Alle inzendingen over Weer thuis...19

Na wat speurwerk is het huren van een stacaravan een eitje...ik besluit erop in te gaan als ik thuis ben wezen melden dat we er weer zijn... Onze huurders zullen wel schrikken, afwachten maar!…

...waar ik graag kom sinds jij een bord met felle kleuren langs mijn hoofd tegen de muur op smeet en alles wild ging geuren Net als een bed een mens opeet nam zweet het van ons over het druppelde in stukjes pijn en geluk langs mijn haren op je wangen uit je knieholten in mijn handen het scheurde uit mijn hart in jouw armen en jij voelde…

weer thuis na weken onderweg ergens tussen nooit en ooit weer thuis voor wat het waard is een reis voorgoed gekoesterd als herinnering weer thuis nog gloeit de warmte in mijn ziel gelijk de hartstocht in mijn lijf weer thuis genietend van doorleefde dagen en toch nog steeds zo rusteloos als toen weer thuis laat…

Het is niet bepaald haar weer. Woemi hield van mooi warm zomerweer. En als ze daar was was het altijd mooi en warm zomerweer. In haar herinnering dan. En graag liet haar dan zo dromen. Zeker toen ze zo ziek was. Het is fijn om te denken dat je leven vroeger, toen je jong was en kind was, goed was. Dat je een gelukkige jeugd hebt gehad.…

We hebben de bergen de bergen gelaten en zijn weer thuis. Eén berg is ons gevolgd: de vuile was. Nu ik het propere sokken- en slipjesbestand weer tot normale proporties heb kunnen doen stijgen (om van de quasi volledige iets-meer-stof-bevattende zomercollectie te zwijgen), ga ik enige anekdotes voor de vergetelheid behoeden.…

Wel hoop ik dat, zodra het kwik op, rond of boven de 23 graden komt, COVID-19 voor 100% is geëlimineerd...!…

stilte is wat ons zal krengen De herinneringen blijven komen Beelden op ons netvlies gegrift Hoe verder de stilte om ons heen dringt Hoe heter de gedachten stomen Steeds meer neemt de angst toe Het niet willen horen van de klanken De klanken van het begin van het gevolg Het maakt je gedachten moe Het opnieuw moeten beginnen Alles weer…

We zijn weer thuis. De toevoeging van het woordje ‘weer’ geeft een wat cynische smaak aan het thuis zijn, en dat is het ook. Met groot enthousiasme presenteerden gisteren de drie middelgrote partijen, na maandenlange besprekingen, hun plannen voor een minderheidskabinet.…

Weer een lachbui en dan zegt ie: ik ben hier zo blij mee en weet je, dat is het, daar doen we het voor, het lachen, een complimentje en de lol eromheen!…

Subtitel: de Onaantastbare Kunstschilder Caravaggio en 'de Hand van God'; twee termen die op de 'Onaantastbare' onherroepelijk van toepassing zijn. De voorzitter van Napoli, Aurelio de Laurentiis, vergeleek Maradona, 30/10 - 1960 - 25/11 - 2020 met een rusteloos werk van Caravaggio; Citaat: Onbeheersbaar en wild, maar tegelijk groots.…

Met ingehoudem adem luister ik oorverdovende stilte geruisloos zuchtend en krakend statig en imposant door de tand des tijds aangetast maar onbewogen stille getuige van de geschiedenis dit huis mijn thuis…

We gaan een ander thuis beginnen…

Hij draait zich langzaam om en wandeld weer naar huis. En als hij binnen is dan weet hij; dit, nee dit wordt nooit meer "thuis".…

Mijn vlakke land, mijn thuis, waar ik leef en zal sterven, waar ik huil en waar ik lach. Zo zal ik je altjd meedragen. Met heidevelden als mijn huis, waar ik jarenlang kan zwerven, waar ik geniet van iedere dag. en antwoord vind op m'n vragen. Mijn vlakke land, dat ben jij, waar mijn wieg heeft gestaan.…

Als ik er ben keurt zij haar pillen haar drankjes en haar knie 't is water zegt zij noemt mij weer jongen en vindt dat ik er goed uit zie. Zij schenkt mij koffie is weer voor even dat lang voorbij vertrouwd gebaar als vroeger woelt zij door mijn haar morst dan een beetje omdat haar blauwe handen beven.…

passie bespelend met eigen handen en vingers de diverse akoestische instrumenten en getekend door de jaren tijd zingen zij nog immer heerlijke Ierse liederen Allen met volle baard nu soms grijs gekleurd vertellen zij met hun hele ziel en zaligheid het talrijke luisterend publiek in diverse klinkende muzikale tonen over hun trots hun thuis…

Toch waren we jarenlang vriendinnen ieder met ons eigen huis voor jou vaak een straatleven maar bij ons kreeg je een tweede thuis.…

Terg niet langer mijn hoop zelfs de wind verdraagt mij niet de hemel staat in mijn ogen als een rimpelig oud geschrift hoe schromelijk gekleed mijn gedachten lijken meer feitelijk zuigt macht hard Maar er is de zee zonder conformisme maar schuimend zij spoelt zout op mijn huid in een land waar mijn thuis betwist blijft ben niet ik degene…

zichzelf als een thuis aan haar bewoners moet kunnen geven…

geen zoetgevooisde verte geen hemel van satijn bekoort mij meer dan elke keer weer veilig thuis te zijn…

Het woord trof doel een nieuwe kroontjespen vlijmscherp geslepen sneed pijn los van mannelijke onverschilligheid Ik gaf weg en telde uit onder de doden om een ziel te krijgen het leven onder de duim gouden munten op gesloten ogen voorgoed terug bij jou…

Voorbij, streef ik nu Ben mijn eigen parvenu Gedichten, gedachten Geducht draag ik mijn kruis Heel cru durf ik te wachten Ik kom echt wel thuis.…

Eindelijk kwam hij thuis.…

te komen Ook al blinkt het als een paleis De stereo speelt zacht muziek Van een of ander grote zanger die de liefde preekt Waar ik toch geen verstand van krijg Ik vertrek hier maar weer Naar de volgende kroeg 900 voegen verder…

Thuis is te weten dat jij er ook bent…

Een thuis verschilt van een huis, slechts bestemd voor een dwangmatig nut, “Voelen jullie niets?” hoor ik mezelf vragen “Waaraan herinnert dit?” “Aan wat?” werpen zij terug, eendrachtige twijfel.…

Er was wel een huis maar je was er niet thuis er was wel te eten Smaakmaker vergeten Er was wel een bed maar verkeerd neergezet Ze waren er wel, ze waren er niet. snapt U nu iets van mijn verdriet? Ik trek mijn conclusie mijn jeugd,een illusie…

Is er een eindige wandeling waar ik thuis zal komen over heuvels, gras tuin perken langs het geslepen spoor van sterrengruis. Voetstappen liegen niet net als de wortels diep het vasthouden niet vergeten.…

verbeten vlucht ik weg weg van het vertrouwde op zoek naar horizon wars van bekend en eigen alsof duiken in het onbekende diepe van een vreemde zee een zelfverloochening kan zijn bijna verdrink ik in het ritme van een vreemd volk tot ik mezelf weer ontmoet in een geluid van thuis…

Het enige antwoord wat ze geven is: "dat komt omdat we dan THUIS zijn".…