Alle inzendingen over schrift

Een schok van herkenning Alweer op drift Een kreet uit het verleden Vergeten in een schrift God, ik kan de wanhoop voelen Het druipt haast van elk woord Verlopen in geel vergoten tranen Maar door niemand ooit gehoord Wat was ik jong toen Ik zie mezelf nog zitten Nog zoveel om naar uit te kijken Nog zo weinig om in te spitten Verse…

Het schrift, bakermat van wat we beschaving noemen, kleitabletten, spijkerschrift, dode zeerollen, kopiërende monniken, weg ermee leve de economische groei.…

Lege woordenpraal voor in een schrift, door niemand gelezen.…

van rechts naar links schrijven in spiegelschrift op het beslagen raam kijken hoe de letters verlopen van boven naar omlaag en hoe beweging betekenis vindt in zwaartekracht en de eigenschap van vloeistoffen op zoek naar het laagste punt als je maar straks zélf de ruiten zeemt…

De eigenlijke waarheid, het woord gods, was er voor de uiterlijke schrift, want de geest is niet uit de schrift, maar de schrift uit de geest, de waarheid niet uit de schrift, maar de schrift uit de waarheid. Daarom is de schrift niet absoluut noodzakelijk.…

Voor de Schrift maak ik natuurlijk een uitzondering.…

Ik kocht een schrift en in het schrift schreef ik een boek. Boom, schreef ik, boom, boom, boom - op ieder blad een boom. Het stond zó vol met bomen, dat ik dacht: dit is een boek over een bos. Ik leerde roos: de r en weer die oo en dan de s van Sjoerd. En ik kocht nóg een schrift en ik schreef wéér een boek.…

Als de wolf zijn tanden verliest En de vos zijn streken Wordt het schrift des dichters Nog altijd argwanend bekeken Maar de oude geleerde uil Die leest vanuit alle hoeken Begrijpt de essentie ervan Hij leest dan ook andere boeken Maar meestal zijn alle dieren het eens En laten kritiek achterwege Uiten lof voor hem die het schrift beheert…

pas later ontdekte ik dat het innerlijk besef zich de rug had getoond naar de wereld buiten mij waardoor ik nietsvermoedend het leven aanvaardde zoals het mij toekwam. sinds de dag dat ik vol poëzie schoot kreeg dat allemaal een naam. zin na zin volgen de aantekeningen toewerkend opdat de uiteindelijke voltooiing zich mag noemen…

Het was een van de citaten die Emma Petronella in mijn Hector Havermout schrift geschreven had met de rode inkt van een blauwe ganzenveer. Stiekem was ze in mijn kamer geslopen en ongevraagd had ze mijn schrift gelezen en van haar erudiete aantekeningen voorzien. Ik had het schrift al die jaren bewaard en las er soms nog in.…

Het schrift van de gedichten heb ik tot de laatste bladzijde gevuld. Zinnen die enige pijn konden verlichten, die ik heb opgeschreven met behoorlijk wat geduld. Het schrift van daden, emotie en woorden, is volgepend met alles wat ik zeggen moest. De letters die naast elkaar hoorden, al was ik vrolijk, verdrietig of woest.…

misschien wel 10.000 kinderen zijn net zo alleen als jij: rapen schriften uit de plas, want ze horen er niet bij.…

overgaan is als het goed is het zelfde als weer gaan zitten met andere boeken nieuwe schriften schoon ondergoed…

Tel je zegeningen, zegt de Schrift ergens. Mooie uitspraak. En hoe minder het er zijn, hoe eerder je bent uitgeteld. Dat vind ik ook zo mooi.…

Wanneer ze een dergelijke passage over bloemen had gevonden, schreef zij die over in een dik schrift met de naam “Het bloemenschrift”. Ze had het schrift ooit aan Bjarne laten zien. Het was niet zomaar een schrift, maar een schrift met een speciale kwaliteit papier en met een kaft van groen leder.…

