Alle inzendingen over woonoord

Amsterdam, dinsdag 4 juli 2017 Dag meneer A. Er is nu een grote wielerwedstrijd in Frankrijk, de Tour de France, die ik leuk vind om te volgen, op de televisie omdat ze ook door het berglandschap gaan fietsen en iedere etappe als een belangrijke wedstrijd wordt gezien. De Hollanders worden meestal kaaskoppen genoemd, omdat ze vaak blond zijn…

Om Nicky te helpen vergeten neemt Djovan Jorrit mee naar zijn geboorteland: Bosnië. 'Stop hier even' Waarom? Zo ver kan het niet meer zijn. Ik ben het zat. Ergens in een of ander kutdorp zijn we verkeerd gereden. Djovan zegt dat hij dacht te slapen en ik dacht dat het verder makkelijk was. Immer grade aus. 'Dat had je gezegd toch?' Djovan…

Twee gehuchten met vrijwel dezelfde naam liggen een eindje van elkaar: Drachten-Noord en Drachten-Zuid. In de omgeving graven stoere werklui heel wat veen af om turf te verkrijgen. Deze begeerde brandstof vindt heel wat aftrek. Het zal handig zijn om die geweldige hoeveelheid turf over het water te vervoeren! Talloze handen laten de schop een lange…

Mijn ogen vestigden zich op het, door uitlaatgassen en kwalijke dampen beroete en vervuilde viaduct bij het NS-plein toen ik bij de bushalte stond. De stad, mijn geboortestad, werd zo opgehemeld en verfraaid in glossy magazines met glanzende bladzijden en gelikte foto's, maar verdiende zij de eufemismen die als confetti over haar uitgestrooid werden…

Deze bloeiende buurt van Groningen ontvangt heel wat levenskracht van kundige nijverheid, die door fabrieken vol stuwende onderneming geleid wordt. Levendige straten stralen lustig en moedig met hun nieuwe woningen. De winkels en warenhuizen staan als jonge trotse vorsten der handel zelfbewust en eigengereid naast die welbekende markt zonder tijd,…

Hoe ferm de taal van Premier May ook is over de bereidheid Gibraltar te behouden: ik zie geen steekhoudende redenen waarom landen koloniale gebieden als Gibraltar en de Falkland eilanden niet aan de topografisch gezien meest voor de hand liggende landen zouden teruggeven.…

Het lijkt me ongepast en onwenselijk en buitengewoon discutabel als Turkse politici campagne zouden voeren in Nederland.…

De Muur van Trump zal nooit voltooid worden. Zelfs het Hek van Bush bij dezelfde landsgrens is nog maar voor een derde deel aangelegd.…

Lange tijd was er een mengelmoes van verkrotte panden; een merkwaardig samenraapsel, een aaneenschakeling van bouwsels die daar "hun tijd stonden uit te dienen" tot het tijdstip van hun sloop onherroepelijk aan zou breken te bewonderen dan wel te verafschuwen aan de Spoorlaan in Tilburg, tegenover de monumentale, hoog oprijzende gebouwen van bruine…

Ik woon in een buurt. Van een stad weliswaar, maar alleen voor Nederlandse begrippen. Nergens op de wereld noemen ze een plaats met meer dan honderdduizend inwoners een stad. Het is een interessant feit om een andere keer op in te gaan. Nu heb ik iets anders te delen. Wanneer is een buurt eigenlijk een buurt? Dat vroeg ik me gisteren af. Ik bedacht…

Laat ik het maar meteen ruiterlijk toegeven nog vóór een bepaalde gedachte bij deze of gene van de lezers opkomt. De kop is zo gekozen om een mogelijke associatie op te wekken met een gebeuren, waarvoor ik vooralsnog niet heb gekozen. Eigenlijk had er moeten staan: “Het groeten” en dat is exact het thema dat ik even onder de loep wilde nemen. Sinds…

Op een winterse dag, waarop de wegen besneeuwd waren en de sneeuw zich had gehecht aan de dakpannen en aan de rozen die overgebleven waren in het late seizoen en ze voorzag van een spierwit, duimdik laagje ijs, maakte ik voor het eerst kennis met Emma ten Bikkel. Ze zou mijn nieuwe bovenbuurvrouw worden, leek me overspannen en overstuur en viel me na…

Het Tilburgse "Stadsstrand" ligt op merkwaardige wijze verscholen achter de straten van de wijk "Jeruzalem"; mij uit mijn verre jeugd nog zozeer bekend en het vormt een echt "strand" met kiezels en wit zand en ligstoelen en een boot, scheef op het land getrokken, van binnen bekleed met helblauwe houten planken. Is het hier een paradijs voor…

Er lopen mutaties rond in Amsturia, mensen die op elkaar lijken, omdat ze naar dezelfde kapper gaan, omdat ze dezelfde kleren kopen, omdat ze hetzelfde postuur hebben. Het zal niet de eerste keer in de geschiedenis zijn dat er mensen, uit noodzaak en armoede gedreven, tot dingen in staat blijken, waar niemand ooit aan heeft gedacht. Het doet er ook…

Op een junidag waarop de gele, rode, witte en roze rozen in de plantsoenen als het ware alvast, zoals gebruikelijk ieder jaar, mijn verjaardag aankondigden, opende ik de zware, groengeverfde toegangsdeur van het trapportaal van het flatgebouw waarin ik sinds 27 jaar mijn domicilie gevonden heb. Een donker getinte man, vergezeld van een tengere, donkere…

Ik ben in mijn leven talloze keren verhuisd en ik heb in allerlei netelige situaties geleefd. Van origine ben ik een domineeszoon en woonde ik om de vier jaar in een andere, vaak vrijstaande pastorie, waar je niet echt rekening met de buren hoefde te houden. Uit die jeugd, die verademing teer ik nog steeds. Mijn oudste broer zette het volume van zijn…

