290 resultaten.
Kerstdiner
verhaal
1.8 met 5 stemmen
1.544 Na een uur of wat hadden pa en ma en het bevriende echtpaar hun kerstdiner eindelijk achter de knopen. "Ik kan niet meer", klonk het kreunend uit de volle krop van de vader van Emieltje en hij aaide afwezig over het hoofd van zijn kind, z'n ogen gretig in het diepe decolleté tegenover hem.
Aan de andere tafel werd de hond gestreeld.…
Ergens in Nederland
verhaal
3.0 met 9 stemmen
664 Later kijken pa en ma nog wel even naar Pauw en Witteman. Die twee brengen het nieuws zo ontspannen, je kunt er nog eens bij lachen.
Op nummer 29 woont…ja wie woont er eigenlijk? Nummer 31 en 27 zien haar wel eens, een vrouw of …moeder ja, met 1 of 2 kinderen. Niemand weet het eigenlijk precies. En wie boeit dat nou?…
autobiografie
4.9 met 8 stemmen
799 Groeten van Ma, stond er, onmiskenbaar in mijn moeders handschrift. Dit raakte me. Hieruit sprak de moeite van de verzorgers.
In het verpleeghuis, op de afdeling waar ze woont, is een verzorger Frank, die een opgewekte sfeer met zich meedraagt. Als ik ze samen zie tijdens skype, maakt hij een grap en lacht mijn moeder voluit.…
Beter samen
beschouwing
4.0 met 1 stemmen
788 December 2016 begon Cabello's solocarrière en meteen het jaar daarop werd haar single HEY MA gelanceerd. Weer een jaar later, dus in 2018, was daar haar eerste studioalbum CAMILA met eveneens een nummer 1- positie in de Billboard Hot 100 met haar hit HAVANA uit 2017.
In het nummer HAVANA omhelst Cabello haar Cubaanse achtergrond.…
Jarig
verhaal
4.0 met 5 stemmen
2.004 ‘Ma, van harte gefeliciteerd met je verjaardag, hoor. Heb je een leuke dag gehad? Wij komen een andere keer je nog wel eens persoonlijk feliciteren. Als het wat minder druk is. Oké?’
Toch fijn dat ze aan haar verjaardag gedacht hebben, vindt ze. Ze heeft een vriendin, die ook een zoon en een dochter heeft.…
Ondertussen in het verpleeghuis
column
3.8 met 8 stemmen
828 "Lekker, ma, chocola, eet maar." De laatste keer dat ik zo sprak was tegen mijn zoon, jaren geleden. Ze kijkt me aan zonder begrip. Mijn broer imiteert het nemen van een hapje, trefzeker, met een expressieve blik. Ze lacht flauwtjes, maar pikt het gebaar niet op.…
Zorghart
column
3.8 met 12 stemmen
816 “Dat was die vrouw die de vorige keer bij ma op de armleuning zat,” zei mijn broer.
Ik knikte. We hadden gedacht dat ze een vrijwilliger was.
De auto stond langs de vliet. Mijn broer wees naar een fuut die iets tussen zijn snavel hield.…
Verdriet vraagt om terughoudend
dagcolumn
4.0 met 8 stemmen
1.007 Ik voel dat ma zich verzet tegen bemoeienis, zonder dat de agente het zegt. Ik ben een buitenstaander.
Drie dagen later ging ik naar het bureau. Het liet me niet los en ik hoorde dat de GG&GD samen met moeder en zoon diezelfde nacht om de tafel bij en met de politie heeft gezeten. Het stelt me gerust, er is iets op gang gezet.…
Feestdagen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
3.320 En zodra je op jezelf woont, betaamt het je te doen wat van ma en pa niet mocht. Zo ook de vieze surprise. Bij het openen van de plakband begon de smeuiige lucht van pindakaas vaders neusgaten te irriteren, en konden de anderen hun lach maar moeilijk smoren.
Het kadootje intact, de smurrie afwasbaar, de herinnering ophaalbaar.…
Prik
verhaal
4.0 met 3 stemmen
698 Niet echt pedagogisch verantwoord, maar in de kleutertijd toch een goede garantie om een conversatie tussen ouders ook echt beperkt te houden tot pa en ma.
