Alle inzendingen over eenzaamheid

2219 resultaten.

Sorteren op:

Buurman met hond

dagcolumn
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 850
Zeker, eenzaam. Maar steeds had hij zijn hondje als trouwe kameraad. Op een dag zag ik hem met zijn hondje schuifelen naast een ander hondje. Een poedeltje met een riem eraan die uitkwam in de hand van een vrouw. Ook zij was oud, zij het een stuk jonger dan mijn buurman.…

Met angst beven en een beetje meer

verhaal
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
Te bedenken dat twee maanden lang de rem op alles staat, je met goed fatsoen nergens heen kunt en mag gaan, maakt mensen nu extra eenzaam, zo hoorde ik vanmorgen en daar kan ik niet mee overweg, te weten en horen dat mensen alleen zijn, niemand over de vloer krijgen, met veel moeite een kan melk mee kunnen laten brengen en nu in een situatie komen waarin…
An Terlouw30 oktober 2020Lees meer >

In het spervuur van de aandacht

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 404
De zomer is gekomen met milde temperaturen; men zou de atmosfeer en de stemming als mild en behaaglijk kunnen kenschetsen. De stad en haar terrassen ontvouwen zich voor wandelaars en bezoekers en ik ben een van hen. Het is goed toeven bij een kop Earl Grey-thee met twee cupjes koffiemelk, maar men is op het terras gearriveerd in tweetallen en een "…

Een treffen op de Meimarkt

verhaal
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
De opeenstapeling en uitstalling van goederen had weer plaatsgevonden in de straten, die in plaats van dierbaarder, afschuwelijker voor mij waren geworden en ik had er rondgedoold, tussen de volgelingen, slaven en adepten van het consumentisme, niet van zins iets aan te schaffen, onvoorstelbaar en onherstelbaar eenzaam, als zo vaak.…

Een onverwachte ontmoeting/meneer Lorre

verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Lorre; ik sprak zijn naam uit met kinderlijke ontroering, alsof ik voor het eerst zo'n wonderlijk, schitterend schepsel aanschouwde en ik bedacht hoe vader met dezelfde ontroering onze animale medeschepselen in de ogen heeft gekeken en hoe hij mij zozeer het gezelschap van zo'n koninklijke Lorre had gegund in zijn onmacht om in eigen persoon de eenzaamheid…

Parade van de Zinloosheid/Al ziet men de mensen, men kent ze niet

verhaal
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Zagen zij dat hij leed, eenzaam was? Gaven zij hem het dier als kleine kameraad, als wapen als wanhoop en vertwijfeling hem overvallen? Is er in zijn brein en gevoelsleven een verscherpt bewustzijn ontstaan van de zinloosheid van het leven? Alles wat ik zie is de opbollende buik boven de broeksriem, het kale hoofd, de snor.…

Mijn mysterieuze wandelgenote

verhaal
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
Ik had wel eens een vluchtige blik proberen te werpen door de zware, dichtgeweven vitrage voor haar ramen en dit had een indruk bij me nagelaten van sfeerloosheid en van een eenzaamheid die zij met niemand deelde. (Voor zover ik kon waarnemen, stonden er in de achterkamer een tafel met zwarte, leren stoelen eromheen).…

Kermisimpressie 2013

verhaal
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Maar de eenzaamheid, voorheen zo fors gevoeld, staart mij niet meer aan als een monster uit wijd open holle ogen, zij schijnt haar spookachtige, huiveringwekkende aanzien en gestalte te hebben verloren: ineens voel ik mij opgenomen in de stad tussen de Tilburgers als in de familie die ik niet meer bezit, als in het oude huis, mijn geboortehuis, te midden…

Vrijheid

verhaal
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
Ook vrijheid is een beperkt begrip. Neem nu die man met die hond in het park. Hij is gepensioneerd, nooit getrouwd geweest en familie heeft hij niet. Soms komt er een vrouw bij hem thuis, die steevast na een uurtje weggaat. Het is nooit dezelfde vrouw en het gaat al jaren door. De buurvrouw vindt dat maar niks en ze heeft hem er wel eens op aangesproken…

