Verhalen over natuur

Dat ons leven bepaald wordt door regels daar is iedereen wel van overtuigd natuurlijk. En dat soms regels moeten worden aangepast eveneens, maar nu ben ik toch degene die het echt niet meer snapt want: Al jaren wordt er geroepen dat je zoveel mogelijk tegels moet verwijderen ( als je gelijkvloers woont met een tuin dus ) om ervoor te zorgen dat het…

Wat een warmte zeg, de afgelopen dagen, of is het al langer? Wat een genot om alles tegen elkaar open te kunnen zetten en de wind haar best te laten doen want oei, wat was het heet, de afgelopen dagen… Nou lijkt het wel alsof het heter is dan voorheen maar dat waag ik te betwijfelen want in de vorige eeuw zijn er ook echt wel hete zomers geweest hoor…

De boomkruinen, struiken en varens in het bos bij Kaatsheuvel blazen steeds een strenge orde. Hun adem is de regeling voor het leven van de dieren, die tussen en onder hun gebladerte wonen. Deze schepsels van de natuur schikken zich er in. Ze leven zoals zonder meer van hen verlangd wordt. Maar de bomen aan de andere kant van dat hoge hekwerk...…

Ach hoelang is het geleden dat er zoveel sneeuw viel en dat veel kinderen dus ook ijsvrij kregen? We zijn er in ons land gewoon niet aan gewend, een enorme witte deken bedekt het grootste deel van wat je buiten normaal kunt zien en het is prachtig! Een witte, serene en kalme wereld, voor jong en oud, eerlijk waar. Dat niet iedereen het leuk vindt…

Het was bijna zomer en alle bloemen stonden in bloei. Ze was tevreden. Haar tuin had er nog nooit zo mooi uitgezien als vandaag. Verheugd zette zij zich in haar tuinstoel onder de grote tuinparasol uit te rusten. Het vele snoeien was niets voor niets geweest. Haar gazon stond er schitterend bij. Vandaag was de laatste lentedag. De zon scheen stralend…

Een tijdje geleden zag ik een minuscuul kevertje op de muur met het karakteristieke langwerpige slurfje. Ik had het nog nooit eerder gezien. Grappig, dacht ik in eerste instantie welwillend en diervriendelijk als ik ben koesterde ik het nieuw ontdekte leven: laat maar lopen, kan geen kwaad.  Maar de zwarte stipjes op mijn vloer, die eerst aan mijn…

Tussen de dorpen Loon op Zand en De Moer ligt een mooi groot bosgebied. Oude eiken en beuken geven als trotse woudreuzen verfrissende adem aan struiken en dieren. Mooie sparren en dennen hebben gezellige woningen voor eekhoorns en vogels, zorgen ook voor hun voedsel. Eens kwamen mensen, die de schoonheid van Nederlands groen en waterrijk beheren,…

Er was eens….een boom, eentje van een hele rij bomen dan- maar precies de middelste van die rij bomen besloot ziek te worden…mensen keken het nog even aan en de bomen- geleerden eveneens tot men tot actie overging, neen, niet om het een griep prik of andere injectie te geven, niks hoor, de mensen met lawaai apparaten kwamen en het was gedaan met de…

Tussen de dubbele vangrails van de wegen die van en naar Tata Steel leiden kon je een glimp van ze opvangen: een paardenbloem en een papaver. Een beetje triest en eenzaam stonden ze enkele meters uit elkaar. In mijn gedachten overpeins ik de gedachte, dat als ze zouden kunnen denken, wat zouden ze van hun situatie vinden. Onzin natuurlijk, planten kunnen…

Ze sluit de poort van hun tuin, de stemmen van man en zoon verstommen. Het is rond half acht in de ochtend. Ze fietst de hoek om, slaat linksaf het fietspad op. Haar blik valt op de glinsterende groene bomen aan de overkant van de waterbies. Het geeft haar een geruststellend gevoel, al weet ze niet waarom. Het is stil. De temperatuur voelt subliem…

