Alle inzendingen over etenstijd

De klok van zes begint in zicht te komen, dus etenstijd. Die Hollandse gewoonte zit bij velen diep ingebakken. Mussen kunnen dood van het dak vallen en sneeuwbuien kunnen voor ellende zorgen. Het maakt de doorgewinterde Hollander niks uit. ‘Zomers zit-ie in de tuin en ’s winters onder de schemerlamp, dat wel.…

mevrouw M had vijf kinderen mevrouw was niet genoeg vandaar de M want zij was méér dan mevrouw alleen mevrouw M serveerde de bloemkool uit één stuk voor vijf of meer, nooit stuk altijd mooi heel als ik weer een bloemkool koop dan denk ik aan mevrouw M een bloemkool kreeg nooit een fijner compliment…

ik moet naar huis kinderen etenstijd waar ben ik hoe laat is het wie ben ik wat is…… contracturen benen armen non-verbaal contact handen die u verwarmen langzaam in foetushouding terug in moederschoot voor altijd warm een lach toen u… zacht uw ogen sloot.…

Om etenstijd verdwijnt nu uit het contakt de stekker, En wij, wij eten weer gezamelijk en lekker.…

kleine witte keeshond plaste in het dorp Piaam wij kwamen er en keken naar de ganzen die zich volvraten voor de voorjaarstrek de hond sprong de auto uit en danste al plassend door het dorp van plek naar plek in zo’n dorp kan zo’n hond als vroeger leven overdag zijn neus na als een vagebond zonder zich te ver van huis te begeven bij etenstijd…

welhaast de abrikoos bezwangert met zijn geur Het trapje naar de grote keuken leidt waar ook nooit rust is want Vera in en uit vliegt met een geplukte gans of kip of allebei en kisten met tomaten De soep doorlopend trekt van al het verse uit de tuin Het tafeltje met stoeltjes uit een brocante stilleven dat tot leven komt als etenstijd…

Tot etenstijd, want dan moest ik weer aan tafel, om te eten. Kotsmisselijk zat ik wat naar binnen te krijgen en ging na de maaltijd weer naar boven. Niemand zag mij en ik had daar dan ook geen behoefte aan. Wordt vervolgd.…

(tegen etenstijd) Hij: Zal ik wat te eten klaarmaken? Heb je honger? Zij: Ik hou niet van wat.. Hij: Hoe bedoel je? Zij: Ik hou niet van wát.. Hij: Íets dan? Zij: Heb ik nog nooit gehad.. Hij: Maar ik was niet van plan.. Zij: Alle eetlust vergaat me bij zo’n opmerking van jou.. Hij: Ik bood alleen maar aan om te gaan koken..…

Het was namelijk etenstijd. Kon hij ook niet weten, de man met de map. Moest je niks achter zoeken dat hij juist op dit tijdstip langs de deuren ging. Deed hij normaal uiteraard nooit, maar hij zal wel toevallig in de buurt zijn geweest. Mijn herinneringen gingen terug naar die Croma-reclame van lang geleden.…

Dan ben je zeker ook van de partij Tegen etenstijd vervuilde poëzie en het kwijl aan de muren zit? Wat zure regenbogen erbij, heb je een dijk van een gedicht met als enige beperking dat je pas na de dood er beter door wordt.…

Dat er soms cliënten langs kwamen indertijd precies op etenstijd en genoeglijk mee-aten dat was een normale actie althans voor mij, net als bij een vakantie dat een huisarts van een cliënt belde of ik kon komen in verband met een ernstige situatie…. Hij kon niet zeggen wat, dat zou ik horen als ik kwam.…

De Professor van Buchemlaan kan er nog mee door met haar herenhuizen met oranje daken en daartegenover doet ook de kapitale villa annex restaurant, genaamd "Etenstijd" het goed dit in tegenstelling tot het merkwaardige samenraapsel van bouwsels dat men in de omgeving ervan aantreft en de rommel van de vegetatie van het al of niet opgeschoten groen…

Zo noemde mijn man mij plagend in de tijd dat onze drie jongens nog thuis woonden en ik met strakke hand vasthield aan bepaalde routines en regels rond etenstijd en bedtijd. Hoe hij precies bij die naam kwam, weten we niet meer. Feit is dat de naam bleef plakken.…

De Professor van Buchemlaan kan er nog mee door met haar herenhuizen met oranje daken en daartegenover doet ook de kapitale villa annex restaurant genaamd "Etenstijd" het goed, dit in tegenstelling tot het merkwaardige samenraapsel van bouwsels dat men in de omgeving ervan aantreft en de rommel van de vegetatie van het al of niet opgeschoten groen…

Tegen etenstijd zijn we met elkaar aan het rijmen. Er zit een muis in ons huis, gek, bek, hek, raar, zwaar, maar. Pick nick, stom, dom, waarom, ach kom. Plotseling rent zoon naar de w.c. (‘olé, olé, ik zit in Badje twee’). Even plassen. Als hij terugkomt roept hij: ‘over piemels gesproken, het is tijd om te koken’.…

