8088 resultaten.
Met de lente in het vooruitzicht/Op hoop van zegen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
425 Een vierkant perceel bedekt met rulle, donkerbruine aarde is sinds kort zichtbaar in ons grasgroene plantsoen aan de Nassaustraat. Gehelmde heren waren gekomen met een voertuig van de gemeente als waren zij van plan een graf te delven. Maar nee; dunne, fragiele twijgen van een mij onbekend gewas zijn geplant en ik hoop dat deze het leven zullen houden…
In een uithoek van de stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
668 In een uithoek van de stad koestert ze haar kleine universum als was dit afgezonderd, afgescheiden van de werelden van vele andere stadsbewoners en van al het onheil, leed en ongeluk dat overal "Gang und Gebe" is. In het plantsoen bij haar huisje trof ik nietige vergeet-mij-nietjes aan, als herinnerend aan liefdesverdriet, aan een op tragische, onherroepelijke…
"Dort wo der stille Garten liegt" (Hermann Hesse)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
466 In Tilburg Zuid, tussen het uitgestrekte Leypark dat aan de kant van de Ringbaan Zuid begrensd wordt door vele lichtpaars bloeiende rododendrons en aan de andere kant door het hoog oprijzende flatgebouw dat men "De Zwarte Madonna' noemt naar ik meen, bevindt zich een merkwaardige, romantisch aandoende tuin, wellicht de tuin van het eveneens nabijgelegen…
het winterkoninkje
beschouwing
4.2 met 9 stemmen
1.394 Zijn blijheid van vrijheid te voelen en ter zelvertijd zijn kwetsbaarheid in de wetenschap dat hij niet in de natuur is geboren, alleen het niet kan halen. Tenzij het wonder gebeurt en de andere vogels hem de natuurlijke weerstand leren kennen, antistoffen van ziek worden zich vormen. Gemeenschappelijke vrienden mag kennen.…
Op de fiets
verhaal
4.0 met 5 stemmen
858 Ze sluit de poort van hun tuin, de stemmen van man en zoon verstommen. Het is rond half acht in de ochtend. Ze fietst de hoek om, slaat linksaf het fietspad op. Haar blik valt op de glinsterende groene bomen aan de overkant van de waterbies. Het geeft haar een geruststellend gevoel, al weet ze niet waarom.
Het is stil. De temperatuur voelt subliem…
TRIBUNAAL
verhaal
3.5 met 2 stemmen
632 De uil riep de mens weer ter verantwoording en samen met Moeder Natuur, werd besloten de rampen die in het daarop jaar zullen plaats vinden tijdens de jaarwisseling en overige wereldwijde verstoringen van de natuur te verhevigen. Boontje komt om z’n loontje.…
Een boom kiezen
column
3.6 met 9 stemmen
863 Als de kersenbloesem op z’n hoogtepunt is, noemen ze dat in Japan mankai, las ik. De schrijver van het stukje vroeg zich af of de bloesemboom die hij onderweg zag, door zijn schoonheid de omgeving mooier maakte of juist de lelijkheid van alles benadrukte.
Even later wandelde ik over de heide. Geen kersenbloesem hier, misschien een krentenboom. Die…
Bram
verhaal
3.2 met 4 stemmen
665 Achter de schuur had hij hem gevonden. Zijn hond. De keel was weg.
De bladeren kraken onder zijn laarzen. Geel, bruin, nat.
In het bos ruikt het naar rot en schimmel.
Bij de beek staat hij. Breed in de borst, de vacht vaal en ruig.
Hij knielt. Het richtkruis rust tussen de gele ogen.
De wolf beweegt niet.
