Alle inzendingen over reizen

Maandagmorgen hoorde ik op de radio dat een "dansende" goederentrein voor 5 kilometer schade op het spoor tussen de stations Vleuten en Utrecht Terwijde had gezorgd. Normaal inhaleer je dan je sigaret nog een keer, of ga je zonder blikken of blozen door met een andere bezigheid bij een dergelijk radiobericht. Gisterochtend deed ik dat echter…

DAG EEN Het moet op mijn achttiende zijn geweest dat ik na het behalen van het Atheneumdiploma met een busreis naar de wereldstad Parijs vertrok, het avontuur tegemoet. Voor het benodigde geld had ik een maand lang bollen gepeld en had driehonderd gulden verdiend, de reis kostte evenwel 179 gulden en duurde drie dagen. Waarom ik naar Parijs ging…

Laatst voor het eerst van mijn leven op de meest ongewenste plek van Nederland geweest. Nee, niet Almere. Warm. Als je met de trein gaat, kom je daar wél langs. Met een beetje pech moet je er zelfs overstappen. Zoals deze jongen, die voor 'zaken' naar het oord moest waarover hij - hoe is 't mogelijk - net een boek aan het lezen was. Lelystad.…

De trein stopte piepend en met hels geknars van remmen. Herman schrok wakker. Waren ze er nu al. Hij keek naar buiten. Een klein stationnetje. Tutterode. Tutterode? Nooit van gehoord. Op het perron liep de conducteur heen en weer. ‘Waar zijn we, conducteur?’ ‘We zijn er, meneer.’ ‘Waar zijn we?’ De man wees naar het naambordje. ‘Dat ziet u toch…

Het is donderdagochtend en het is een mooie roze zonsopgang, het is nog maar negen uur. Je merkt al dat de winter opschiet, het is eerder licht en niet zo koud meer maar er komt nu regen. Ik ben alleen thuis en vind dat prettig. Ik las in het boekje van Remco Campert en dacht toen dat ik maar moest gaan schrijven. Donderdag is de dag waarop ik reis…

Waar Watze’s mannen aan de Moezel bezig waren met Ruurd en Tessa, brachten deze heren een bezoek aan ‘de poort van Bretagne’. In een aardig kustplaatje in de buurt van St. Malo waren de toeristen opvallend afwezig. Het dorpje had duidelijk betere tijden gekend. Het majestueuze hotel aan het strand kon wel een likje verf gebruiken en de scharnieren…

Om de een of andere reden had ik nog nooit iets gezien van Michael Palin. Wel steeds gelezen dat zijn programma’s zo leuk en geweldig zijn. Dus toen de serie Michael Palin’s New Europe begon, dacht ik dat ik maar eens moest gaan kijken. Het onderwerp is de stand van zaken in de voormalige Oostbloklanden en dat spreekt me aan. En dan zo’n gelauwerde…

Lyon is een stad waar de meeste Nederlanders op weg naar Zuid-Frankrijk voorbij scheuren. Blijf dat vooral doen, dan blijft het namelijk zoals het nu is: heerlijk rustig. Zelden zo kunnen ademen in een grote stad. Wolkenkrabbers en mensen kent ook Lyon in overvloed, maar het verschil zit 'm erin dat ze daar allebei de ruimte krijgen. De brede straten…

Het was echt een dag om over de Afsluitdijk te rijden. Ik moet zeggen: ik heb die aanvechting zelden. Decennia zijn voorbij gegleden zonder de onmiddellijke behoefte om de Zuiderzee te willen bedwingen. Het kwam nooit in me op, het schoot er steeds bij in. Tot vorige week woensdag. Ik moest voor 'zaken' naar Dokkum en kon het niet laten om vanuit…

Mijn taxi trekt op om direct weer te stoppen. Hatsjie nies ik, en ik ruik een dierenlucht en zeg tegen de chauffeur: smelll like animals hè? Beetje medelijdende met hem, omdat ik zag dat hij zich schaamde. Beetje afleiding toch? Maar tevergeefs, hij wijst met zijn duim over zijn schouder naar achter kijkend in de zijspiegel. Zo'n tweehonderd kippen…