Tegen etenstijd spurtten Huisgenoot en ik naar ons kind om te zien of wij 'm konden voeren. Dat lukte. Hij at niet uit de bak, maar alleen als we een stukje astronautenvoer op een wijsvinger smeerden en dat tussen zijn lippen drukten. Gistermiddag mocht hij naar huis. Hij had een drain in zijn blaas zodat hij niet zelf hoeft te plassen.…

Etenstijd. Eén van de spaarzame momenten van de dag dat we met z’n drieën (soms met z’n vijven) rustig samen zitten. Rustig was het inderdaad: de dagelijkse beslommeringen passeerden de revue, Emir was voor de verandering goed aan het eten en de vooruitzichten voor de avond waren gunstig. Dat wil zeggen, niets bijzonders in het vooruitschiet.…

We gaan handen wassen, straks is het etenstijd.' 'Woon je al lang in Nederland?' vroeg ze terwijl we onze handen wasten. 'Nee, niet zo lang.' 'Ben je weggelopen? Heb je thuis ruzie gemaakt?' vroeg ze. 'Ja... Nee... Wat bedoel je?' Zij bleef denken en zei niks.…

Het was eind van de middag, etenstijd. ‘Kom, ik wil u iets laten zien’, sprak ze opgewonden. We staken de straat over en gingen haar huis binnen. Ze wenkte me de trap op, naar een raam dat uitkeek op de tuin. ‘Nu ziet u het zelf’, zei ze. ‘Zo gaat het nou elke dag.’ Ik zag het. Nu zag ik ze met eigen ogen, de barbecuende buren.…

Het was etenstijd en op vrijburgh zaten ze nu om de tafel en hij moest op zoek naar een slaapplekje. Alweer een zwerver klampte hem aan om geld voor een biertje en er werden hem drugs aangeboden die hij natuurlijk weigerde. Toen ging hij naar het café voor wat muziek maar nu voelde hij zich toch wel moe worden en hij wilde slapen.…

Op een laat middaguur, tegen etenstijd, zaten beide ouders moedeloos aan de nog lege tafel. “Wat zou dat toch zijn met onze zoon?” vroeg Fritsjes vader. “Ik weet het echt niet, Willem!”…

Maar gisteren tegen etenstijd was het al wel een kwartier geleden dat ik hem gezien had. Ik was al gaan kijken, samen met mijn vriendin die bij me zou blijven eten. Iets verder dan tot dan gebruikelijk hoorde ik de eksters krijsen en ik besloot te gaan kijken.…

Etenstijd! Na een dag op de wei en een beetje werken heeft een paard recht op een goede avondmaaltijd! Als je met meerdere paarden in de stal staat is het een goed idee om zo hard je kunt tegen de deur te stampen. Gegarandeerd dat je eerst eten krijgt!…

Het is blijkbaar etenstijd want het duurt even voor er iemand komt, de chirurg laat zich opnieuw zien en is licht verbolgen, heeft een OK, maar die is verder leeg, geen personeel en ook ik ben nog niet klaar dus...…

Het is allang etenstijd. Zijn kinderen zitten netjes naast elkaar op de bank. Opeens piept de oudste: ‘Mamma zei, dat ze naar de kapper ging.’ ‘Waarom zeg je dat nu pas!’ buldert meneer Poedel. ‘Wij mogen toch alleen maar iets zeggen als u ons wat vraagt,’ zegt de jongste.…

Ik zong nog even lekker mee en toen was het al etenstijd! De belegde broodjes en “Oranje”-Koninginnevla liet men zich goed smaken en daarmee werd onze viering besloten. Benieuwd hoe u aanstaande vrijdag Koninginnedag viert!…

Ik zie dat het etenstijd is. Blijf je hier eten, ik heb bami gemaakt met saté en gebakken kip. Zullen we eerst nog een afzakkertje nemen?'' ''Nou kan ik je weer, Kees. Als je het goed vindt, vertel ik je er wel meer over.'' Aldus zal geschieden.…

Thuis gekomen was de boosheid van mijn moeder al een stuk minder en moesten wij onze nieuwe kleren uit trekken en ons oude plunje maar weer aantrekken en mochten we weer buiten spelen tot etenstijd en daarna voor straf om zeven uur naar bed. De nieuwe kleding ging meteen in een teil met sop en toen het weer droog was paste het ons niet meer.…

Als ze uit logeren gaat, krijgt ze een briefje mee met instructies: etenstijden, kaakje bij de thee, uitlaattijden, troetelnamen die moeten worden geuit en - ook een overgehouden tik uit mijn opvoeding - een avondgebedje dat dient te worden gezongen voor het slapen gaan. Ze zeggen altijd dat hond en baas op elkaar lijken.…

Thuis gekomen was de boosheid van mijn moeder al een stuk minder en moesten wij onze nieuwe kleren uit trekken en ons oude plunje maar weer aantrekken en mochten we weer buiten spelen tot etenstijd en daarna voor straf om zeven uur naar bed. De nieuwe kleding ging meteen in een teil met sop en toen het weer droog was paste het ons niet meer.…