Ik moest eerlijk gezegd even opzoeken waar het land ook alweer precies lag. In puberale tijden heb ik vast eens moeten stampen, waar Panama lag. Voor de jongere lezers, stampen betekent dat je je best doet om iets te onthouden. Een soort hersen-googlen. Ho, wacht! Het is zondag. Ik zal niet de docent uithangen. Niet leuk voor de docenten en al helemaal…

We hadden koers gezet naar Tilburg zuid en naar de sombere appartementen uit donkere stenen die met hun prominente, naar voren springende balkons gelukkig wel uitzicht bieden op het kabbelende water van de Piushaven, bekroond door de nieuwe brug.... Te langen leste hadden we ook het troosteloze winkelcentrum nabij de voormalige AaBe-fabriek bereikt…

Een luie, lamlendige kat met snorharen die als door een begenadigd kunstenaar getekend zijn, sluipt rond in de gezellig verlichte woonkamer tussen het luxe meubilair en gaat als het haar zo uitkomt languit op de vensterbank liggen om spiedend de straat af te turen en iedere beweging daarin waar te nemen. Het brein van haar bazin is geolied als een…

In de Fatimastraat rijgen zich de voormalige fabriekspanden aaneen, dichtgetimmerd met bruin, generfd hout, als oude Koningsgraven, die hun geheim niet prijsgeven. Maar eens, in vroeger jaren, kon je nog vagelijk achter de hoge, brede ramen de ijverige meisjes zien, in de weer met de bonte, pluizige dekens. Een zwartgevlekte kat sluipt omzichtig…

De silhouetten van langgerekte aken tekenen zich af in het zwarte water van de Piushaven. Een enkele visser heeft de zondagsrust opgezocht en staart over het kalme en vlakke water terwijl hij een beetje filosofeert en mediteert boven zijn hengel..... Sneeuwwitte meeuwen fladderen krijsend, met voorwereldlijk aandoende vleugels, rond een kunstwerk…

Ik woonde samen met mijn ouders en twee broers iets van twee jaar aan het einde van de doodlopende Prinses Marijkelaan in Oranjewoud, naast Heerenveen, aan de overkant van de snelweg richting Leeuwarden. We woonden in een statige villa met een riante achtertuin. Mijn vader had zijn studeerkamer in de achterkamer, die een prachtige open haard had en…

Het honderdjarige park moet aan haar zoom een nieuwe, kolossale villa verwelkomen. Maar deze villa is in feite een restaurant, met het uiterlijk van een gigantisch, uitvergroot herenhuis met talloze vierkante ramen op haar twee verdiepingen en een kolossaal grijs puntdak van leistenen waaronder een mysterieuze zolder zich schuilhoudt. Als kinderen…

De Nieuwe Koninklijke Harmonie in de Stationsstraat in Tilburg draagt het predikaat "Koninklijk" met verve en met recht. Het is gegrift in zilverkleurige letters in de chique plaat naast de zware toegangsdeur die ik open met een lichte druk van mijn hand; ze geeft gemakkelijk mee. Binnen in de chique ambiance kan men zich thuisvoelen. Donkerbruin,…

Binnenkort ga ik voor de 41ste keer verhuizen. Na ca. 14 jaar in hetzelfde huis gewoond te hebben (lustrum?). Samen met een huisgenoot, met wie ik lief en leed gedeeld heb. Na lange overweging neem ik een stapje terug en heb besloten om in een beschermde woonvorm te gaan wonen. Met (gelukkig) heel veel eigen verantwoordelijkheid en vrijheid kan ik…

De diamantwijk in Antwerpen tegenover het monumentale Centraal Station loopt naadloos over in de Joodse wijk en de ultraorthodoxe Joden die er rondlopen lijken allemaal exact op elkaar. Zwarte jurken, hoedje, bril, pijpenkrullen, lakschoenen. Tuurlijk is dat niet erg; Indianen lijken ook allemaal op elkaar net als Eskimo’s en management consultants…

Je staat toch vreemd te kijken als je midden in je verhuizing een mevrouw aan de deur krijgt die je vraagt om te tekenen voor ontvangst van een pakketje en het pakketje blijkt uit Nepal te komen. Ik ken niemand in Nepal. Vorig jaar heb ik dan wel iets benefieterigs gedaan voor een weeshuis in Kathmandu maar dat mocht geen naam hebben. Omdat ik tussen…

Ze sprak op een danig onverstaanbare manier waarbij haar bruin aangeslagen ondergebit zichtbaar werd. Ze zat naast me in de bus die zaterdagmorgen en vormde mijn enige aanspraak en/of gezelschap, dus antwoordde ik maar met "ja, ja" en "nee, nee" zonder een opmerking te plaatsen over het onbegrip en de onverstaanbaarheid die haar gebazel voor mij…

Ik worstel en kom boven, zoveel staat er en het ZAL gebeuren zoveel is zeker. Mensen worden gebruikt, misbruikt, mensen worden misleid, op het verkeerde been gezet. En zo hoort het niet, zo mag het niet en zo zal de waarheid altijd boven tafel komen, kwestie van 'wie de langste adem heeft'. Al jaren wonend in een appartement heb je te maken met…

De Sacramentskerk met haar boogvormige ramen herinner ik me uit mijn jeugd. Van binnen was zij mooi en schitterend als in de mist van mijn bijziendheid het hele panorama van bloemen, kaarsen, gouden beelden en andere parafernalia vervaagde en zich vermengde als verfklodders op een schilderspalet en werd tot een haast impressionistisch vlekkerig schilderij…