met 14 stemmen
1.861 Haar verwachtingen waren hoog
Dus vroeg zij hem ten dans
En ongewild ging hij mee
Zij danste op een regenboog
Een waas van liefde straalde zij uit
Met rode koontjes en glimmende ogen
Hij liep op hete kolen
En vertelde haar later zijn besluit
Haar tranen waren als een wolkbreuk
Voor haar was het weer dikke pech
De waarheid is beter dan…
Kareltje is een parkietje
bewering
3.0 met 6 stemmen
543 Ik ben een natuurtalent, hoe u het ook wendt of keert, ik ben niet verkeerd. Impulsief deed ik u kond van mijn strapatsen en frapatsen, nimmer stond van tevoren vast het lastig vallen van uw veilig bestaan. Er komt een tijd dat ik moet gaan, zinsnede als een pareltje, ik laat u achter met Kareltje.
Kareltje is een parkietje.…
bewering
4.0 met 4 stemmen
491 Als ik stop houdt alles op. Een geruststellende gedachte.…
Onze boer
verhaal
2.8 met 16 stemmen
3.056 De boer wiens weiland we gekocht hebben noemen we nog steeds ‘onze boer’.
‘Onze boer’ is geen echte boer in de letterlijke zin van het woord. Ik bedoel maar: hij heeft geen diploma van boer. Hij werkte in de stad. Hij had een paar schapen, kippen en konijnen, en ook wat land dat hij samen met zijn vrouw bewerkte. Veertig jaar lang heeft hij alle grond…
De scheiding van de dood
verhaal
2.3 met 20 stemmen
3.880 Afgelopen week zou mijn jongste broer 43 jaar zijn geworden, maar hij is al bijna twee jaar dood. Ik denk nog voortdurend aan hem, vooral aan de tijd die we deelden in onze jeugd. Het is een absurd, paradoxaal gevoel dat ik nog wel besta en hij niet. Ik herinner me hem, maar de herinnering die hij aan mij had is met hem verdwenen. Als iemand sterft,…
Het Wormpje
verhaal
2.8 met 16 stemmen
2.859 Mijn Opa was een lieve man……, vooral een geduldig man. Ik heb veel van hem geleerd en daar heeft hij ongelooflijk veel tijd in gestoken. Nooit werd hij boos of ongedurig . Opa moet ontzettend veel van me gehouden hebben, want echt bijdehand was ik niet ….. en hij moest de meeste dingen eindeloos herhalen voordat ze tot me doordrongen.
Hij leerde me…
Even slikken, zo gebeurd (maar niet heus)
verhaal
4.0 met 2 stemmen
1.867 Waarom heb ik mijn moeder nu eigenlijk niks meer te vertellen over wat er van het weekend allemaal gebeurd is? Het was een fantastisch weekend en ik kan er niet eens over praten omdat er teveel bij inzit waarvan ze niks weet, van de diepere betekenis zeker niet, van de algemene betekenis eigenlijk al niet. Dit weten schrikt me af, want eigenlijk is…
Lieve, lieve jij,
verhaal
4.1 met 28 stemmen
2.489 Ik mis je. Ik kijk naar je. Nou ja, eigenlijk niet naar jou, maar naar je foto. Die heb ik op het plankje boven mijn bed gezet, naast de mooie, oude kandelaar. In dat ene lijstje, met die krullen. Mijn allermooiste lijstje. Er passen drie foto’s in. Ik heb er drie dezelfde in gedaan. Van jou. Van op het strand. Je weet wel, die ene mooie, van ons saampjes…
Recensie 'Leven met de dood'
beschouwing
4.5 met 2 stemmen
876 Mijn aandacht werd getrokken door een profielfoto op facebook.
Het bleek de auteur te zijn van het boek ‘Leven met de dood’
De titel sprak mij erg aan en ik besloot het boek te bestellen.
Alles wat met de dood en de rituele daarom heen te maken hebben heeft mijn interesse.
De volgende dag had ik het boek al in huis.
De cover van het boek nodigt…
Dromen zijn toch bedrog?
verhaal
2.8 met 9 stemmen
1.728 Ik zit op bed en staar uit het raam. Het is donker buiten. Gedachtes over mijn moeder gaan door me heen. Waar zou ze zijn? Is er een plek waar geesten heen gaan? Ik leun naar achter en stoot m'n hoofd..verdomme...hard sla ik tegen de muur. Niet dat de muur er wat aan kan doen maar ik voel me zo ellendig. Ik ga liggen en mijn ogen beginnen te branden…
Grof vuil..
verhaal
4.4 met 5 stemmen
1.587 Gisternacht heb ik de toiletpot op een kruiwagen naar het Gemeentehuis gesjouwd en bij het afscheid heb ik bittere tranen geweend...
Ik heb hem daar voor de deur gezet. Met een briefje erbij: “Zorg goed voor hem, hij heeft niet veel nodig, af en toe eens doortrekken is genoeg”.…
De branding
verhaal
2.0 met 2 stemmen
1.576 Op mijn blote voeten stap ik door de branding. Het water voelt lekker warm aan. Ik heb mijn broekspijpen opgerold zodat mijn broek niet nat wordt. De schemering begint al zachtjes om mij heen neer te strijken. Aan de horizon zakt de zon steeds verder en verder de zee in. Haar rode stralen verspreiden zich over de hemel en steken haar in brand. Stap…