“Next week he will get his DKTP.” Ik verslikte me bijna in de bloemkool.…
Luikse terrine
verhaal
2.5 met 4 stemmen
873 ‘Ma fille hein,’ die heb ik koken geleerd. Hij bewoog zijn vinger naar zijn mond en zoende hem theatraal. Het meisje, een beetje dikkig, een sloofje, was achter de toonbank bezig met de pannen. Af en toe wierp ze een steelse blik op haar vader, die ons de wijn van de streek adviseerde.…
Moeder
verhaal
5.0 met 1 stemmen
875 ‘Jeetje ma, wat een stank. Ben je daar niet een stukje vergeten..?’ Ze knoopte een kleed voor onder de zithoek, naaide gordijnen, zoomde vitrages, bekleedde onze eetkamerstoelen.…
Mijn noodzakelijke reis
column
4.0 met 7 stemmen
713 ‘Waar wil je zitten, ma?’ Mijn moeder dribbelt rondjes in haar kamer. Ze kijkt me benauwd aan.
Ik zwaai de deur voor haar open. Ze kan haar ogen niet geloven. ‘Je eigen wc en badkamer, wat een luxe’ zeg ik opgewekt. ‘Blijf jij ook hier’ reageert ze angstig. Als we eindelijk weer in haar kamer staan, moet ik even bijkomen.…
4 cijfers
column
3.7 met 10 stemmen
817 'Wat is er ma?' Ze bracht haar mond bij mijn oor, fluisterde zacht 4 cijfers in, keek me vragend aan. ‘Klopt!’ liet ik me verrast ontvallen. ‘Niet hardop zeggen hoor,’ fluisterde ik. Met een theatraal gebaar legde ze haar wijsvinger tegen haar lippen.…
Femke Kok
dagcolumn
4.2 met 6 stemmen
693 Nee hoor, ze belt haar moeder en troost die met de woorden: “Nou, ja ma, huil nou maar niet, je moet maar denken ze heeft haar best gedaan, a.s. zondag is de 500 meter en dan heeft ze ook weer een goede kans hoor, die dochter van je.”
Twee dingen heb ik gisteren geleerd van Femke.…
Laura Närhi - Hetken tie on kevyt (De weg van nu is licht)
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 'Elämän käyttöohje' (Levenshandleiding), 'Sinä päivänä kun kaikki alkoi', 'Ylitsepääsemätön' (Onoverkomelijk), 'Lidä hyvänä', 'Helsinki' en 'Mä elän' (Ik leef).…
autobiografie
4.0 met 4 stemmen
763 Heel de familie redderde door het huis om de zaken weer op orde te brengen, roepende 'dat ma het niet wist en dat ma dat niet kon weten'.
Op de gezichten van mijn broers ligt deze ontreddering vastgeplakt. De zogenaamde weerloze moeder met haar brave zonen die klaar staan als soldaten om al haar fouten goed te praten.…
HET WOLKJE (tweede deel)
verhaal
5.0 met 1 stemmen
558 Pa en ma wisten alleen maar te vertellen dat zo'n wolkje lang geleden in hun tuin geweest was. Waar was hij die ochtend na hun trouwfeest toch vandaan gekomen?
De kinderen groeiden op, gingen graag alleen naar het bos. Soms liepen ze een hele tijd achter dat bekende, vreemde wolkje aan. Maar ze hebben zijn slaapboom nooit gevonden.…
Parship.nl
column
0.5 met 2 stemmen
961 Ik las op mijn achtste al stiekem in zo’n pocket van mijn ma. Heerlijk. Over Mieke en Paul. Paul, groot en sterk met een warme stem. Paul, zowel sexy als degelijk die, ondanks veel aandacht van andere vrouwen alleen oog had voor Mieke. En dit bleef zo, hoe de schijn ook tegen hem was. Geheimzinnig, maar geen geheimen voor Mieke.…
Afscheid van een bijzonder mens
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
815 ´Ma is thuis´, zoals haar dochter zei, en zo voelde het ook. Ze was nu bij haar lieve man en haar dochter die te jong was gestorven.