Berichten uit een zorgcentrum/Het verhaal van een vrijwilligster (1)

verhaal
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
En telkens als ik mevrouw bezocht zou Moriaantje daar zitten, als een trouwe, maar levenloze gezel, als een "kameraad" die hoe dan ook de scherpste kanten van de grondeloze eenzaamheid van mevrouw nooit af zou kunnen slijpen. En zo begonnen mijn wekelijkse bezoeken aan mevrouw Van Keulen.…
I. Broeckx7 oktober 2013Lees meer >

Berichten uit een zorgcentrum/Het verhaal van een vrijwilligster (vervolg)

verhaal
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
.....bij een andere gelegenheid vroeg mevrouw om nachtjaponnen. Het sneeuwde op de dag waarop ik daar op uit ging en op de markt, voor een kraam, zag ik geschikte japonnen hangen. Ze waren lichtroze, blauw en groen van kleur, wapperden in een licht briesje en leken wel wat op vormeloze zomerjurken volgens een lang vervlogen mode. Maar het was waar mevrouw…
I. Broeckx9 oktober 2013Lees meer >

Berichten uit een zorgcentrum/Het verhaal van een vrijwilligster (vervolg)

verhaal
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Mevrouw klaagde nooit; niet over haar blindheid, niet over haar doofheid, niet over haar eenzaamheid.…
I. Broeckx10 oktober 2013Lees meer >

Berichten uit een zorgcentrum/Het verhaal van een vrijwilligster (vervolg)

verhaal
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Het was voor mij zo onvoorstelbaar dat deze voorstelling kennelijk tot soelaas moest dienen voor het nameloze en onvoorstelbare verdriet van de ouderdom, voor de troosteloosheid en grenzeloze wanhoop van de eenzaamheid, in het licht van de naderende dood.…
I. Broeckx13 oktober 2013Lees meer >

Mijn joodse buurman

verhaal
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 616
Toen ik de buurman vroeg of hij zich eenzaam voelde, zei hij: ''Kees, wanneer je steeds goede boeken leest, dan is de eenzaamheid te dragen.'' Dat vond ik een mooie uitspraak van hem.…
kees niesse2 november 2014Lees meer >

Belevenissen in de stad

verhaal
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Ik had zo vaak te midden van deze mensenmenigte gezocht wat ik nooit vond; slechts het armzalige idee onder medemensen, onder soortgenoten te zijn, was soms voldoende om de scherpste kanten van mijn grondeloze eenzaamheid af te slijpen...…
I. Broeckx8 december 2014Lees meer >

KOFFIEVISITE!!

verhaal
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Dat moet ook wel want morgen na de kerk krijgt ze koffievisite Geschreven 26/27 augustus 1984 in opdracht van Frank van Vlerken, docent zomertoneel cursus, thema: "Eenzaamheid"!!…

Een verweesde buurvrouw?

verhaal
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
Vaak zie ik haar door de straat trippelen of de trappen beklimmen van de flat tegenover die van mij als een elegante langbenige gazelle, een witte legging om de slanke benen; mijn vermoedelijk verweesde overbuurvrouw. Ik stel me zo voor dat ze 's-middags in haar woonkamer voor het televisietoestel plaatsneemt en de beeldschone acteurs en actrices…

Bij de opening van het jachtseizoen......

verhaal
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Daarom zocht ik de trouwe kameraad en metgezel van mijn eenzaamheid weer op en verkoos hem boven de schijngestalten van onechte vrienden, die achter de maskerade van geveinsde belangstelling ongebreideld hun eigenbelang botvierden....…
I. Broeckx10 augustus 2014Lees meer >

De droom

dagcolumn
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Gisteren had ik een droom. Een vriend van me had een feest georganiseerd en was aan het opruimen. Ik had afgesproken dat ik hem zou helpen en een derde persoon die verder niet erg duidelijk was, hielp ook mee. Hij was wat op afstand. ‘Ik maak me zorgen om mijn moeder,’ zei mijn vriend onder het werken. ‘Ze is de laatste tijd zo somber.’ Hoe precies…

Mijn enige gezelschap: een citroengele kanarie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
En tijdens de lange, doelloze uren waarin leegte, eenzaamheid en verveling en nutteloosheid aan mij vraten als een kankergezwel, was hij bij me, mijn enige gezelschap; mijn citroengele kanarie.....…
I. Broeckx10 februari 2014Lees meer >