Hij houdt zijn adem in. Wijsvinger aan…
Zachte waarden, harde knaken
column
4.0 met 13 stemmen
528 Mijn hart maakte vandaag een klein sprongetje toen Diederik Samsom in Buitenhof praatte over zachte waarden. Meestal zijn het vrouwen die deze waarden op hun waarde weten te schatten. Maar het is broodnodig dat juist mannen dit doen. Mannen die wereldwijd nog steeds in meerderheid op machtsfuncties zitten en dus beslissen over wat er moet gebeuren in…
Vleugels die over de polder waaien.
beschouwing
4.7 met 3 stemmen
690 Het water in de sloten rimpelt mee, de vogels trekken soms roekeloos hun lijnen langs de wieken en de horizon wordt een toneel waar mens en natuur elkaar ontmoeten. De molens zijn geen indringers, maar nieuwe bomen van een ander bos, een futuristisch bos dat niet groeit in wortels maar in cirkels van lucht.…
Weg met die stropdas!
verhaal
4.5 met 4 stemmen
418 In de overweldigende rijkdom van de vrije natuur had hij een heel eigen, zuiver perspectief gevonden. Hij was geen dwaalgeest meer; hij was eindelijk thuis.…
autobiografie
4.2 met 4 stemmen
40 Het was woensdag 25 maart 2015. Zoals wel vaker bleek het gevoel van onmacht van Bjarne niet van erg lange duur. Zodra de eerste signalen van het ontluikende voorjaar zijn brein bereikten kreeg de hoop weer nieuwe voeding.
Er was nog zoveel te beleven in het leven.
Hij liet de klink van de balkondeur los en liep met hernieuwde beslistheid naar de…
Onnatuurlijk
verhaal
3.3 met 7 stemmen
1.128 Dat is nu net wat de natuur doet, doorgaan met er zijn, desnoods in een andere vorm. Maar daar heeft de milieufreak geen weet van, gevangen in z'n eigen kleine kadertje.
Misschien zou ie zelf beschermd moeten worden.…
LEEF !
beschouwing
1.7 met 13 stemmen
1.229 In de oude tijd had de mens angst van de natuur. Hij aanbad die natuur. Tijdens de industriële revolutie wilde de mens de natuur overheersen.
Nu weten we dat we geen angst moeten hebben voor de natuur.
We weten ook dat we de natuur niet kunnen overheersen.
Dus zullen we er mee moeten leren leven.…
Dromende wolken.
beschouwing
4.0 met 10 stemmen
1.924 Wat spiegelt mijn gedachten daar hoog in de lucht?
Het grote beest dat zijn klauwen heeft uitgestoken en probeert om het schaapjes wolkje te verslinden. De reus met zijn grote laarzen.
Mijn kinderlijke fantasie slaat op hol als ik liggend op mijn rug naar de wolken staar. De wind vervormt de wolkenmassa tot herkenbare figuren.
De reus wordt uiteen…
Wilde orchideeën
beschouwing
4.3 met 7 stemmen
1.850 Vroeg opgestaan om met mijn zoon van 15 de natuur te verkennen.
De zon was nog niet zichtbaar en flarden mist dwaalden nog over de weilanden.
De stilte zonder auto verkeer was heerlijk en de vele vogel geluiden gaven een natuurlijke dimensie aan deze beginnende dag.…
Lijsterbes.
beschouwing
3.7 met 16 stemmen
2.572 Wanneer we dan verder wandelden, zag ik de natuur met andere ogen. Ogen die waren geopend door de lijsterbesboom en de opmerkingen van mijn vader.
Als we weer naar huis terug wandelden, voelde ik me blij en opgewonden door de geheimen van de natuur.…
Bericht van de trotse wandelaar
dagcolumn
4.8 met 4 stemmen
1.554 Wij dwingen het af met strenge kijkers en natuurlijk gezag! De gemiddelde jongere is immers ook eenmaal op leeftijd onbekwaam tot keuzen voor grote inhoudswaarden met reikwijdte. Zoals vandaag op een koude dag in mei! Enfin, je weet ik klaag niet. Daar sta ik boven.
Precies om 10.00 uur worden wij afgeschoten.…
HET SPOOR
verhaal
3.3 met 3 stemmen
686 Mijn natuurvriend had voor zijn verjaardag een boek over dierensporen gekregen. Tijdens onze avondwandeling door de duinen zochten we naarstig naar sporen van teengangers en zevenhoevigen.
