start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (384)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (78)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4947):

Mijn mysterieuze wandelgenote

Ze woonde aan de Gouverneurslaan, de "vriendin" die mij altijd onbekend is gebleven. Ik had wel eens een vluchtige blik proberen te werpen door de zware, dichtgeweven vitrage voor haar ramen en dit had een indruk bij me nagelaten van sfeerloosheid en van een eenzaamheid die zij met niemand deelde. (Voor zover ik kon waarnemen, stonden er in de achterkamer een tafel met zwarte, leren stoelen eromheen). Ze had zich niet en nooit prijs willen geven, uit willen spreken tijdens de elf jaar van onze zondagse wandeltochten en had steeds zwijgzaam maar trouw naast me voortgestapt, kennelijk in bewondering voor de steeds wisselende landschappen die zich voor onze ogen ontvouwden en slechts het ene, luttele woordje práchtig!","práchtig!" waarmee zij de vele natuurverschijnselen becommentarieerde, kreeg zij over haar lippen, alsof haar hele woordenschat slechts dit ene woord bevatte.

Ze scheen lerares geweest te zijn, maar over haar carrière hoorde ik nooit iets, evenmin als over haar eventuele liefdesaffaire(s) uit het verleden of over de voor- of tegenspoed die haar ten deel was gevallen.

Het leek me dat ze eens mooi geweest moest zijn; haar nog altijd blonde haar, dat haar schoonheid moet hebben geaccentueerd, droeg ze opgestoken en haar gezicht had nog altijd klassieke, harmonieuze trekken.
Wie was zij? Wat ging er in haar om? Had het leven haar dusdanig getekend dat zij ieder vertrouwen in haar medemens en dus ook in mij was kwijtgeraakt?

Stil liep zij aan mijn zijde op die zondagmiddagen die ik nooit zal vergeten; stil en zwijgzaam, maar trouw en met een onuitgesproken kameraadschap en woordeloze verbondenheid...

Schrijver: I. Broeckx, 26-07-2013



Geplaatst in de categorie: vriendschap

Deze inzending is 125 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:26-07-2013
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Een mooie beschrijving van iemand, die mysterieus is, tegelijk heel vriendelijk en hartelijk.
Wat de zwijgende uitstraling van iemand toch meer uitbeelding kan hebben dan gesproken woorden.
Ineke, wat jij toch al veel meegemaakt hebt met verschillende mensen!
Hartelijke groeten van Han.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)