Mijn bewondering en respect gaan uit naar haar dochter die haar met al haar liefde en warmte heeft verzorgd tot de laatste rustplaats. Dankbaar ben ik dat ik er deelgenoot van mocht zijn.…
Mestkeverblues.
verhaal
2.7 met 3 stemmen
1.271 Mijn ma heeft er altijd voor gewaarschuwd dat gulzigheid mij vroeg of laat de kop zou kosten, maar ik ben ervan overtuigd dat zij het ook nooit zo extreem heeft bedoelt. Het omkomen van honger moet verschrikkelijk zijn, maar stikken in een teveel lijkt me ook niet niks. Vooral als je geen hap meer binnen krijgt.…
Piet ik mis je...
verhaal
2.0 met 1 stemmen
475 Bovendien heb ik grote moeite met het feit dat zo’n beestje gevangen zit, ik bedoel zo’n vogel hoort een vogelvrij leventje te hebben, totdat hij een partner vind, een nestje kan bouwen en samen met ma lief voor de kroost kan zorgen; alles, behalve in zo’n kooitje als gevangene van de eenzaamheid.…
Onnavolgbaar
column
4.8 met 4 stemmen
686 ‘Ha ma’ zeg ik monter vanachter mijn kapje. Ze is blij me te zien. Ik tref haar op een slecht moment, ze heeft flink pijn aan haar knieën. Ze zijn ingezwachteld. We maken er het beste van. ‘Mooi, je lange oorbel’ grapt ze als ik mijn mondkapje even aan een oor laat bungelen, benauwd als ik het ervan krijg.…
Een wandelend cliché
column
5.0 met 2 stemmen
747 ‘Ma, je bent vlak bij de plek waar je ooit hebt gewoond’ ik wijs naar links. ‘Eenenvijftig jaar geleden. Nu woon je weer in het centrum, maar dan aan die kant’ en wijs naar rechts. Ik breng het als een voorrecht. ‘Je woont op kamers’. Mijn moeder lacht verbaasd. ‘Dat heb ik nou altijd’ zegt ze. Als ik afreken, stopt ze de menukaart in haar tas.…
Lotgenoten
column
4.0 met 2 stemmen
910 Goed zo, ma, dacht ik. Mijn broer en ik zaten naast elkaar. Hij volgde alles met een geamuseerde blik. Ik keek de groep rond en knikte bemoedigend. (Dat schijn ik vaker te doen. Joost mag weten waarom.)
De begeleidster, Henny, kwam met een gele ballon. We schoven de kopjes aan de kant, pakten elk een racket en mepten vrolijk mee.…
Op kamers
column
4.3 met 6 stemmen
784 ‘Ma, je bent vlak bij de plek waar je ooit hebt gewoond’. Ik wijs naar links.
‘Eenenvijftig jaar geleden. Nu woon je weer in het centrum, maar dan aan die kant’. Ik wijs naar rechts.
‘Je woont op kamers’. Mijn moeder lacht verbaasd.
‘Dat heb ik nou altijd’, zegt ze. Als ik afreken, stopt ze de menukaart in haar tas.…
Volwassen kinderverdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 Twee dagen geleden ontvingen wij een Appje, dat Wouter in tranen tegen zijn moeder had gezegd: “Ma, zo vind ik er niets meer aan; Sinterklaas komt dit jaar niet eens meer naar onze klas – mijn jeugd is nu écht voorbij.” – Toen mijn echtgenote dit voorlas, streden mijn gedachten welke kant te kiezen om me op dat moment te uiten: de humoristische reactie…
De vandalen van Greenpeace
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
524 Mijn woordenboek zegt dat vandalisme 'barbaarse vernielzucht' is, verwijzend naar plunderende Germanen.
Het is wel duidelijk dat de kortzichtige strateeg Poetin zich niet verdiept heeft in de nobele beginselen van de helden en heldinnen van Greenpeace, die hun leven wagen om de aarde en de dieren voor teloorgang te behoeden. Indirect beschuldigen…
Zondaars
verhaal
2.5 met 4 stemmen
3.792 Dat kreng maakte een smerige opmerking tegen mij, ze zei:
''Logisch, dat jullie altijd bonje hebben, want je lijkt precies op ma Flodder, alleen de sigaar in je bakkes ontbreekt nog.''
''Ik kookte van woede natuurlijk en zei, dat ze zelf met die eeuwige sigaret tussen je dik geverfde lippen op straat loopt, dat hoort niet bij een vrouw.…
Hoe het licht uitging
beschouwing
1.6 met 10 stemmen
835 (voor Mary Ruth Quilter (1945 - 1979))
Je bent geboren op 30 november 1945 in Kenton, in Engeland. Je was een buitenechtelijk kind van je moeder Joan Quilter en je vader Johannes Klein. Was het een Hollander of heette hij feitelijk John Short? In ieder geval ben jij zonder zijn aanwezigheid opgegroeid.
Je werd als kind op school gepest, omdat je…