Alle inzendingen over willen

Heb lief en doe wat je wilt.…

je wilt iets zo graag, het brandt het schreeuwt het lokt je telkens, iedere keer weer, of je niet durft, of je niet kan, misschien wordt het je wel belet je wilt roepen, je wilt schreeuwen, je wilt geven, desnoods nemen en dan voel je je stil…

Met haar hoofd vol gevonden gedachten verlaat ze stil elke fantasie en weet ze dat ik haar bemin met elke gedachte die ze voor mij achterlaat.…

Simon is hij? In mij, levende adonis, jouw liefde, een blik die buik injaagt om daar voorlopig kwaad te rechten. Eén dagje stad op meers gesproken lichamen, geur en de wonderen stil naar de grootse metropolen van ver. Bezoek ik alleen gelaten fantasie dat in tempo mijn kamer wil vult beleeft de roem een zoen, ‘Simon: jij weet van niet…

Het kind in ons komt soms, heel soms weer boven Onbezonnen en wild lichaam vooral jong onbezorgd vaak de geest Een oud hart zou weer kind willen zijn Wensen kinderen snel volwassenen willen zijn kinderen…

We kunnen je heden slechts dit nog zeggen, dat we niet zijn, wat wij niet willen.…

Willen in plaats van moeten, dat is in elk geval wat helpt om te denken als een opgeruimd persoon.…

Ik heb alles wat ik wil. Ik heb alles wat ik wou. Het enige dat ontbreekt is de liefde van jou. Nog zoveel jaren. Ik kan ze niet sparen. We kunnen van alles verwijten. Maar het enige dat ik wil is iemand om die jaren mee te slijten. Ik heb alles wat ik wil. Ik heb alles wat ik wou. Ik heb een groot bed, met een beer en slechts 1 kussen.…

soms zou je even willen huilen je voelt dan zoveel pijn je wil dan ergens schuilen en warm geborgen zijn soms zou je even willen huilen maar dat lukt je niet dat komt van al die jaren dat je hebt gevochten tegen je verdriet soms zou je even willen huilen ook al is de kans nog zo klein wat niet is dat kan nog komen maar het lijkt je wel…

Het menselijke geheugen is als een kaars die wil branden maar steeds vergeet hoe hij zichzelf moet aansteken.…

jij keek langs me heen doorzag ik, je legde geen gevoel in samenspel van lichamen die nooit in het kielzog kwamen van stand geen zonnestel het zonnestelsel leeft geen beleving…

Er zijn van die mensen, die precies weten wat ze willen. Nog in de kinderschoenen weten ze al wat ze willen worden. Ze weten precies wat ze willen hebben. Nu meteen of, als dat niet anders kan, later. Ze hebben voor ogen hoe hun man of vrouw eruit moet zien. Wie ze tot hun vrienden rekenen. Waar ze gaan wonen, welke reizen ze gaan maken.…

In mijn zitzak keek ik zomaar wat TV Ineens keek Verlangen met mij mee En ergens vroeg ik: wie ben je? Aan het ontbijt zat ik te mijmeren Verlangen schoof zachtjes aan En ik wilde toen spontaan eens vragen: wat ben je? Telkens was er ergens iets, waardoor het er weer was Zoals in de winkel (die keer toen op de fiets) Zat het onzichtbaar…

Geluk is willen wat je krijgt.…

Mijn vrouw zei: 'Ik wil uitleg van je en ik wil de waarheid.' Ik zei: 'Je moet wel weten wat je wilt.'…

Ziek zijn, is een cirkel willen beschrijven en is een beschrijving van een ziekteproces. Een proces om terug te keren naar de bron. Drinken bij de bron, bij ziekte, is een gezondmakingsproces, is lijden en hopen, is nadenken en werken aan herstel.…

Als ik in je lieve donkere ogen kijk, zie ik hoe veel moeite het je kost, je wilt sterk zijn, niet bang zijn, en van die vreselijke pijn verlost Ik zou willen dat ik iets voor je kon doen, iets om de pijn dragelijker te maken, misschien wel om hem af en toe te laten vergeten, zonder je zelfrespect te raken.…