In een doorsnee bos, stil, maar verre van betoverend, kwam ik wandelend na een herfststorm met regen, een elfenbank tegen. Verscholen tussen de oude eikenbomen en varens en haast struikelend over al dat dorre hout, maakte ik een foto. Tijdens dat moment lichtte het conglomeraat van paddenstoeltjes even op en straalde een goudkleurig licht uit. Deze…

Er vliegen merels door de tuin, hij zwart, zij bruin. Ergens in mijn brein zou ik die merel willen zijn om even te kunnen vliegen weg van dit aardse veld. De tuin omringd door groene weiden waar schaapjes lopen, dertien in getal. Het waren er vijftien maar twee zijn door de boze wolf gedood. De schapen zien mij lopen en blijven even staan en kijken…

Sneeuwvlokjes dwarrelen naar beneden. Ze vallen op bomen, huizen, auto’s, mensen en op de grond. Veel vlokjes smelten al voordat ze op de grond vallen, maar er komen steeds meer en na een poosje is alles wit. Eén sneeuwvlokje wil dolgraag op een boom in het bos terechtkomen. Want ze weet dat de sneeuw in het bos lang mooi wit blijft. Haar zusjes en…

Er waren eens drie zonnebloemen. Ze stonden vlak bij elkaar, maar waren niet even groot. De rechtse was het grootst, de linkse, die was iets kleiner en in het midden stond de kleinste zonnebloem. Ze maakten wel eens het grapje dat ze net een vader, moeder en een kind waren. Dat was nog in de goede tijd, toen ze pas geplant waren. Later, toen de middelste…

We worden overspoeld met water, regenwater welteverstaan het lijkt alsof de regen-weergoden een overschot hebben aan water en dat dus zo snel mogelijk allemaal willen lozen, in het liefst: zo kort mogelijke tijd? Het regent nu al dagen en een mens zou er dus een waterhoofd (en lijf) van krijgen maar net op dat moment wordt het droog, piept de zon…

‘Hebben jullie wel door dat jullie nu echt helemaal alleen roeien?’ zegt zoon, 6, op vaderlijke toon tegen ons. We zitten in een Canadese kano op weg naar Bunnik. ‘Ik doe namelijk helemaal niks’, roept hij triomfantelijk. Man zit achterin, tussen ons in zit zoon. Met zijn zwemvest aan en zijn peddel paraat, weet ik. Zien doe ik het niet echt. Ik…

Je staat er eigenlijk nooit bij stil, vooral als je in een grote stad woont, maar toch is het zo dat er meerdere parallelle werelden om je heen bestaan. Nee, niet in de zin van parallelle universums of iets vergelijkbaar ongrijpbaars, nee gewoon om je heen op onze aarde. Vandaag zag ik opnames van vissen die op het diepste punt van de oceaan hun leefwereld…

Er was eens een waterdruppel, die samen met zijn broertjes en zusjes in een grote wolk woonde. De waterdruppel was altijd vrolijk. Dat vonden de anderen soms erg irritant. ‘Waarom ben je toch altijd zo vrolijk?’ mopperden ze, ‘zo leuk is het hier nou ook weer niet. We zitten opeengepakt te wachten tot we naar beneden mogen.’ Maar de waterdruppel…

Na wat achteraf een sluimerende slaap blijkt, lijkt het alsof een bijna doorzichtig wezen, een bosnimf, misschien, zich losmaakt van de wortels van een oude boom. De wortels lijken zacht en elastisch, terwijl ze deze afwikkelt als de draden van een bol wol. Pas als ze opstaat, realiseert ze zich dat ze in het bos is, en ze begint te rennen. Zwierend…

Ze kwamen met hun keeshondje, nadat ze de eendjes hadden gevoerd, naast mij zitten op het bankje in het park. Ik was er gaan zitten om in mijn krant gauw even de koppen te snellen. Onverwacht hoorde ik het kleinzoontje aan z’n opa vragen: ‘Opa, hoe kan het dat het ene dier veel ouder wordt dan het andere? Mijn hamstertjes zijn maar net twee jaar geworden…