We vonden sporen van het wrattenzwijn, de gnoe en het Pater Davidshert en wilden voldaan weer op huis aan gaan toen we een vers spoor bespeurden. Het spoor was groot…
Herfst
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
501 De Natuur, de arme Natuur die niettemin in het huidige tijdsgewricht haar treurige klaaglied zingt, volgt nog haar ritme, haar trouwe cadans van eeuwen her en een nieuw seizoen treedt in. Een zwak briesje beroert het gebladerte en zet het in beweging en een lichte, bleke hemel vertoont zich achter de grillige openingen in de bladertooi.....…
Zandkorrel.
beschouwing
2.5 met 30 stemmen
1.534 De body van kristallijnen silicium kristallen is als rots in de weerwil van de natuur invloeden, stevig en bijna onoverwinnelijk, maar nietig en gemakkelijk verplaatsbaar als zand.…
Een merkwaardige rozentuin in Tilburg West
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
450 Daar staan op stakerige, houterige stelen, de rozen in die merkwaardige tuin aan het Westerpark. Zij dragen verschillende kleuren: roze, rood en geel, als waren zij de individuen die zij echter vanzelfsprekend niet zijn en nooit zullen zijn met ieder een eigen identiteit. Vaak ben ik de tuin gepasseerd en vaak sloeg ik de wondermooie bloemen gade als…
Zomerkind
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
635 Een zomeravond neigt ten einde
Een lichte bries zet het geboomte aan mijn venster in beweging
De donder rommelt in de verte
Vandaag ben ik achtenzestig jaar oud geworden
De levensavond breekt aan
maar het leven is rijk geweest
rijk door leed en loutering
Ik ben een kind van het warmste seizoen, van de zomer
die ik liefheb als de Natuur, als…
Met de hond
column
3.0 met 1 stemmen
581 Een stille, mistige dag. Er is nauwelijks wind. Vaag klinkt in de verte het geluid van een motorzaag. Wie op tijd zaagt zit niet in de kou. De hond heeft, net als ik, geen haast. We kijken naar de silhouetten van kale bomen die zwart afsteken tegen de grijze mist. De weidsheid van het landschap achter het bos heeft een stapje terug moeten doen. Vaag…
De Bloemenfee
verhaal
5.0 met 2 stemmen
597 En ze houdt ook van mensen die van de natuur houden. Dus daarom groeien er op opa z’n weilandje ook veel bloemen met hun geuren en kleuren.…
Paradijs Op Aarde
verhaal
4.3 met 19 stemmen
1.781 Voor poëtische vergelijkingen over natuur en zijn rondkolkende gevoelens, was hij daardoor niet in de stemming.
Met zwaaiende armen om muggen af te schrikken, botste hij tegen een houten hekje. De vermolmde houtconstructie scheidde het bospad van de begroeide waterkant van de bosvijver. Na onhoorbaar gescheld, liep hij richting de oeverwal.…
Genieten! Nu!
verhaal
2.5 met 2 stemmen
1.281 Welke pretentie heeft de mens om tegen deze natuurlijke gang van zaken in te gaan?’
Ik keek hem aan en vervolgde: ‘is dat genieten? Geniet je van wat je doet nu?’
‘Natuurlijk niet! Wat denk jij wel? Ik ben een mens!’, was het verontwaardigde antwoord.…
mensdom - dierenrijk
verhaal
2.2 met 4 stemmen
1.201 Hoe georganiseerd was de natuur toch geworden, bedacht Thomas zich, al die trekvogels die hun plekje weer op zoeken. Met zijn laatste krachten fietste hij met de wind in de rug weer terug naar huis. Hij at drie stukken roggebrood en ging weer naar bed. Zijn kanariepietje zong ondertussen om vrouwtjes te lokken.…
MIJN NATUURVRIEND
verhaal
3.2 met 17 stemmen
1.909 Samen beleven we het hoogtepunt van deze prachtige voorjaarsmorgen in Gods vrije natuur. Ik geloof niet dat hij het heel erg zal vinden als ik straks toch maar die laatste stroopwafel opeet.…
de geerweg
verhaal
1.2 met 25 stemmen
2.164 De mooiste weg.
Verstopt
vanaf het fietspad langs de grote weg zie je hem niet.
Verscholen
ligt hij lichtjes uitgediept in het platte poldervlak.
Een t-kruising en een naambordje markeren het begin.
Strak onbesproken zwart asfalt,
met aan beide zijden ietsjes hoger gelegen groene stroken.
Geruisloos schuiven de fietswielen het weggetje op.…