Alle inzendingen over aula

Toen ik weer de aula in stapte hoorde ik voor de zoveelste keer kinderen lachen. Omdat ze een leuke mop aan elkaar vertelden, of omdat ze iemand uitlachten? Ik gokte en hoopte maar het eerste. En toen ik ‘helemaal’ aan de andere kant van de aula eindelijk m’n kluisje bereikt had, hoorde ik nog steeds hetzelfde gelach van dezelfde kinderen.…

Als zijn favoriete en zo geliefde dochter liep ik aan zijn zijde en nam ik welhaast de plaats van mijn moeder, zijn echtgenote in. Mijn lange haar omlijstte toen nog mijn gezicht en hoge, verheven, magische gevoelens bezetten mijn hart. Eens betrad ik met Hem de zalen en lokalen van onze universiteit waar een pianist Beethoven zou vertolken. Door de…

Het interieur van het gebouw van de Studentenparochie en van de studentenflats bleven mij al evenmin onbekend en graag zou ik nog eens met de bonte studentenschare de aula willen betreden.…

Vijf jaar vóór dit tijdstip had de Weense muziek weerklonken in de aula van het Crematorium waar we afscheid hadden genomen van zijn vriend, de fotograaf, mijn trouwe en oprechte kameraad en collega gedurende jaren. Toen had Ad naar de pillen gegrepen maar vandaag de dag was Louis zijn nieuwe vriend. "Nee, we wonen niet samen" verklaarde hij.…

Ons afscheid is gekomen toen je voor de tweede keer een sieraad van je vrouwzijn moest afstaan en in de aula is het definitieve vaarwel gevolgd. Zo graag zou ik weer in je oude, erudiete ogen kijken, je kamer weerzien; het tinnen servies, het indrukwekkende kunstwerk aan de wand. Nu siert nog slechts je portret mijn dressoir.....…

Eens, in vroeger tijd, in de jaren van mijn jeugd - toen het schitterende vooruitzicht van een eclatante toekomst zich voor me scheen te openen en toen dit zich nog als een begaanbaar pad voor me leek uit te strekken - betrad ook ik tezamen met de bonte schare van de studenten de aula.…

In de aula van de Begraafplaats Zorgvlied aan de Amsteldijk te Amsterdam komen zijn kinderen, broers en zussen, neven en nichten, vrienden en vriendinnen bij elkaar om hem te gedenken en hem naar zijn graf te brengen. Je kunt de familie aansluitend condoleren bij tafeltennisvereniging Tempo-Team aan de Zuidelijke Wandelweg 43 te Amsterdam.…

Kennelijk had de overleden mevrouw een aula vol mensen op de been weten te brengen, mij allen onbekend, die nu als een schijnbaar krachtige achterban solidair zat te zijn met het leed van haar familie en met dat van de zus in het verre Nieuw-Zeeland, die, als een noodlottig en ongelukkig, finaal brevet van onvermogen, slechts op schriftelijke wijze…

En de vaste rubrieken zijn er nog alsof niet acht jaar gepasseerd zijn sinds wij de lichtbruine doodskist van onze moeder vóór onze ogen zagen staan in de drukbevolkte aula van het crematorium, sinds de vele bloemstukken deze omringden; geschenken en getuigenissen van degenen die haar zozeer liefhadden.…

Als de wanhoop overweldigend zal zijn geworden, zullen de hulpverleners in groten getale de aula van het Crematorium bezetten en daarmee eveneens een ten hemel schreiend brevet van totaal onvermogen afgeven.....…

Het is veertig jaar geleden dat ik me eveneens tot de bonte schare van studenten mocht rekenen en ik zou nog wel eens met hen de collegezaal of de aula willen betreden....…

is glanzend, bont en schitterend en toont wonderlijke, mooie dinosaurussen, robots en ruimtereizigers, maar het grijnst me uitdagend, uitnodigend aan als wil het mij in de valstrik, in de val van de zinloze opeenstapeling van het feitenmateriaal, van de eindeloze kennisvermeerdering lokken en storten, die nauwelijks nut zal hebben gehad als in de aula…

Als de wanhoop overweldigend zal zijn geworden, zullen de hulpverleners in groten getale de aula van het Crematorium bezoeken en daarmee tevens een ten hemel schreiend brevet van totaal onvermogen afgeven.…

Het was veertig jaar geleden dat ik me eveneens tot de bonte schare van de studenten mocht rekenen en ik zou nog wel eens met hen de collegezaal of de aula willen betreden!…

De beide dochters, de zussen, betraden al de arena van de volwassenheid, betraden al met de bonte studentenschare de aula.…

Samen gaan we naar de aula, met kostuum, het enige dat hij heeft trouwens! Hij ligt er vredig bij, een glimlach om z'n mond, terwijl er toch niks was om te lachen...m'n ogen worden vochtig, zo had het toch niet moeten gaan, niet zo...…

