Alle inzendingen over Lena Svedberg Lars Hillersberg Carl Johan de Geer

Carl Johan de Geer kwam op 10 maart 2000 met een korte documentaire-film van 7 minuten over jou, getiteld 'Jag minns Lena Svedberg' ('Ik herinner me Lena Svedberg'). De film is op internet helaas geblokkeerd. Hij zegt, dat je voortdurend aan het tekenen was, op een manische manier, heel mooi en heel apart.…

Je organiseerde in ieder geval nog wel een literaire salon, met gasten als de dichter Carl Gustaf af Leopold, de ambtenaar Nils von Rosenstein, de dichter/geestelijke Frans Michael Franzén en de baron/schrijver/politicus Gudmund Jöran Adlerbeth, bevriend met Carl Gustaf af Leopold, de graaf/schrijver Gustaf Fredrik Gyllenbirg, de graaf/dichter Johan…

"Dag Lena", zeggen we. "Tot ziens." Lena hoort ons niet meer, ze is alweer helemaal in de kunst.…

Wat hen vooral niet aan staat, is de vrijgevochtenheid van Lena en daarom zoeken ze een aanleiding. De kromgetrokken passage staat in Lena's bestseller 'Not That Kind of Girl', met een voorwoord voor haar overleden vriendin Nora Ephron. Het is extra pijnlijk, omdat Lena juist erg veel van haar jongere zus houdt.…

Voor wij zoogdieren verzuipen intrigeer ik bij het leven drogeer de liefdesjunk negeer de hoge dunk begeer de glossy hunk leger met wie mij smelten laat al was het om het even…

Hoe gulzig is het gers en goed om in te baden tot boven uwe boeg*, o gierig* rundervee, dat, in de oude stal, hebt oude voederbladen en vuile draf* geteerd, zo menig maand alree! Hoe geren zie ‘k u, hoorne omhoge, neuzegaten wijd open, almedeens, in ‘t gulzig gers gelaten! Ge'n weet uw weelde niet, noch uwe weg!…

Met nadruk op “ik”, om Lena goed te laten voelen dat zij, Amelie, een getrouwde vrouw was. Begeerd, kortom. Lena niet. Nooit geweest. ‘Jij? Jij hebt nu eenmaal geen mannenvlees zoals Amelie,’ placht ma te zeggen.…

Bleke Lena gaat weg. Met die gedachte was het allemaal begonnen in het hoofd van Boer Oostenbrug. Die gedachte kon hij niet verdragen. Bleke Lena was immers zijn lievelingskoe.…

Johan overleed in 1737. Op 23 april 1741 trouwde jij met jouw vroegere leraar Frans Jacob Fabricius, geboren in 1704. Hij was pas kapelaan van de admiraliteit in Karlskrona geworden. Jouw broer Carl was vanwege zijn carrière tegen dit huwelijk, maar jouw moeder steunde jou.…

Je werd de leerling van de landschapsschilder Johan Philip Korn en later drie jaar van de Duitse schilder Christian Fehmer. Daarnaast studeerde je aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten, waar je leermeesters Guillaume Taraval en Jean Eric Rehn. Op advies van de architect/baron Carl Harleman ging je bij Pierre Louis Duru in de leer.…

- en 't gers, aan 't groeien, de wegen baant, de zoele winden zie 'k geren gaan en blommen vinden, die openstaan. Als, uit aan 't stromen, half bloed, half melk, zijn de appelbomen, zo een, zo elk; als weke zijde de takken blomt, dan ben ik blijde: de zommer komt!…

Wij, dat wil zeggen Ger met mij en Anne met Peter op stap. Niks bijzonders aan, doen we gewoonlijk op vrijdagavond, we zijn een hecht clubje. Ger en ik horen bij elkaar, net zoals Anne en Peter. Niks mis mee, dat voelt vertrouwd. Net zo vertrouwd als onze tent, tent “Morgenster”.…

(voor Lena Christ (1881 - 1920)) Jij bent geboren op 30 oktober 1881 in Glonn, Beieren. Jouw moeder was Magdalena Pichler (1860 - 1928), die toen een kokkin op Schloss Zinneberg was. Jouw vader was Karl Christ uit Mönchsroth, een zakenreiziger en leerling van een smid. Hij was toen in dienst van de Münchense cavaleriekapitein Ewald Hornig.…

Lena trekt de deur open en glipt de gang in. Hij blijft liggen.…

met mijn handen in de aarde weet ik weer van stof en steenslag huil ik vecht ik tegen woede wortels breken onkruid wint hoor maar hoe de kleine twijgen klagen want het kind is dood op zijn graf de speelgoedberen en de vragen en zijn naam lang geleden rook de aarde soms naar voorjaar en naar morgen droegen appelbomen bloesem…

