Hartenkreten over liefde

'Jij hebt zelf in je hart het graf gedolven' [J.J. Slauerhoff] De hagen zijn weer ondoordringbaar in de hoogte en de breedte gegroeid, er is geen geheime doorgang meer en Doornroosje slaapt met de slaap als een beminde die mijn jaloezie wekt, nee, Morpheus is een wrede verrader en rampen ledig ik met smart of zeven maal rond de muren van Jericho…

Steeds weer van rol verwisselen. Oude gewoontes samen met oude bekenden weggooien. De geschiedenis uitwissen. En dat terwijl mijn innerste nooit zal veranderen. Nooit meer Costa zei ik ooit. Steeds weer terugverlangende naar mijn eigen ik. Nog een keer zei hij. Om het af te leren. Want liefde gaat waar niets anders komen kan. Waarom ging jij ooit…

Vanmiddag zat ik in de zon te lunchen op een terrasje. Zo'n echt ouderwets cafetje met rieten stoeltjes en een relnicht als eigenaar. De koffie was van Laurentius en smaakte prima. Net als de driedekker met gebakken spek trouwens. Mijn humeur was in tegenstelling tot het prachtige weer aan de melancholische kant. Wisselend bewolkt om het in meteorologische…

De ene smaak is de andere niet, zo hou ik soms van ijs, soms niet, soms van toffees en soms ook niet, zo hou ik van paprikachips en soms ook niet, ook hou ik van sla, en soms ook niet. Ik hou van lekkere dingen, en soms heb ik daar geen trek in, ook hou ik van mooie dingen, maar heb daar soms geen geld voor, ik hou ervan om met vakantie te gaan,…

Gelukkig! Ik werd vanmorgen weer wakker! Als ik me omdraai zie ik een klein neusje onder de dekens uitsteken. Pieken blond haar liggen op het kussen. Heel apart, hoe een neus en vijf blonde pieken haar je kunnen ontroeren. Kennelijk voelde ze dat ik naar haar keek want de neus kreeg gezelschap van één, twee ogen. Aan, uit, open, dicht. Open. Een beetje…

Het grootste voordeel van 'het toneel verlaten' is dat je 'uit de picture' bent. Heerlijk die rust, geen smalende reacties die op je kont meerijden. Ik ben inmiddels de man van mijn leven tegengekomen en ik heb besloten voor altijd bij hem te blijven. Hij laat mij mezelf zijn, zet koffie en de vuilniszak buiten. Buitengewoon is dat hij nimmer…

Dagen vraag ik mij zelf af of ik nog een keer het sprankelende licht en gevoel van verliefd zijn nog eens mee zou maken. Niet dat ik echt zit te wachten op een man, maar gewoon het gevoel, het blijde, het stralende wat verliefd zijn met zich mee brengt. Het gevoel dat de wereld niet zo lelijk is en van alles zien door een roze brilletje. Natuurlijk…

Ik kijk in de donker bruine ogen van mijn pastor, tevens mijn geestelijk moeder. Ze bidt voor mij tot God. Ik voel hoe de warmte van haar gebed door mijn lichaam stroomt. Tranen lopen over mijn wangen, mijn mascara laat zwarte sporen na. Honderden gedachten passeren de revue in mijn hoofd, om vervolgens weer op hetzelfde punt uit te komen als…

Een klein meisje, zwarte krullen, blauwe ogen, een lieve lach, eerlijk en spontaan. Samen zitten in het zand, met elkaar verstrengeld, onder het licht van de volle maan, wisselen wij lieve zachte woorden, gesproken in het Frans. Teder en passievol, ons samenzijn verzegeld met de liefdesdans. Lange zwarte krullen, deinend op haar rug..…

Ik wankel op mijn benen, kan maar niet stopen met wenen. Het lukt niet om te bedaren, ga dit in me eentje klaren. Mijn wereld lijkt te vergaan, liefde die ik moet laten gaan. Liefde gaat vriendschap blijft, en toch een hart, dat zo vreselijk overdrijft. Waarom dan toch zoveel pijn, terwijl ik weet dat ik altijd je maatje zal zijn? Ik weet, mjn…

