Alle inzendingen over boezem

Kleine donshaartjes onder zonlicht bedolven. De zomeradem laat je lichaam langzaam golven. Een goudroze kleur vraagt of ik je wil strelen en twee zachte glooiingen vragen of ik kom spelen. Een warme schaduw die tussen hen waakt stopt bij een jurk die aarzelend je huid raakt. Zodat er nog zoveel te raden valt en voor mij nog zoveel te wensen…

God van leven en van dood Schenk verâming aan mijn boezem! Als een afgestormde bloesem Leg ik voor de orkanen bloot. God! geef vrede aan mijn gemoed! Sta ik aan de grens van het leven, Doe mij het getuigenis geven: ‘Amen, God! Uw doen is goed!’ God!…

Z'n oog viel op d'r blanke boezem. Ze huiverde. 't Viel uit z'n kas.…

Had dan de deugd geen machts genoeg, dat ze een vermeetle hand verjoeg, die met een dartle drift een boezem dorst genaken? Moest dan een mislijk samenstel van walvisbeen, met wreed geknel, de maagdelijke borst zo strengelijk bewaken? Natuur! men handelt u tot hoon. Gij schept vergeefs uw toovrend schoon.…

Voor boezemvriendschap maakt het niets uit, of je cupmaat A of DDD hebt, alleen de grootte van je hart is belangrijk!…

Zijn uitdruk, neen, moet geen vertolking zijn in rede, Geen kunst; maar zelfgevoel dat uit de boezem breekt; Geen dichtspel dat ten schouw op fiere brozen* trede, Maar 't uitgestort gemoed dat onbedwongen spreekt. Doch zie, wie dicht zo?…

ach ik zag Greetje zingen ach ik zag je boezem springen het spinnewiel met charme draaien ik wilde in je haren graaien je ogen bloeiden als het vlas ik droomde dat ik je minnaar was je haar zo mooi getooid als morgen- en als avondrood ik verga aan je gezang ik verdrink in hoge tonen je keel is puur kristal kon ik in je boezem wonen.…

De blouse' omsluite' in veler-hande posen De lichamen, die groeiden jaar en jaar Tot schoot en boezem konden voede' en kozen Wat in haar groei' met pijn en lijfs-gevaar. En schoot en boezem werden lekkernij En speel-goed voor de mannen, die genieten Van lekker, maar het meest van mensen-lijf.…

Dronken fotonen lessen hun dorst aan de boezem van de nacht. Dansen met het licht uit. Twijfel afgeworpen als ballast. De kern van hun bestaan zijn zij immers zelf.…

goddelijke muziek halal, haram de boezem omarmt angst en ik wil alleen maar slapen gaan met de poes op mijn schoot zeg mij niet dat dit een gedicht moet zijn…

Wanneer ik met mijn lippen Uw zuigend mondje nake, Dan is het of het hart mij Ten boezem uit wil vliegen. Dan spreidt een driftig vuur zich, Op 't snelst, door al mijn leden. Dan druk ik, bevend, trillend, U in mijn klemmende armen. - En immers, gij gevoelt ook Die driftige verrukking?…

gevraagd een eindredacteur malheur of bonheur maakt niet uit zolang geen zuip geschuit ik dan lekker gewassen en geschoren als cupje boven het koren om ledig stil te zitten aan de boezem van L.Vanderpitte…

de gerijpte palm van mijn korte hand is als boezem van geschenken ze raken jou zonder te tasten of door afstandelijk wenken de slagen van het hart stemmen timide mijn vingers zij vertellen van een zachtmoedige rust en verdunnen je smart…

Doch mocht zij 't woord niet spreken, Waarnaar mijn boezem haakt, Dan zal het hart mij breken, Wijl het is afgeraakt. Dan zal ik eeuwig blijven Versmolten in mijn smart, Dan ga ik verzen schrijven, Met wanhoop in het hart. Maar toch, o, Heer der Heren!…

De Liefde Bezingt ’t licht, Wat overspringt tot mijn boezem. Nu zomaar Simpel wicht.. Bij de beeltenis van jouw ogen. Dient de glans Als bericht, Voor de dwarreling voor elkander.…

