Alle inzendingen over Z

'Het is 110 kilometer maar je komt wel vijf kilo aan'. In het wandelpeloton hoorden we vaak over dat lopende buffet daar in de polder. Dat deze tocht een begrip is, wil iets zeggen, wandelaars kunnen evenementen maken en breken. Na de honderd, vorig jaar in België, zijn mijn maatje en ik er klaar voor. Denken we. De stap naar een nieuwe subcultuur…

" Maar waterstof, de schobbejak, was daar niet van gediend, pakte 't mobieltje uit z'n zak, en belde een wapenvriend. "Die slome zuurstof," sprak hij koen, "die pakken wij getwee, en mocht hij echt vervelend doen, dan delen we'm in twee!…

Als een rivier Die nooit stilstaat En altijd bochten kent Als een rivier Die onregelmatig Zijn regelmatigheden toont Als een rivier Die eindigt In een zee van gedachten Als een rivier Die stoppen wil Maar dat niet kan Als een rivier Is mijn liefde voor jou Oneindig en pijnlijk…

De wind duwt wolken naar hun bestemming, Want als het regent, proef ik de sappen van de horizon, bomen dansen, schudden takken droog en gaan, de wereld luistert hoe vogels spreken en smeken om verlichting Het is zondag, ik ben hier, maar waar vandaan ? Ik ben alleen met de rest, ons vroege hart stuurt wegen afgelegen Vlinders…

'Aangenaam zacht zand;' Zei ik die ochtend, toen richting verloren ging in afstand, met mijn oog op de zon, zijn bleke kleuren, als verblindend aan de horizon, mijn hoop verscheurend, mijn lichaam getroffen, 'Die rotmoffen;' Zei ik die avond, toen leven verloren ging in leegte en korrels zand mijn lichaam raakte, als kogels afgevuurd…

In de leegte is de herinnering; De zon onderbroken door boom en blad, de geur van leven, van zacht groen en helder blauw, de herinnering aan jou; De sterren in je ogen, die daar verdwijnen, jouw handen op de mijne en zoete woorden, die niemand anders, niemand hoorde…

Daar zat het, de dag was oud, het was net alsof het zout, alsof het zoet werd, zo kwetsbaar en introvert, het trof de branding, stond er middenin en ging, het liet zich gaan, brak de branding aan en vertrok…

Toch wel, want zover als ik kijken kan, reiken dan de dijken van de walen, niet veel verder kwam het einde nooit in zicht, tot eindelijk te zien was tot nooit, toen zag ik mezelf pas; ‘ooit, je zult zien,’ zal tijd sterven en bovendien, wij ook, zij aan zij.…

Kijk in de diepte van het water alsof het leven is, want, kon ik maar, kon ik maar; een foto met mijn ogen maken, levend hart en zenuw raken, zeker zijn van beelden, als alles niet meer zeker is, geven wat niet gegeven kan worden, woorden knopen aan de levensles die mistig is voor droge ogen, beter weten en nooit vergeten, klimmen in oorlogspuin…

Grond is vast, grond van oude dagen, vast gevroren last, de wortelen der vragen. Spoorloos verschenen, voetstappen van ons, van de levenloze genen, die vroeg historie spons. Erosie brengt verwarring, wist dat laatste vast, strooit vraagtekens op de branding, dus afscheid lijkt gepast.…

Hoe of we de materie ook verdraaien De wanklanken in onze maatschappij Ze schrompelen ineen tot dunne brij Als geluidsvervuiling maar mag blijven waaien 'Daar bij de waterkant' van Eddie C. Geeft 't omgekeerd effect van Ali B.…

Z'n financiële blik is groot: je ziet het aan z'n dollarogen. Ze bellen aan op jouw adres. Je geeft! Je wil niet, dat ze lijden. Per strijkstok weet-ie met succes Z'n eigen armoe te bestrijden.…

Hij zat, terwijl z'n boevenkleed van celstof was gemaakt. De straf werd voor de brave ziel verminderd met een kwart. Hij hoorde 't in z'n cel. Er viel een baksteen van z'n hart. Wat niet in zijn vermogen lag, was vreugd na jaren lik. Je zag het aan z'n oogopslag: een bakblik was z'n blik.…

Z'n tractor is een tranentrekker. Z'n klokje is een deerniswekker. Z'n slaapplaats is een uienbed, dat hem des nachts aan 't huilen zet. Z'n vrouw verschaft 'm geen genot en geeft hem zelfs een klaagverbod. Ze is bijzonder dominant.…