Sluit je ogen maar. En droom over ons. En hoe we samen oud worden. Weet je wat? We gaan samen dromen. Dromen over ons beiden. Hoe we elkaar kussen en diep in de ogen aankijken. Ik zal eens tegen je oor blazen omdat ik weet dat jij dat fijn vindt. En als ik weg ga dan kom ik weer terug. Terug naar ons. Omdat wij twee een geheel zijn. Weet je nog?…

Dagdromen over hoe het had kunnen zijn. Zoals het ooit eens was. Het moment was er maar de wil niet. Bij mij tenminste. Omdat het een moment was waar onmogelijk gevolg uit had kunnen voortkomen. Onbegrijpelijk? Voor wie weet wat ik bedoel is het in het geheel niet onbegrijpelijk. Gevolgd worden door jou. Overal waar ik ben ben jij ook. Omdat je in…

Gekke dingen doen om jou te vergeten. Bergen proberen te verplaatsen terwijl dat natuurlijk niet mogelijk is. Mijn hart eruit scheuren en het jou voorhouden om je vervolgens te vertellen dat ik jouw pijn volhoud. Kan alles niet. Maar ik kan mij niet verzetten. Ik kan mij niet verzetten tegen gevoelens die mij alleen maar ellende opleveren. Dat doet…

Als gedachten drijven konden zouden de mijne nooit verdrinken. Verdrinken in de alledaagsheid van alledaagse ellende. Nachten en dagen van piekeren zinloze gedachten opleverend. Met de spectaculaire momenten van een briljante gedachte. Maar die momenten dat een spectaculaire gedachte tevoorschijn komt zijn zo zeldzaam. In jouw armen voelde ik mij…

1992 Haar hemelsblauwe ogen straalden voor het eerst naar me in de volle Monegaskische zon. Ik was verkocht. Het was liefde op het eerste gezicht. Het bestaat! Ik wist onmiddellijk dat zij mijn vrouw zou worden. Dat ik met haar kinderen wilde krijgen. Dat ik met haar oud wilde worden. Ik geloofde eigenlijk helemaal niet in liefde op het eerste…

Als de wind door mijn haren waait en de spijt steeds groter wordt zwelt het ongenoegen aan. Het begin was zo mooi. Zo zoet. Hoe zoet zuur kan worden is een bedrog van de natuurkundige wetten van onze liefde. Of moet ik zeggen van onze gevoelens die ooit de liefde vertolkten? Pijn was op gegeven moment de basis van onze relatie. Op het geestelijke…

Ze loopt door de ziekenhuisgang met haar blik een beetje de richting uit van de wachthoek waar ik ook zit. Dan kijkt ze me recht aan, ziet mijn blik en lacht even naar me. Ik lach terug. Daarop gaat haar blik weer vooruit en loopt ze met een glimlach door. Ik ken haar niet. Voor controle moest ik in het ziekenhuis zijn. Het duurde nog een tijdje…

Deze brief is niet zomaar een brief. Het is ontsproten uit hartstocht, zoals een gepassioneerde plukker het levend zaad van zijn beminde boom plant. Deze brief is met zoveel passie, toewijding, verlangen en zoetzuivere bekoring geschreven, dat de hartstocht een vurige hoogtepunt heeft bereikt en een vervoerende vorm heeft aangenomen op het netvlies…

Zal ik eens vertellen wat ik niet kan zeggen? Zal ik uitleggen waarom ik zwijg op momenten waarin mijn lippen droog worden en jij ergens op wacht? Zal ik nu eens niet stil zijn als er antwoorden worden verlangd? De werkelijkheid lijkt nu eindelijk tot mij door te dringen. In de daden liggen de woorden omsloten die op kwetsbare momenten niet gelezen…

Misschien denk je dat ik een hork ben, onaardig schoppend tegen de wereld, gewoon omdat het kan, misschien omdat diezelfde wereld niet lief is voor mij. Weet dan, lieve Eva, ik heb jouw sores gelezen op deze site, heel knap hoe jij er toch uit komt, jezelf kiest en kietelt, jij mag er zijn..... Ik schrijf hier nu jouw oneliner: "Eva, een vrouw…