Als ik kijk naar hoe ik ben En hoe ik had kunnen zijn Dan zie ik zoveel verschillen En dat zien doet dan pijn Ik mis zoveel dingen Die ik in mijn leven nooit heb gehad Verlang naar van alles Zoals je verlangt naar een verborgen schat Ik wil zoveel meer kunnen Maar mijn verleden liet dat niet toe Mijn heden lijdt daar nu onder En naar…

Eenzaam ben ik onderweg naar een gevonden bestaan van nieuwe schaduwen en een geboren licht waar ik weet dat de verlossende slaap en de vragende tijd alleen op mij zullen wachten…

Ik weet wat zij vragen van mij en huiver Ze willen dat ik sterk ben en compleet En dat ik volwassen en wijs en zuiver De dingen zal doen die mijn vader deed Maar wat kan ik nu nog aan goeds voor ze doen? Niet genoeg Nooit genoeg!…

Ik zou graag willen dat ik altijd won. Al die loterijen hielden gewoon geen trekking meer omdat ik toch altijd zou winnen. Ik zou graag een huis in goede tijden, slechte tijden willen. Ik zou het op prijs stellen wanneer Gordon en Geer om mijn grappen lachen zouden. Ik zou graag willen dat Paul de Leeuw om mijn hand vroeg ofschoon ik hetero ben.…

Ik wil het tegenovergestelde van wat ik wil.…

Het zat eraan te komen, we hadden met zijn alleen wel verwacht dat - ondanks dat een paar miljoen mensen op Geert gestemd hebben - dit tot niets gaat leiden (of wordt het lijden?). Met het stembiljet in het achterhoofd en het rode potlood in de hand weet ik heel goed waarom ik er juist wel op gestemd heb! Niet op Pieter, omdat de enorme ommekeer…

Ic en wille u niet: gy zyt al lange in my verweven, Gy zweeft in myn gedachten En in het diepste van myn lyf voele ic u leven. Het is uw zere beeltenisse die my doet lyden. Kunt gy my nog verblyden? Myn hertepyn verzachten? Of moet ic langere tyd nog wachten? Gy zyt zo sterk, gy doet my beven!…

Ik zou je willen vragen, “zeg, wat voel je nou voor mij?” “Maak ik je gelukkig, is er wel een WIJ?” Ik zou je willen vragen, hoeveel je om me geeft. Of je het gevoel hebt, dat je zonder mij niet hebt geleefd. Ik zou je willen vragen, …voel jij “houden van?”. Ik zou het willen vragen, maar ik weet dat het niet kan!…

Ik praat niet graag in grote mensentaal, zal me er nooit in willen geven, hun klanken vertelden mij zo vaak zo'n onmenselijk verhaal.…

"Uw woongedrag", zo sprak de hulpverlener, "Bezorgt de hele buurt veel overlast En totdat u totaal bent aangepast Sluit ik u daarom op in een container. En als dat nog niet helpt, moet u een poos Gaan oefenen in een kartonnen doos."…

als het leven mij inhaalt door stervende pijnen als mijn vreugde slechts loopt langs zeldzame lijnen indien verwachting en hoop het afleggen tegen wat onhaalbaar is dan sta ik zo alleen weet niet meer wat te doen mijn hart verstart tot steen ik had zo graag naar anderen willen bloeien meer dan mij werd gegund in een tuin vol…

In een vlucht van gevoel verdwijnt de dichterlijke macht geen ritme meer in woorden geen gevoel meer in het dicht. Ik verlies mijzelf in het duister maar verdwijn voor niemand niet, de overkant blijft stil en kil terwijl IK best anders wil.…

In het schemerige licht zitten we, en discussiëren over het feit dat Jutta met maar een 6 voor Nederlands geslaagd is. Daar is haar vader, leraar Nederlands in ruste, niet echt trots op. Ik zit naast haar en zie hoe hij zogenaamd streng naar haar kijkt. Wend dan mijn blik af, want ik voel mezelf jaloers worden. Niet jaloezie van het benepen soort, maar…