Alle inzendingen over ratel

Bang gevangen te worden genomen door de ratel die zijn mond overgenomen heeft.…

Ooit dacht ik, hou nou maar op, als je doorratelde, de oren van m’n kop. Dan dacht ik, hoe kom ik er van af, ellenlange gesprekken, soms een straf. Nu denk ik, je zit daar maar zegt ja, soms nee. Uit jezelf praat je niet meer en daar heb ik het moeilijk mee. Want nu denk ik, wat is ’t stil, wat ben je broos, dit is niet wat…

Fel snerpend fluiten en mannenstemmen joegen ons om omhoog en meteen begonnen aan de overkant de mitrailleurs te ratelen. We klommen omhoog en meteen begonnen de mitrailleurs te ratelen.…

Rommel Ratel Rammelaar, Trommel Tater Trappelaar, Bottel Baby Babbelaar ! ---------------------------------------------------------- Uit de bundel 'de man achter deman' 2001, ongepubliceerd Voor mijn petekindje Yoni.…

Je ziet me als een souvenir, als een tweedehands auto met een ratel. Je geeft me veel te weinig inspiratie; Te weinig om van te leven. Ik kus je op je wang van prikkels; Jij zegt: Je hebt zo'n mooie kuit.…

ratelend bonken uren van de helling minuten springen op in het stof van seconden dagen brokkelen af smelten zonder spoor weken drijven oeverloos voorbij maanden als een zee seizoenen golven in de oceaan waar jaren deinen geen vloed gaat hoger dan de hemel het springtij wacht die ene kans…

het zijn mooie plaatjes hyperromantisch maar ze zijn niet compleet ik mis de zwervers, de stank sloppenwijken vol met zieke kinderen het lawaai van ratelende karren tot diep in de nacht en het vuil, in elke straat op elk lichaam, in elke porie ik mis het grauwe waas over een onverschillige en harde niet-samenleving, de uitzichtloze…

Eksters voeren oorlog met ratelende bekken in een boom bedekt met een witte deken een kat kijkt verstoord door het takketak lawaai glijdt vervolgens soepel in zijn eigen gang de kijker schenkt zichzelf een beker thee plooit zijn handen erom heen, vormt een kom hij oefent opnieuw aandacht gericht op het oog van de storm om…

doelmatig als taalmakelaar probeer ik poëzie wat niet gelust word toch aan de vrouw te brengen trage onverkoopbaarheid transformeer ik in ratelende poëtische marktwerking miskende talenten doop ik in een elitair sausje,en pulp gaat naar de Slegte zo werkt de markt nu éénmaal op taal funda komen kopers en verkopers…

Tongen ratelen draaien, strelen en vechten, terwijl onze harten steeds meer hechten. Onze tongen dansen in de mond, en draaien om elkander rond. Onze tongen likken, van hoog naar laag, van tenen tot je kraag, van boven naar beneden, van je kruin tot aan je schede.…

Ik hoorde al die ratelende geweren, En zag leiders die niet wilden leren. Ze bleven eindeloos aan de macht, En regeerden in de donkerste nacht. En wie over vrede zongen, schreven, Hadden, leek het, de moed opgegeven, En waren, zo leek het, de weg kwijt. Het was een donkere en bange tijd.…

ik zie haar nog wel eens blond en aangepaste lippenstift verkreukeld perkament van dichtbij een vrouw met bontjas in een bus tas dichtbij haar lippen dicht op elkaar want je weet nooit wat er kan gebeuren de ogen vosachtig wantrouwend achter de kooi van een modieuze bril dan zit ze op de bank en praat ratelend uit een oud plakboek en…

Geen statig blok van ratelende mannenhakken. Geen span paarden waar men nu haastig rijdt Eens per uur stokte een trage lijnbus het spel van kinderen uit de buurt de halte met vreemde dame werd begluurd Het alles mocht niet langer zijn en dus mis ik het klaterend geratel ondertussen van paard en wagen met schuimende melk in bussen.…

kiemen in lieden aanzienlijk of arm of beide liederlijk gekleed in dwarse afscheidingen uit het geslacht der paardestaarten avond aan avond wordt er gezongen gewoon zonder gedachte aan klein- of kortheid om de positieve affecthouding tot de zaak uit te drukken de zege duurt niet lang men speelt vals ratificatie doormiddel van ratelingen…

geboortedorp is meer dan geografische aanduiding een tijdsbeeld abstract album met foto’s geluiden die ik opving een krakend bed diggelend glas knappend illegaal brandend vuur buurman driftig geheven vinger stilte op trompet verbogen stuur van gemoffelde fiets met blokken rond pedalen schoensmeerdoosje met helft van knijper en weckring ratelend…