Kindje wil lopen Kindje is moe Wagen wieg mij weer terug naar een zomer in Laren vlieg vlieg vlug weg door bladeren Katja Bruning…

'k Heb zo'n honger naar uw gloed. ------------------------------------------------- geren: graag kranke: ziek gebêken: gebedje…

Lena maakt deel uit van een generatie die het zich in die mate verbiedt om lief te hebben dat ze zelfs het woord niet kennen. De liefde is zo morsdood dat ze liever zeggen 'ik ben raar' dan dat ze een 'ik hou van jou' aandurven, dat is te riskant, te gedevalueerd.…

een laars en een schoen wilden iets raars toch lekker...doen maar ach de laars was te paars en de schoen véél te groen…

in mijn pantoffels gestoken bezie ik mijn scherm vol van afgrijzen zojuist hebben zich wederom onwetenden geopenbaard die zich via textuele neuzelarijen een plaats hebben verworven met hun eindeloze ego op het podium van menselijk onvermogen. ik staar naar mijn pantoffels zij geraken sleets en vaal zij beginnen te stinken maar ik durf…

Neem een voldoende aantal mensen en giet uit hen een engel; we nemen even aan dat dit mogelijk is. Er zou een deel overblijven, zoals altijd bij dergelijke procedés. Welke planeet zou men dan bevolken met het afval en wat zou er uit worden?…

Poëzie is het open en dicht doen van een deur, waarna zij die er doorheen keken, moeten raden wat ze in die korte tijd hebben gezien.…

Gelukkig, ze kwam langs en ze dronken thee en aaiden de koe bleke Lena. Lena was trouw en lief dacht de boer. Ze dronken nog koffie met beerenburg en toen was het weer leeg en stil in de boerderij. Boer zoekt vrouw, dacht de boer, maar ik even niet.…

Aan de Konstfack in Stockholm kreeg je les van de kunstenaar/professor Johan August Malmström, een aanhanger van het goticisme en Noordse mythologie. Jouw schilderijen hebben de schilderijen van Carl Larsson beïnvloed, wat enorm veel zegt. Jouw schilderwerk heeft zijn aquarellen over het idyllische gezinsleven volop geïnspireerd.…

De leraren waren de schilder Guillaume Thomas Taraval, de kunstenaar Johan Henrik Scheffel, de portretschilder Olof Arenius en de architect Carl Harleman. Johan Pasch de Oudere was er een leerling. Hij schilderde in 1747 de grappige 'Hen Picture', met zes hofdames als hennen afgebeeld.…

Wanneer iets lang en streng vermeden, door denken rustig als de dag, zich laat horen met verleden, en woorden spreekt met wrange lach. Zie ik haar weer als mijn ware, voor een gevoel en een moment, toch wil ik niets van haar bewaren; houd ik mij harder afgewend. Maar nooit gehouden is nooit verloren. Ik droom van zaken niet geweest; zij…

met een grijns en met een lach, en de leegheid van de dag, vergeet ik woord en raad en dicht, ben ik van zwaar naar lichtgewicht. ben ik vergeten wat ik hekel, ken ik geen prik of scherpe stekel, ik ben zo doods als zand en pier, ik ben nu ook gewoontedier. ik kommer slechts nog om mijzelf, knaag nog nauwelijks aan 't gewelf, van dit…

Trouwen is geen kroon op vriendschap maar de belofte deze nooit te breken. Het is geen onmetelijk grote stap, maar de belofte van een warme deken, wanneer je denkt alleen te zijn. Trouwen is geen gods' stil zegen, maar een vriendschaps groot festijn, dat zich zegt niet op te geven. Het is vreemd om zo in ene, meer te denken, en te verwachten…

Ok, misschien heb ik een fout gemaakt. Er zijn zoveel kleine redenen om gewoon te doen wat je moet doen, en er is niet een echt goede reden om je mond te houden. Ergens neem ik mezelf dit kwalijk, dat ik niets zei. En het vreet me dus nu op. Ik baal. En nog steeds twijfel ik er over of ik het de volgende keer wel goed zal aanpakken, als er al een…

Jouw vader Carl Reinhold von Essen was een adellijke, Fins-Zweedse kapitein, landeigenaar en edelman. Jouw moeder was Elisabeth Charlotta In de Betou. In 1872 trouwde jij met Baron Carl Gustaf Wrangel af Sauss (1842 - 1913). Op 16 april 1873 werd jullie dochter Sigrid geboren. Carl en jij zijn in 1876 gescheiden.…