Later, in de aula, voel ik me wegzinken als een waterdruppel in een oceaan te midden van de menigte en huil ik, onopgemerkt, een bescheiden traantje dat als het ware een restant vormt van het grotere, voorbije leed, eens doorleefd.…

Later, in de aula, voel ik me wegzinken als een waterdruppel in een oceaan te midden van een menigte en huil ik, onopgemerkt, een bescheiden traantje dat een restant vormt van het grotere, voorbije leed, eens doorgemaakt. Symmetrische rijen van elegante ui-vormige lampen sieren het plafond.…

Er zal een aula vol mensen zijn. Bij haar leven was er bijna niemand.....…

In de drukbezochte aula van het Crematorium namen broers, zussen, zwagers, schoonzussen, kleinkinderen en vele anderen voorgoed afscheid van een voor hen en niet slechts voor hen alleen legendarische moeder in vertederende, liefkozende bewoordingen en velen brachten een laatste groet.…

Terwijl de gasten zich verpozen met koffie met cake, afgewisseld met mooie anekdotes over de overledene, zal het resomeerproces discreet zijn loop hebben in de geïsoleerde resomeerruimte onder de aula. Na de uitvaart krijgt de weduwe de zak van de resomeermanager. Het overhandigen van de zak met bottengruis van de overledene is een vak apart.…

In de drukbezochte aula van het Crematorium namen broers, zussen, zwagers, schoonzussen, kleinkinderen en vele anderen voorgoed afscheid van een voor hen, en niet slechts voor hen alleen legendarische moeder en hun tranen rolden. Ze memoreerden de moeder in vertederde, liefkozende bewoordingen en velen brachten een laatste groet......…

Zij wonen in de voormalige aula van de begraafplaats en hebben een waar eldorado geschapen van een eens zo dorre woestenij. Bij de ingang zie je een stenen brug over een grachtje. Het smeedijzeren hekwerk staat open. Ik vervolg mijn smalle pad. Bij het zien van deze dodenakker raak ik met terugwerkende kracht door nostalgie bevangen.…

Hij loopt de aula uit, langs de rododendrons en gaat links af. Het is koud en het sneeuwt zachtjes, natte sneeuw. De aanwezigen sluiten achter hem aan. Langzaam loopt hij verder. Achter zich hoort hij de mensen zachtjes praten en lachen. Hij houdt zijn gezicht in de plooi. Dat moet hij wel, het is zijn werk.…

Ben je in de aula in verkeerde hoek terecht gekomen…? Loop dan even weg, weglopen mag in de pauze en plassen moet toch iedereen! 6. Zit je in de klas en zijn er triggers, dan hoop ik dat je al zo slim bent geweest met je mentor te praten, want dan zijn er vaak oplossingen.…

Aula "Aurora", die mij gaandeweg vertrouwd en bekend is geworden, wordt overstroomd door licht, door buitengewoon helder licht, dat het licht van de zomer welhaast evenaart of overtreft. Men nadert en bezet het spreekgestoelte en de stemmen waarmee men zich richt tot de aanwezigen, zijn verstikt door tranen.…

Ik trakteer ze op een mooie slideshow van al mijn vakantiefoto's, zeg ik tegen Annemiek als we naar de aula lopen. 'Waarom organiseer je niet een mooie laatste fietstocht voor ons?' Ja, dat is een idee. 'Maar ik vermoord je als je ons een lusje erbij flikt hoor!' Nee, ok geen lusje erbij, it's a promise.…

Toen ze in de aula kwam, zag ze hem gelijk staan. Snel leverde ze het formuliertje in, liep naar het eerste groepje bekende mensen die ze tegenkwam, en deed alsof ze meedeed in het gesprek, dat over het aankomende natuurkundeproefwerk ging. Stom natuurlijk, want ze had niet eens natuurkunde.…

‘De bijeenkomst in de aula was plechtig. Respectvol. Het is natuurlijk dat de spanning en het verdriet nu de kans krijgen weg te vloeien,’ zegt hij. Ze knikt langzaam, maar kijkt hem niet aan. ‘Voor sommige mensen is verdriet iets wat je eruit laat. Voor anderen…’ Ze stopt, drukt haar lippen op elkaar. ‘…is het iets wat blijft.’…

Ze konden in de aula eeuwenlang met elkaar spelen… hij keek, zij keek, hij keek weer, zodat na een lange tijd zij haar ogen weer kon afwenden. Het was een ingewikkeld spel, maar het was het waard om te spelen. Ze zat op de vensterbank voor de wiskundelokalen in de oudbouw en keek hoe het plein rustig leegstroomde: de bel was net gegaan.…