Mijn vader stond me dus mooi niet op te wachten, ik had het kunnen weten. Angstvallig graai ik naar het briefje met zijn adres. Zou ik het nog hebben na die anderhalve dag durende reis? Zonder dat was ik nergens, letterlijk dan. Gelukkig, mijn handen voelen klam aan en het papiertje was in een zweterig propje veranderd, maar het was te lezen. Nu nog…

Een geribbelde olifantenslurf doorsjokkend hoor ik mijn vaders woorden met een telefonische klank 'Je weet wat niet wat je ziet'. Zo móói! Nou! Ik weet niet hoevéél whisky's hij op had, in de plane, maar ik liep door een plastieken slurf. Met een ticket in mijn hand. Het plastiek wapperend in de wind. Armoedig zeg. Twééde tegenvaller. Ben ik nou…

De Indonesische adelaar landt op zijn baan. Na Abu Dubai en Singaore ben ik eindelijk aangekomen in Jakarta. De stad van mijn vader. Klinkt wel zo stoer. Nee hoor. Ik ben een echte Hollander. Jakarta een poel van verderf (en een lól..), zou ik later beseffen, was slechts een soort van toevluchtsoord geweest, voor mijn pa. Een aartje naar zijn vaartje…

Deel 1 Blz.1 De aankomst Dan hebben we het natuurlijk over juist ja: Indonesië...En dan niet op die manier van de gewend zijnde dagelijkse kots, sorry kost, waar er 13 van in een dozijn passen, bedoelende de als maar terugkerende prachtige desa’s,vulkanen en heerlijke kruidnagel- en etensgeuren en…

Inleiding Ik waarschuw u. Dit zijn niet de reisverhalen die u gewent bent en ik weet dan ook zeker dat dit niet in het Michelin boekje komt. Nee, dan heb ik het over de belevenissen van een puur a-sociaal persoon die daarnaast ook nog eens 32 jaar verslaafd is aan alles waar je verslaafd aan kunt zijn, dan ook nog een beetje schizofreen is, dat…

Enkele jaren geleden hoorde ik van een oudere collega machinist de volgende anekdote. Hij 'de machinist' moest volgens zijn dienstkaartje een trein rijden van Hengelo naar Zutphen. De baanvaksnelheid was daar destijds nog 100 kilometer per uur. Te Zutphen aangekomen kwam zijn baas met driftige passen op hem af: 'Meester' sprak hij streng tot…

Bussen met de tekst: 'Sorry geen dienst'. Vroege vogels in rode jassen die het gratis krantje Dag uitdelen. Lopen op een stilstaande, want defecte roltrap. Een breuk in de bovenleiding tussen Bodegraven en Woerden. Echt Hollandse kwaliteitssnacks zoals kroketten, frikandellen, kipkorn, bamiblokken etc. Etos zoekt winkelmedewerkers. Aanbieding…

De KLM introduceert in haar vliegtuigen een nieuwe klasse. Die zit tussen de economyclass en businessclass in. Of in gewone mensentaal: net iets beter dan veevervoer. Maar dan moet je wel even je portefeuille omschudden, want voor niets gaat de zon op, de KLM niet. Het is een grof schandaal. Als je begonnen bent als lange zaadcel en die voorsprong wist…

New Orleans Een perfecte landing na negen uur vliegen. We applaudisseren; “Bedankt bemanning.” Ik wil zo graag één keer New Orleans zien. New Orleans..het klinkt zo swingend. De autorit van Houston naar the Old Fashion Town. Hoeveel mijl, zes-zevenhonderd? This is America man! Moerassen, bossen, meren, brede rivieren. Vis eten, ze hebben…

Stond ik ineens in Zevenbergen. Station te vroeg uitgestapt. Had Oudenbosch moeten zijn, maar de gebouwtjes - na Valkenburg de twee oudste stationsgebouwtjes van Nederland - lijken nogal op elkaar en Nick Drake op mijn mp3-speler overstemde de vriendelijke stem die mij een verhaal zou hebben ontnomen als ik haar had gehoord. Hier, ten zuiden van alles…