Vele gesproken woorden verdwijnen in het niet de letteren, zij blijven gewoon omdat men ziet van alle lieve woordjes behoeft niet één op schrift die staan zo goed als eeuwig in het hart gegrift.…

met voordracht uiterst zelfvoldaan reikte zijn vrouw de schriften aan bekakt trok hij ze door de wc…

ik schreef ooit een schrift vol van verlangen, geluidloos schreeuwde ik om aandacht ik vulde pagina's hele memoblocs de achterkant van een flyer en nog heb ik mezelf niet gevonden het zal wel even duren, vrees ik…

Het oude Hector Havermout schrift lag gehavend in de slaapkamer. Halve zinnen in ondubbelzinnige bewoordingen, waarschuwingen aan zichzelf, kleine opmerkingen over het heengaan van de tijd en de periode van het samenwonen met Astrid. Bjarne schreef er af en toe wat nieuws in, zodat hij later iets had om over terug te denken.…

Ik bond losse vellen sneed blanco letters aan en sprak uit dat wat op schrift geschreven stond staar bedrukt naar jouw omslag wat langzaam vervaagt en uit mij slechts onleesbaar hoor ik niets anders dan mijn verzwonden klanken…

De laatste dag, de grote dag van het feest stond Jezus daar en riep: 'Als iemand dorst heeft, hij kome tot mij en drinke, hij die gelooft in mij - zoals de schrift zegt - uit zijn binnenste stromen de rivieren van levend water.' Dit zei Hij van de Geest.…

dit heb ik ooit als puber toevertrouwd aan een schrift in onverdeeld genoegen ik schreef slechts mijn drift collationerend lees ik mezelf terug, vind mijzelf in onzin…

Gheryt Sangers - Pater Magister die in het Convent der Jacobijnen de Schrift leest - zaken doet - zich tot Rome wendt - tot mildheid wordt gemaand in dit koud land waar hij - de Stricte Observant - God eert leyt hier begraven al wat hij heeft geleerd leeft - zonder end.…

Gedaan voor vannacht, het schrift gesloten en met een tevreden zucht de dop op de pen.…

met haar onweerstaanbare kronkelingen op donker schrift mysterieuze fonkelende ogen priemend in verlegen harten een onbedwingbare lust naar prikkelende zinnen bevredigt doch meedogenloos gevangen in het web der verleiding maar ook bevrijdt van geketend leven zonder dromen en uiteindelijk verlost in het rijk van illusie…

gesluierd is mijn taal verstrikt in woordgewaden worstel ik totdat ik bijna stik in- ademend verplichte stof mijn ogen zijn niet neergeslagen als ik breek tradities loos in schrift van warm naar koud het boeit mij niet of u van mij of mijn gedichten houdt vrij wil ik zijn en naakt in stromingen van ongedwongen stijl…

Wij konden op water lopen mits licht genoeg, twee kinderen die elkaar schreven en voorlazen want het schrift was alleen ons bekend Wij keken naar de tekens groot en zwart in de krant Voor jouw handtekening koos jij een zonnebloem ik tekende een hand…

Rusteloos stroomt het als vergeten door gletsjers van verleden sterft een duizend doden op het schrift van het gemiste lot.…

Hoe kan ik het ontastbare doorgronden als de fles, onbereikbaar in schrift mijn inhoud verteert. Zelfs de vlam die onderhuids het wezen raakt is slechts een weinige beroering van het blad, waar ze woont; de ziel van het ongekende. Ik droom de beeltenis van pen en streek en kader zijn betekenis.…

hij zoekt zijn broer en vrede in de eis voorvaderlijk land gescheiden door zijn moordenaarshand de kwade zoon biedt weer een wang arrogantie is nu bang in de schrift stond Abel aan de andere kant de bom was zwaar van haat en kracht die Kain bijbels terug bij Abel bracht familie bloedt herinnering…