In het bos staan talrijke bomen en boompjes. Sommige bomen zijn erg oud, andere komen nog maar net kijken. Zo staat er een eerbiedwaardige grote, oude boom al jaren te dromen. Hij heeft al veel bomen zien komen en gaan. Hij heeft ze allemaal overleefd. Op een dag wordt er een jong boompje naast hem geplant. Het boompje kijkt verlegen op naar die…

Zo af en toe hoor ik ze weer: … MUIZEN. Vermoedelijk heeft het met de tijd van het jaar te maken. Ik weet het niet, het lijkt er op dat ze hun winterverblijf in orde maken – helaas in ons huis. Wat ik wel weet is dat ik die deugnieten in de spouwmuur of ergens op zolder bezig hoor. Om nu overal muizenvallen neer te zetten is onbegonnen werk. Ik heb…

De eenzame boom in het weiland voor hun huis bewoog op de wind als een danseres. Zij zei: ‘Kijk eens hoe prachtig die boom beweegt in de wind, het lijkt net zo’n ballerina op één been?’ Ja zei hij: ‘Hij lijkt te swingen op de melodie van de wind.’ ‘Ach, hij wordt gewoon door de wind bewogen, maar inderdaad het lijkt alsof hij een beetje swingt. Maar…

Vol verwachting klopt ons hart, verlangend naar het beloofde vocht en de dreigende wolken vanmorgen gluur ik naar de buienradar, want tja dat is bij uitstek de juiste manier om erachter te komen in welke outfit je jezelf moet steken voor je de deur uitgaat. Een paar dagen is het zo warm, oh heerlijkheid na die talloze dagen dat we allemaal klaagden…

Een paar weken terug zeg ik tegen eega, kijk- er zit daar een lint om die boom, volgens mij moet ie worden gekapt, waarop hij zegt, nee joh, vast niet…en ik laat het zo…stiekem wetend dat er een dag komt dat..juist ja. Afgaande op een behoorlijke portie herrie kijk ik naar buiten en zie er diverse spannende grote wagens staan, het geluid van een…

Soms verbaas ik me er weer eens over hoeveel dieren op mensen lijken of mensen op dieren. Het is maar hoe je het bekijkt. Ook dieren willen zich allemaal voortplanten en een nestje bouwen. Het bekende huisje, boompje, beestje is ook hen niet vreemd. Het beestje zijn ze dan wel zelf of hun jongen, maar toch die drive is aanwezig net als bij de mens.…

Bijna iedere dag maak ik een wandeling door het dorp. Eerst langs de zuidkant. van de er door lopende, vaart tot de fraaie Meidoornlaan me opwacht. Een straat die er vroeger minder florissant bij heeft gestaan – volgens zeggen. Nu is het een mooi straatje, met nog ouderwetse klinkers en opgeknapte huizen en boerderijtjes. Oudere bomen aan weerskanten…

Laatst heb ik een ‘gedicht’ gemaakt geheten ‘Wat is toch die Stilte’, waarin geprobeerd is meerdere facetten van stiltes te benoemen. Hoe ik daartoe ben gekomen weet ik niet meer, maar opeens was het er weer eens – het besef van en over stilte. Iets wat we op het platteland zo af en toe nog wel eens kunnen ervaren op een zomerse avond, wanneer blijkbaar…

Het herfstgevoel is, laten we eerlijk zijn, het gevoel van het naderende afscheid. Ja en zo wat, dat weet toch iedereen? Vergis u niet, want ondanks dat zijn er veel mensen die moeite hebben met afscheid nemen, met name van de zomer. Op mijn werk had ik destijds een collega die, zodra de blaadjes vielen, steeds zwaarmoediger werd. Hij stelde zich…

‘Waar slaat dat nou weer op,’ zei ik tegen mijn vrouw, die soms met hele mooie maar niet altijd realistische ideeën op de proppen komt. Ik had volièregaas in een buisvorm gebogen, zodat er mezenbollen in pasten en die aan de terrasoverkapping gehangen. De mezen en de mussen en op de grond de lijsters en vinkjes vonden het geweldig. Eerst een paar…