Lang geleden was er een meisje waar ik gek op was. Wanneer er duisternis was bracht zij licht. Haar hart was van glas. Zo breekbaar. Zij had volgens de achtergebleven dorpsgenootschap waar wij toen woonden maar één afwijking. Zij was Joods. Mij maakte het niets uit. Zij was wie ze was. Een meer dan waardevol persoon. Ze is later getrouwd en had kinderen…

Dag lezeres, aangenaam kennis te maken, ik ben de schizo-merel. Ik ben mooi met een zwart verenpak en een fel oranje snavel waarmee ik aangenaam zing en converseer over van alles en nog wat. Ik ben leraar Franse Melodieën voor gevorderden en zing in de ochtend mijn liedjes en 's avonds voor het slapen gaan oefen ik nog even vrije chansons, dit alles…

Links van het bed, een salontafeltje, overgenomen door opzichtige asbakken en zweetkringen. Zieke zenuwen achter mijn oren knarsen mijn tanden kapot. Ze zou er vandaag zijn, om drie uur spraken we af. Ik kan mij nooit vergist hebben. Vanaf de seconde dat ze instemde ben ik gaan aftellen. Nu sta ik hier al dertig minuten, wachtend.. Voorbijgangers…

Ze draagt de thee op de veranda daar zitten ze dan…het verleden zit tussen hen in. ze ademen de zachte ochtendlucht. haar smalle de thee hand schenkt hem de thee. samen zitten ze daar…hij kijkt naar haar en ziet nog altijd haar schoonheid die hij aanbad…rustig zit ze daar. de thee van het verleden hebben ze geen spijt. Samen…

Mijn verboden liefde is het mooiste wat er is. Het doet intens pijn en het verscheurt me van binnen. Ik raak erdoor in de war en ik wil niets anders dan huilen. Mijn verboden liefde is prachtig omdat het van mij is. Ik deel het met niemand en niemand bemoeit zich ermee. Mijn verboden liefde maakt me sterk omdat het wederzijds is. Sinds ik dat weet…

Geen spijt... Maanden van inténs geluk, mochten ze nog samen beleven. ze hadden elkaar nog zoveel te geven. En terugkijkend op deze tijd, kan ze zeggen: ze heeft veel geleerd en geen spijt. Geen spijt… Zomernachten slapen op het balkon en hij vertelde dat ze in zijn land altijd met heel de familie, zomers op het dak sliepen…zij…

Hij moest leren Dat zij een eigen wil had ook hield ze van discussiëren. Ze had hem al eens een schoen naar zijn hoofd gesmeten. toen hij zei, wat mij betreft mag mijn Hij moest leren zusje gaan studeren, ik heb daar niets op tegen. Wou je daar een medaille voor hebben of zo? ze was erg boos. Jij doet verdomme hier je ding en nu…

Ze keek naar hem zoals hij daar roerloos zat met gesloten ogen.. ze kon uren kijken naar zijn lief gezicht. Zij moest leren Bijna twee jaren waren ze nu een paar. In het begin was het niet zo gemakkelijk om elkaar te verstaan dat was waar. als hij zei:ik moet de Zij moest leren hoer nog betalen..dan lag ze in een deuk, de U was…

Boer de Fries zat alleen voor het haardvuur naar Boer zoekt Vrouw te kijken. Het was zondagavond en hij was zoals altijd alleen. Hij zapte naar mtv waar jonge mensen elkaar op de onmogelijkste manier leerden kennen. Toen was er nog een programma over een Poolse vrouw die een Nederlandse man leerde kennen. He he, Boer de Fries kreeg het er warm van.…

Ik raak het kind in mij maar niet kwijt, immer weer verbaasd over het feit dat de kerststalfiguren overeind bleven dankzij een blokje aan het been. Ondanks het lage inkomen van mijn vader toch weer, zij het nipt op tijd, een kerstboom of, in mindere tijden, takken aan de muur, veertig jaar na dato heb ik de ballen nog, de piek is helaas gesneuveld.…