Wat een verrassing was het voor mij om onder het losgeknoopte uniform de zachte zwelling van een boezem te ontdekken! Wat een vondst was het voor haar om door mijn rokken heen het geheim van ons onderscheid te voelen!…

Samen aan het water hecht ik mij aan 't wonder van je kus bemin ik de streling van je ogen en verzink in de tere boezem van je hart je spreekt woordeloze liefde en voegt de tempel van je lichaam naar de mijne Ik wist niet beter dan dat 't altijd zo geweest is…

Dan ook geen frieten op z'n Frans gebakken Of supersize menu's in bruine zakken Of hete chickens op het repertoire En dat gele logo op die fallus-paal; Een boezem zonder tepels, zó banaal!…

Wellicht ben ik wel ‘t kind aan de boezem boender bezem een monding van de Theems liggen er kogelstoters naast oude sierraden, ik wandel ploeg in gedachten door polderland. Als stillere getuige onderweegs berust ik met kussens vol merkwaardige gedachten.…

Lang en blond van nature maar gekleurd nu bruin Over het plein met allure als een echte mannequin Lippen rood -jij kijkt haar na- Boezem groot -jij valt voor haar- Benen lang -haar achterna- Zij lacht je uit -onnozelaar- Ik kijk naar jou en denk aldaar Gelukkig maar, want jij hoort bij mij en niet bij haar.…

Toen de eerste vrucht, die jij onder je boezem droeg, zichtbare vormen had gekregen. Het was mei, en nacht, en zacht als onze fluisteringen viel de regen, werd in ons beider hart een nieuw gevoel geboren. Zo groot was het, zo overweldigend van toon, dat wij het tot de dood in onze harten moeten dragen.…

hoe lief een nachtegaal passie leegschudt in huiverend glas woorden kweekt als rijpende vruchten tegen een bezinnende boezem net voor de val in licht en donker met een buitelend hart schaduwen temt langs de kamerwand de bodem vult met geoogste sterren : haar dromen in een komende dans…

De kwaliteiten van de wildeman, waaronder voorkeur voor spontaniteit, betrokkenheid bij het wilde, het hoogachten van verdriet en respect voor risico, boezemen veel mensen angst in. Sommige mannen worden bang zodra zij voelen dat ze risico's willen gaan nemen en de verbinding leggen met wat wij de wildeman hebben genoemd.…

Mijn fantasie zwierf deze nacht naar een ver gedachten land ik zag daar twee rivieren innig meanderen rond de boezem van een berg die eenzaam in de wolken piekt en ik hoorde daar dromen stromen klateren door ravijnen die schuimende wateren hartstochtelijk storten in het blauwe meer en ik voelde mij onverzadigd, ik wilde meer en meer…

Ze woelt zich bloot terwijl ik jank, de eenvoud van haar boezem vraag. Toen werd ik een jongen en mijn agenda roodbeklad. Gisteren was dat.…

samen open maken open wat zo lang verborgen was maken wat de tijd vergeten had vingers voelen zacht aan achterkanten van mijn hart gesloten zijn de kamers boezems koesteren zij het aanleggen in gretigheid ging aan mij voorbij samen sluiten wat geopend is fragmenteren van gedachten ik kan niet langer wachten samen…

Ik hoor haar boezem almaar dieper zwoegen en voel haar lichaam trillend dampen van hoogtepunt naar hoogtepunt Kordaat blijft zij de strijd aanbinden pleegt zij verzet Geeft mij genot zelfs aan ’t eind. De regenbogenkoningin Mijn Gade.…

Jankend aan verre kusten de zee zelf de dood in haar armen de kracht van destructie alom boezemt angst in metershoge zeeën boezemen angst in onverwacht in een verlegen gebaar zich terugtrekkend voor de aanval ze jankt de zee haar zoute tranen over duizend doden in veelvoud die ze afgeeft aan de stranden nadien verlicht door…

Regen vult de boezem van de straat Ik loop lichtelijk tevreden Over een nat tapijt van stenen Ik hoor waar water zich stromen laat Bloed voelt de kou in mijn tenen Zegen voor de wolken van vandaag Een last lazert de diepte in Verdwijnt in de kieren van morgen Onder het oppervlak zit een laag Ieder heeft een laag met zorgen…

Het licht van de maan beschijnt haar boezem en neemt haar met plezier hier mijlen ver vandaan.…