Alle inzendingen over Juli

Zijn onmacht is verpakt in ferme woorden Maar gaandeweg vindt hij de juiste toon De media die zijn massaal gekomen Emotie klinkt door elke microfoon… Hij heeft zich na de eerste schok hervonden Het komt nu aan op visie en beleid En morgen rijdt de metro weer door Londen Want “doorgaan” is een wapen in de strijd… De stad treurt om haar doden…

op je open podium bij lavendellucht en opium een orgie in volle glorie met ten tonele... violetten, ultramarijnen scharlakenroden en karmijnen smaragdgroenen, okergelen win je de kroon bij de landjuwelen…

ik sta stil en geef je het geschenk van mijn woorden verpakt in ‘t feestgedruis van jaren ik houd je vast volg mijn hart en geef je belletjes aan een rozenstrik je stem wordt wat grijzer mij zachtjes bekorend wanneer het begin van alles zich herhaalt je lachte loom in ’t hoge licht de herfst wat buikig gebogen…

Ons enige privilege, het enige wat ons van vorige en toekomstige generaties onderscheidt, is dat wij nú leven.…

Misschien is het wel om problemen vragen, Wanneer je in een open auto staat, Zodat echt ied’re boze onverlaat, Je zo vanaf de zijlijn kan belagen. Al rijdt ons staatshoofd dan ook vaak stapvoets, Zij zit tenminste veilig in een koets.…

Juli Het water wiegelt in de grachten, de hemel blinkt met blauwe schijn tot in de paarse middernachten die vol verholen klaarte zijn. Een boereman, een bedelpater, een knaap die uit de boomgaard vlucht; traag varen vogels door het water grondeloos helder als de lucht.…

Een dag met eigen schaduwen. In de lucht de zachte aandrang van een gehandicapte geest. Langs Wijk bij Duurstede varen zomerschepen. Langs het raam trekt de tijd. Waar komt de grijze kat vandaan, angstig trillend op een hoog, smal balkon van een huis in de Sarphatistraat? ---------------------------------------------------- Uit: 'Het…

lange haren dansen sjansen met duizenden ogen mogen de zon als blikvanger ontvangen het hart en oude dromen schieten de zomer op z’n volst dragen de bloem naar de vlinder ik voel het gras de warmte tegen mijn blote vel als de avond rust wil me dopen onder de regen…

Dat “het zeggen wat je denkt” niet voor iedereen was weggelegd realiseerden zich veel mensen niet. Bjarne kon niet altijd zeggen wat hij dacht, soms wist hij niet wat hij erover denken moest. Met de liefdesenergie die hij aan zijn spontane verliefdheid had overgehouden had hij een klein handzaam gedicht geschreven. Hij gaf het de koosnaam “Liefdespret…

Op een dag in juli kreeg Bjarne een verwarrende brief van Jan Boter. Hij vroeg om informatie aan Bjarne, over zijn relatie met Emma, net in de tijd dat Bjarne haar uit zijn gedachten kreeg. Bjarne besloot de brief niet te beantwoorden. Een paar dagen later las hij de brief opnieuw. Er stond ook iets in over Christiaan Buurtveen.…

In de kroeg had Jan Boter het hoogste woord. Hij brabbelde iets over een Chinees die een scheet liet in China, en bijna iedereen moest lachen. Bjarne niet, hij was in gedachten bij zijn muze die hij de volgende dag weer in de achtertuin ontmoette. Hij bleef maar staren naar topless Emma, druk in de weer met de zonnebloemen, vitaal in haar rode slipje…

De julimaand van 2016 liet zich verassen door de sombere gedachten van Bjarne. Zonder het placebo van de dichtkunst en de bittere troost van stevige rode wijnsoorten was zijn sobere nuchterheid veranderd in een somber denken over alles wat het leven aan troost bood. Maar hij moest het zien vol te houden anders hadden de medicijnen geen zin. Geen liefde…

Het duurde niet lang in de maand juli, hij was er nu acht jaar te gast geweest in dat letterdorp. Hij had te vaak verhalen weggehaald, hij was te kritisch over de gang van zaken. Bjarne hield niet van oneerlijkheid. Er waren altijd mensen met eelt op de ellebogen geweest. Wat had hij er nog te zoeken?…

o Vrije, vlaamse poësis, gij sprankel van de dichterziel die brandend uit de hemel viel, gij blomme en blinkend veldgewas, gij orgeltaal, gij wierooktas, gij... al dat ik niet zeggen en kan, men kent u niet in ‘t eigen land der vrije, vlaamse poësis!…

Er wordt vaak geen richting aangegeven. Fietsers doen het niet, omdat het tegen hun geloof is en omdat ze zich niet tussen de auto's door kunnen wringen en tegelijkertijd hun hand uitsteken.…

Weer eens het gevoel dat Amsterdam van mij was en dat ik 't zelf had gemaakt.…

In juli 2004 verscheen hun debuutsingle 'Perfecte Welle', wat een soort volkslied werd. Na de tsunami in 2004 in de Indische Oceaan werd het lied bijgelovig verbannen, alsof er een verband zou bestaan.…

A.s. zaterdag 4 juli moet het de grote dag van Trump worden: onder zijn bezielende leiding viert Amerika zijn 250-jarig bestaan. De beste man leeft in de overtuiging dat hij de grootste is die alles beter weet en alles beter kan. Hij hoeft dus niet tegengesproken te worden en dat zal dan ook niemand in zijn omgeving doen.…

Een vrolijk mens heeft meer vijanden dan hij zich kan voorstellen, maar ook meer vrienden.…

Als je een havenarbeider een hand heeft, gaat er wat door je heen.…

Dat is de basis van het best mogelijke bestaan: geld verdienen zonder dat je er veel voor hoeft te doen.…

Iemand die slechts water drinkt, heeft iets te verbergen voor zijn medemens.…

Eigenlijk jammer dat er niet een leuke, rebelse linkse krant is.…

(1 juli 2003-6 juli 2004)…

Elke golfbaan gebruikt het equivalent van de waterconsumptie van een stad van 150 duizend inwoners.…

Wie stilstaat, overwint hitte. Wie holt, overwint kou.…

Caravans willen helemaal niet op vakantie. Vandaar dat die auto's zo hard moeten trekken.…

Leer verdragen zonder klagen wie gij zijt; die verdraagt, schoon gejaagd, wint de strijd.…

Als je boven het maaiveld uitsteekt zijn er altijd mensen die je proberen te kortwieken.…

Fatsoen is asociaal, het stoot vele mensen af.…