Z'n ogen echter stralend, Jeruzalem gonst, z'n hart bonst. plaagstootjes van de tijd, meer accepteert hij niet. Luistert naar de bellen, voor hem z'n levenslied. De bus zal zo wel komen, evenzo zijn tijd. Het gebeurde in z'n dromen, nu is het realiteit.…

Z'n onrust is geweken, z'n levensduur verkleind. Hij weet zich op te steken en rookt zich naar z'n eind.…

de zot nu z'n enige waarheid…

De spits had voetbalknieën aan z'n benen, de timmerman een tiental hamertenen. De slager had een speknek aan z'n hals. De groenteman had peenhaar, lekker mals. De militair had - geenszins blij van zin - als onderofficier een onderkin. Z'n versvoet was de dichter goed bevallen. De restaurantchinees had nasiballen.…

Het was niet waar wat breeduit werd beweerd Geen scheiding, maar gewoon verschil van mening Een truc uit de publicitaire training Marga heeft van Z. niet geroyeerd Nóg niet, that is, want na z'n laatste strijd Is Pieter Storms z'n breekijzer nu kwijt…

Hij had z'n seksabonnement giraal voldaan en niet te laat. Hij stortte volgens 't reglement tevoren geld en dan z'n zaad. Als allerminst afschuwelijk ervoer hij die girale seks. Hij had een sprookjeshuwelijk; z'n echtgenote was een heks.…

Woont in z´n woorden woont in z´n gebaren In stoel, op bed komt z´n onrust er tot bedaren Hij vlijt zich neer tussen de zinnen Zeigt neer tussen klinkers en medeklinkers Drukt zich uit in gebarentaal.…

ik zie de oude Takma lopen leunend op z'n stok de lasten van een stil verleden doen z'n schouders buigen ik zie m'n oude vader lopen langs verlaten straten het gewicht van eenzaamheid als ballast op z'n rug en dan zie ik mezelf als oude man voorbijgaan is dit een toekomstbeeld van een ver verleden vanaf z'n nieuwe kinderfiets…

Tussen twee snelwegen in staat de oudste boom van Amsterdam Z'n stam kent alle stemmen en alle graveertechnieken Z'n takken kennen alle winden en hebben oude fietsen, hevig onweer en kerstverlichting doorstaan Deze boom wil z'n leven in het rijke bos, waar hij vandaan kwam Het kwam er nog niet van en het zal niet snel gebeuren Z'n…

.' Z'n vuur was niet te blussen. Alles blies-ie op. Zo gaf-ie opblaaskussen aan z'n opblaaspop. Hij voelde luchtverlies. Het werd een droef besluit. De pop was slap. Hij blies z'n laatste adem uit.…

Messen krassen over zijn dijen littekens op z'n ziel daar hij z'n gevoelens niet uiten kan heeft hij 'n scherp projectiel Hiermee kerft 'ie tot bloedens toe bonst zijn hart in z'n keel Wordt hij uiteindelijk weer rustig 't was hem allemaal even te veel…

De muis zei, dat hij in z'n klas van z'n schoolziekte moeilijk genas en dat hij in z'n nest door z'n zus werd gepest, daar ze schold, dat-ie 'n brugpieper was. Hun smart werd gedeeld; dit gaf pret en ze hebben hun zinnen verzet. Ze heeft hem gedreven een tongzoen gegeven. De muis wilde met d'r naar bed.…

Hij rookt, en ja hij rookt teveel Zuigt gulzig aan die sigaret Ook al heeft hij een zere keel Of ligt hij ziekjes in z'n bed Hij behoort nu tot d'asocialen Zijn karakter is dus zwak Rookt z'n shag uit balen En voelt zich eigenlijk brak 's Morgens hoestend uit z'n bed Snel de trap af naar beneden De vlam in 't eerste peukje gezet…

Liggend in het hoge gras keek Loes in Bas z'n blauwe ogen. Eén van beide was van glas. Hij had zich over Loes gebogen. Ze lag te overpeinzen, hoe ze 'm kon verleiden. O, die Bas! Z'n oog viel op d'r blanke boezem. Ze huiverde. 't Viel uit z'n kas.…

Z'n charme leek verloren. Toch kon z'n dikke lijn een slank persoon bekoren. 't Was op een eetfestijn. De vreter vrat zich rond aan spullen van de slager en riep met volle mond: 'M'n God, wat ben je mager!' Sindsdien is hij geen vreter Hij valt nu langzaam af. Bij God gaat alles beter, zo leest men op z'n graf.…

Z'n eerste poging is nogal voorbarig. Geen kaars gaat uit, hetgeen ons niet verbaast: de man is eeuwig, immers honderdjarig. Er blijkt een moeilijkheid, waarop-ie stuit, want opa inhaleert opnieuw en blaast een kaarsje en z'n laatste adem uit.…