Hoor De ruige ridder nadert Zijn volbloedhengst dampt bij dageraad Ik wil ook zo worden Ik doe alsof Wijdbeens zit ik Strak en statig in het fietszadel Ik smeer de ratelende ketting Voor een dolle galop Naar de herberg, de hooizolder Waar een blonde boeredochter popelt Hoor De wolken barsten Druppels geselen het koren Hoefgetrappel…

Op de laatste dag van september begonnen de machines te ratelen. Zij vraten gangen in het maïsveld en legden huizenstroken bloot. Als reuzeninsecten gleden zij onstuitbaar over de akker. Een vreemde angst zocht langzaam zijn weg in mij: zou na het verdwijnen van de geelgroene stengels de wereld aan mijn achterdeur nog herkenbaar zijn?…

Ik ratel nog altijd van de rillingen wanneer het korreligkloppende gras me influistert dat zij de zomers korter en de winters kouder maakt. echo Wortels verstenen in de ingedampte klei. Ze willen het nog niet aanvaarden.…

ik huis in pluizen wol hoor het oeverloos gemekker ze maken me steeds gekker en ratelen me horendol woorden dansen op de hei een lied dat niemand ziet of hoort, de melodie wordt in de wollen vacht gesmoord de kudde blaat en drijft gedachteloos voorbij verzamelt zich al eeuwig worteltrekkend in een rij makke schapen achteraan die…

je laat me lachend grijpen naar mijn toetsenbord knopjes ratelen in razend tempo mijn verrukking terug af en toe nog net te vingervlug omdat ik me weer jubelend in je woorden stort ondeugend antwoord ik vol enthousiasme schaterend kan ik je pretlichtjes haast staren met heel je zijn ben je mijn hart binnen gevaren nadat ik ben gevallen voor…

Slaande molenstenen schuim gespaand ratelend de drooglopende houten tanden, niet zonder enig bezwaarlijk gevaar De stroom hopeloos fonkelend vloeibaar plat voorbij glijdend voedend ons allen die aanbidden en persoonlijke offers aanlengen onwetend over de zon is echt God gebeden De brug hooggelegen en bedakt piepend betreden met lomp…

Daar staat ze mij nu, mooi en mals, te grondewaard de schone hals gebogen... en, verdwenen, zo drage ik, verre weg, eensgangs, heur' witte en zwarte schoonheid, langs de ratelende schenen.…

Nou hoor je kassa's niet zo snel meer ratelen in deze digitale tijd, maar je snapt wat ik bedoel toch? Giro 555.…

Wat als straks de bommen niet meer vallen, als het ratelen is gestopt van de geweren? Bouwen we alles dan weer op met z'n allen, of sluiten we de ogen om niet te willen leren? Wat als straks de rookkolommen zijn opgetrokken, en we alles aanschouwen in het ochtendlicht?…

Hij hoort het ratelen van de geweren, ziet presidenten die niet willen leren. Ze tellen de doden in zwart-wit dromen. Gillend ontwaken ze in de winternacht, maar er is niets wat de angst verzacht, of wat een einde maakt aan hun zorgen. Onschuldig bloed kleurt de aarde rood, gevolgd door de schaduw van de dood.…

jaren kwesties op te lossen -zoals waarom ben ik geen sprookjesheld- die horen bij de grote vragentrossen waarmee de mens als denker-aap zich kwelt Zolang ik denk, besta ik zegt Descartes en dit wanhopig klampen aan 't bestaan door kwesties te verzinnen speelt mij parten het is mijn angst in nietzijn op te gaan die het krampachtig ratelen…

Riet-geknak, kabbel-kroos wind-geruis, water-drup eend-gekwek, vis-geklets reigers-stap, rat-gespat hengel-swiep, sigaar-gezuig roei-gebonk, net-gegooi laars-gesop, fladder-zwaan koffie-slurp, brood-gesmak muggen-zoem, rochel-spuug snotter-snuif, handen-wrijf natte-hoest, molen-ratel aasvoer-worp, hout-gekraak vogel-fluit, muis-gepiep koe-geloei…

Ratelende machinegeweren in de nacht, kinderen en vrouwen worden verkracht. En iedereen blijft hopen op 'n wonder. Bloed vloeit rijkelijk door de goten, en wij, we houden onze ogen gesloten; alle hoop op vrede is ons ontnomen. Hier zit ik dan, in gedachten verzonken, ontnuchterd, maar misschien ook dronken.…

Het ratelen van de wielen verhult alle geluid hierbinnen. Ik kan niets meer horen. Blikken ontwijken me, naamborden ontglippen me. Op goed geluk moet ik er straks uit. Het is er weer, dit stollen, na langdurig het hoofd te hoog te hebben gedragen. In mijn bagage, mijn dagboek, ontvleesd verleden, een herbarium vol bladskelet.…

En al die gedachten, mijn lekker stuk, aan ziekte en ontrouw en ongeluk slaan ratelend op de vlucht.…