Terwijl Nederland gebukt ging (nou ja…..) onder de droogte was ik een weekje in Lissabon. Behalve dat het er aanmerkelijk kouder was dan hier, vooral ’s avonds, begon het in het weekend ook nog te regenen. Geen mooi weer dus om langs terrasjes en fadokroegjes te flaneren. Toch is Lissabon een mooie stad, met grote contrasten tussen rijk en arm en tussen…

Een bevriende reislustige deed voor mij en de rest van de wereld de afgelopen maanden verslag van haar tocht door Azië. Met, zoals tegenwoordig gebruikelijk, foto's die sneller on line staan dan ze genomen zijn, verslagen en mogelijkheid tot reageren. Geruststellend voor familie en vrienden die kunnen volgen of het nog allemaal wel goed gaat. Instant…

- een cursiefje - Men vraagt mij weleens, hoe kom je aan inspiratie voor je gedichten. Welnu, poëzie is met wijdopen ogen door het leven gaan en tot je verbazing merken, dat het inderdaad op straat ligt, je moet het alleen even oprapen voordat het teloor raakt. Hoe dikwijls gingen we niet voorbij aan die ogenschijnlijk nietszeggende opschriften…

Het was zeer rap gegaan. In ieder dorp, in iedere wijk, straks in iedere kamer staat een Beep my up scotty of B.M.U. capsule. Wie in de capsule plaatsneemt ziet zijn gesprekspartner in 3D; de armsteunen bevatten een staaf waar de warmte van de personen doorgegeven wordt. Een klein vakje is zelfs bedoeld om elkaar een kus te geven. Na iedere aanraking…

Ik reis graag met de trein. Niet in de spits tussen al die vermoeide mensen die onderweg zijn naar hun werk of andere belangrijk lijkende dingen. Nee, eigenlijk voor mijn plezier, hoewel ook ik gewoon een bestemming of een plek heb waar ik graag heen wil. Ik neem wat te drinken en eten mee en zoek een rustig plekje, liefst bovenin een dubbeldekker.…

De winter nadert. Boven mijn slagzij makende zolder vliegt een koppel ganzen over. Als ik uit het raam kijk ontdek ik nog meer zwevende V’s tussen de al purper kleurende wolken en de skyline van Roermond. De gakken van de ganzen dansen als riedeltjes van Philip Glass boven de daken. Ik moet glimlachen, maar bedenk me dan dat de beesten een lange, gevaarlijke…

Het is één minuut voor twaalf. De buschauffeur maakt juist aanstalten om te vertrekken als er twee oudere vrouwen komen aangekuierd. De deuren van de bus gaan weer open. Ik zie de buschauffeur beleefd knikken naar de twee dames op leeftijd, die nu op tien meter genaderd zijn. Dan keert één vrouw zich opeens om en zegt iets tegen de ander. Ze blijft…

Als treinreiziger en liefhebber van kunst, cultuur en politiek heb ik in 2001 vanuit Moskou de TransSiberië Express naar Beijing gepakt. Hier wil ik een fragment uit mijn reisverslag toelichten. Dit betreft een tocht per riksja door (een deel van) Beijing. Dat wil zeggen, een aantal wijken van deze metropool waar stedelingen vaak hard moeten knokken…

De regen had iets bijzonders gekregen sinds mijn jarenlange verblijf in Griekenland. Zo vaak regende het daar niet maar als het regende moest ik altijd aan Nederland denken. Vaak zonderde ik me dan af. Dan ging ik op het balkon zitten om naar de hemel te kijken. De eenzaamheid die ik dan voelde, was alleen te omschrijven als heimwee. Heimwee naar de…

De oproerige haan is bijna uitgekraaid. Al een halve eeuw schetst hij de rauwe trekken van Cuba. De oude held blijft grote ogen zaaien. Als hij van zijn kreupele troon stort, met een reutel in zijn darmen, dan snikt oma, maar haar kleinzoon baalt. De rantsoenbonnen, de dubbele munt zijn de drempels van de rode droom. Tachtig wordt hij en de…