Mathusalem

verhaal
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.537
"Hoe oud ben je?" vroeg ik hem na een poosje nadat hij zich op de rustbank had voorzichtig neergezet. Hij was zachtjesaan komen aansloffen, voetje voor voetje, zich steunend op zijn rollator. (looprek met wieltjes en handremmen) Het oude manneke pufte amechtig. Zijn beduimelde pet, ietwat te scheef op de verweerde kop geplant, nam hij voorzichtig…

zomaar ergens verstrooid naar binnen kijken

verhaal
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Want wat zullen de laatste dagen van de zomer ons nog brengen? Een kleine jongen zit voor het venster van de buren, zijn neusje plat tegen het glas gedrukt. Zijn gezicht schittert in het licht van de ondergaande zon, totdat je hem passeert en even nieuwsgierig blijft staan zodat je schaduw over zijn gezicht valt en je hem zo even het zicht van buiten…
yorgos dalman21 februari 2004Lees meer >

Landweg

verhaal
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.979
Waar iedereen verveelt uit hoge ramen hangt met een fles vol regenwater, waar iedereen omlaag dwarrelt als een eenzame snipper confetti, tot aan de doodsmak op de stenen. Een stad die voortdurend trilt en schudt op zijn grondvesten. Geen ontkenning alsjeblieft, geen weerzin.…
yorgos dalman21 februari 2004Lees meer >

Desiderii Marginis

verhaal
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.367
Regen. Een eindeloze fascistische mars van waterdruppels. Regen in mijn gezicht. Regen in mijn kleren. Regen diep in mijn schoenen. Het was ver na middernacht en ik stond op het punt om een leven te nemen. Mijn leven. Ik zou het in mijn handen nemen en schenken aan de rivier beneden me. De brug waarop ik stond was een naamloze brug. Te klein…

Nachtschade - scene 4

verhaal
1.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.928
"Scene 4 - Verlaten schoolgebouw, smorende zomernamiddag": het verlaten schoolgebouw met de planken voor de ramen op de begane grond en de ingegooide ramen erboven en het agressieve onkruid dat alles overwoekert. Sla in je op: een tochtig, braakliggende ruine, een skelet van steen en as en afbrokkelend cement. Klimop meandert als een web van spataderen…

Gouden hanen huilen niet

beschouwing
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Eenzaam schittert hij in de laatste stralen van de zon, peinzend over de dag. Over de mensen die, ver beneden hem, zich druk maken over steeds dezelfde dingen. Starend over het vlakke land, mijn Nederland. Elke dag staat hij op dezelfde plaats. Slechts zelden komt er iemand met hem praten, over zijn veren strijken.…
Geert Smits15 september 2009Lees meer >

Stemmen

verhaal
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.043
Raman is mijn naam. Mijn lot is bij mijn geboorte bepaald. Ik ben op deze wereld gekomen om een hoger plan te dienen. Wanneer ik rondloop met mijn honden Sol en Luna voel ik de ogen van de mensen naar me staren. Of het mijn houding of uiterlijk is, dat weet ik niet, maar ze kijken. Alsof ze een vermoeden hebben van mijn grote geheim. De goden…

Een leven in het verborgene

beschouwing
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 856
Op die eenzame speurtocht was hij al een heel eind gevorderd.…

De duivelskunstenaar - deel 1

verhaal
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 669
Sinds de dag waarop mijn familieleden mij hier brachten en mijn moeder huilend afscheid van mij nam aan de poort, zijn er vijf maanden verstreken. Vijf maanden - en volgens mijn psychiater moet de eigenlijke behandeling nog beginnen. Voorlopig vindt hij me nog te verward en ontoegankelijk om nu al te starten met psychotherapie. Daarom moet ik eerst…

Naar huis

verhaal
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.147
Zij zat voor het raam en staarde met lege ogen naar buiten. Af en toe kwam er iemand langs die even hallo zei of om haar mond die nog een tikje scheef stond af te vegen. Mary liet het zich gedwee welgevallen. Hoe lang ze hier al was wist ze niet; haar geheugen liet haar in de steek sinds die dag dat ze viel in de badkamer, weer wakker had ze zichzelf…